«Το κράτος δεν μπορεί να είναι παντού», έλεγε ο υπουργός Υγείας, με αφορμή τα ιατρεία και τις θεραπείες – μαϊμού, που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στο έδαφος της εμπορευματοποιημένης Υγείας. Τα κενά στους ελέγχους είναι το άλλοθι που χτίζουν στελέχη της κυβέρνησης και οι συνδικαλιστές της στους γιατρούς, για να μη θιγεί η αγορά με τα κερδοφόρα …υβρίδια της ιατρικής («κβαντική», «αντιγηραντική», «ιατρικός τουρισμός» κ.ά.). Υπάρχουν άλλωστε και περιπτώσεις, όπου ο κρατικός μηχανισμός επιδεικνύει την ετοιμότητά του να είναι «παντού». Για παράδειγμα, δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να εντοπίσει και να τιμωρήσει δυο από τους στρατευμένους που διαδήλωσαν μαζί με χιλιάδες λαού στο συλλαλητήριο της ΔΕΘ, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και για την επιβίωση της λαϊκής οικογένειας. Στον αντίποδα, νεοσύλλεκτοι στερούνται ρούχα, μαχαιροπίρουνα, καθαριστικά και βασικά φάρμακα στο ιατρείο, άλλοι αρρωσταίνουν με γαστρεντερίτιδα, τροφική δηλητηρίαση ή γρίπη, αλλά το αφτί της κυβέρνησης δεν ιδρώνει. Για τους φαντάρους που πήγαν στη συγκέντρωση, το κράτος έδρασε σαν σίφουνας. Για τις άθλιες συνθήκες στα στρατόπεδα και παρά τον θόρυβο που ξεσήκωσαν οι καταγγελίες των στρατευμένων και των οικογενειών τους, ούτε φωνή ούτε ακρόαση.