Από τη μία το μοντέλο «Οπλίτη – Πολίτη» που παρουσίασε ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ μιλώντας για τη θέσπιση της «Ενεργού Εθελοντικής Εφεδρείας» και το οποίο κάνει ακόμα πιο δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ στρατού και «κοινωνικού – θεσμικού ιστού». Από την άλλη η Περιφέρεια Αττικής που «το πιάνει από τα μαλλιά», φοράει επίσημα τα «χακί», περνά σε κατάσταση «πολεμικής μετάβασης» και προσαρμόζει ανάλογα όλες τις υπηρεσίες της στο πλαίσιο διακλαδικής άσκησης του υπουργείου Αμυνας. Τέτοιες ασκήσεις «πολεμικού συντονισμού» δεν είναι πρωτόγνωρες, ποτέ όμως στο παρελθόν δεν είχαν τέτοια ένταση και έκταση στον κρατικό μηχανισμό. Τι σημαίνει στην πράξη αυτός ο σχεδιασμός; Οτι όλες οι υποδομές επιστρατεύονται και οι υπηρεσίες λειτουργούν σε 24ωρη βάση. Τα σχέδια περιλαμβάνουν από μέτρα για αποκατάσταση βιομηχανικών ζημιών μέχρι χημικά – βιολογικά – ραδιολογικά – πυρηνικά περιστατικά, ακόμα και «ενημέρωση της κοινής γνώμης», δηλαδή πολεμική προπαγάνδα. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της παρουσιάζουν τη χώρα μας σχεδόν «απρόσβλητη», ως «νησίδα σταθερότητας» με «πανίσχυρους συμμάχους». Στα λόγια δίνουν ρεσιτάλ εφησυχασμού. Στην πράξη ομολογούν ότι τα χειρότερα είναι μπροστά, ειδικά αν κρίνει κανείς από την κλιμάκωση στα θέατρα του πολέμου. Οπότε, όση αξία έχουν τα παραμύθια περί «μη εμπλοκής», όταν αυτή βαθαίνει μέρα με τη μέρα, άλλο τόση έχουν και τα «είμαστε θωρακισμένοι», όταν ο λαός πολιορκείται από παντού, με καλέσματα προσαρμογής στη νέα πολεμική κατάσταση.