Περίσσεψαν οι πανηγυρισμοί για την αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας από διεθνείς «οίκους αξιολόγησης». Για τον λαό βέβαια «άλλα ακούν τα αφτιά του και άλλα βλέπουν τα μάτια», αφού έρχεται αντιμέτωπος με τη συνεχή υποβάθμιση της ζωής του, την τεράστια ακρίβεια, το τέλος του μισθού στις 20 του μήνα. Τα ίδια τα κριτήρια της «αναβάθμισης» επιβεβαιώνουν ότι αυτή προϋποθέτει το τσάκισμα του λαού. Τέτοια είναι οι «δημοσιονομικές επιδόσεις», χάρη στα ματωμένα πλεονάσματα και τους κόφτες για τις λαϊκές ανάγκες, η «αύξηση των επενδύσεων» με την πληθώρα των διευκολύνσεων και απαλλαγών στους καπιταλιστές επενδυτές που πληρώνει ο λαός, η «πρόοδος των μεταρρυθμίσεων» για τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων κ.ο.κ. Για άλλη μια φορά ξεσκεπάζεται το παραμύθι κυβέρνησης και συστημικής συμπολίτευσης. Τίποτα καλό δεν επιφυλάσσει το «μεγάλωμα της πίτας», που έχει για προαπαιτούμενο τη δική του εξόντωση στη ζούγκλα της αγοράς εργασίας και στα πεδία των ιμπεριαλιστικών μαχών.