Για την «ανθεκτικότητα» του ελληνικού τουρισμού κομπάζει η κυβέρνηση, επικαλούμενη τα προσωρινά στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, σύμφωνα με τα οποία το τετράμηνο Γενάρης – Απρίλης 2026 περισσότεροι από 5,24 εκατ. ταξιδιώτες επισκέφθηκαν τη χώρα, 27,1% περισσότεροι σε σύγκριση με την ίδια περίοδο το 2025. Οι ταξιδιωτικές εισπράξεις ανήλθαν στα 2,79 δισ. ευρώ, καταγράφοντας άνοδο 36,9% σε ετήσια βάση, ενώ το ταξιδιωτικό ισοζύγιο παρουσίασε πλεόνασμα 1,664 δισ. ευρώ, έναντι πλεονάσματος 1,050 δισ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2025. Πώς χτίζεται όμως η «ανθεκτικότητα» των κερδών πίσω από τη βιτρίνα του τουριστικού «θαύματος»; Πατάει πάνω στους μισθούς πείνας και την άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων, που λιώνουν «6 στα 7», σε συνθήκες ακραίας εντατικοποίησης. Οι ίδιοι που δουλεύουν στα 5άστερα της εξόντωσης, δεν μπορούν να τα πλησιάσουν ούτε για λίγες μέρες διακοπών, ενώ πολλές φορές αναγκάζονται να κάνουν και δύο δουλειές για να τα βγάλουν πέρα. Αυτά ανέδειξε το πολυσέλιδο αφιέρωμα του «Ριζοσπάστη» το περασμένο Σαββατοκύριακο, που διακινήθηκε πλατιά σε χώρους δουλειάς του Επισιτισμού – Τουρισμού, συμβάλλοντας στην προετοιμασία της σημερινής απεργίας, αλλά και στη συζήτηση για το «τι πρέπει να γίνει» ώστε να μην αποτελούν οι διακοπές προνόμιο των λίγων και να δουλεύουν οι εργαζόμενοι του κλάδου με αξιοπρέπεια, με ωράρια και μισθούς που ανταποκρίνονται στις σημερινές δυνατότητες, αλλά ακυρώνονται από την πολιτική του κέρδους.