Η Εργατική Πρωτομαγιά σάλπισμα μάχης ενάντια στον πόλεμο, τη φτώχεια
την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την καπιταλιστική εκμετάλλευση
Σχετικά Άρθρα
140 χρόνια μετά μεγάλη απεργία των εργατών του Σικάγου, την 1η Μάη του 1886, με αίτημα το οκτάωρο εργασίας («Οκτώ ώρες δουλειά, οκτώ ώρες ανάπαυση, οκτώ ώρες ύπνο»), το 13ωρο ημερήσιας εργασίας, η εξαήμερη και εφταήμερη εβδομαδιαία εργασία, όλα τα εξουθενωτικά συστήματα εργατικής εκμετάλλευσης επανέρχονται, τα οικονομικά δικαιώματα της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών δέχονται μια άγρια επίθεση, η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία συνταράσσεται από μια οξεία και παρατεταμένη κρίση, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί ανάμεσα στις ΗΠΑ, στην Κίνα, στη Ρωσία και στην Ευρώπη μαίνονται και προκαλούν πολέμους, ιμπεριαλιστικές εκστρατείες και στρατιωτικές εντάσεις.
Η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά συμπίπτει με μια ζοφερή περίοδο που ξεκίνησε, στην αρχή της χρονιάς, με την γκαγκστερική επιδρομή των αμερικάνικων στρατιωτικών δυνάμεων στη Βενεζουέλα και κλιμακώθηκε με την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν και τη νέα εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο. Σε αυτήν τη βάρβαρη πολεμική επίθεση, το Ιράν έχει απαντήσει με ένα δίκαιο πατριωτικό πόλεμο αντίστασης που υπερασπίζει την εθνική ανεξαρτησία και ακεραιότητά του. Με τη γενναία αντίστασή του κατάφερε να μπλοκάρει τα επιθετικά αμερικανο-ισραηλινά σχέδια. Το γεγονός αυτό στέλνει ενθαρρυντικά μηνύματα για τον αγώνα των λαών όλου του κόσμου ενάντια στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα. Η εργατική τάξη με τις Πρωτομαγιάτικες διαδηλώσεις καλείται να καταδικάσει αποφασιστικά τις πολεμικές επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ και να στηρίξει το δίκαιο πατριωτικό αγώνα των λαών του Ιράν, της Παλαιστίνης και του Λιβάνου και να καταγγείλει όλες τις νέες απειλές ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.
Κάτω τα χέρια από το Ιράν! – Έξω το Ισραήλ από το Λίβανο! – Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
Ο αμερικανο-ισραηλινός πόλεμος ενάντια στο Ιράν έχει επιτείνει την κρίση που διαπερνά την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία και διευρύνει τις ρωγμές μέσα στο στο δυτικό στρατόπεδο. Η οικονομική αναταραχή και η διατάραξη των σχέσεων ΗΠΑ – Ευρώπης μεταφράζεται τώρα από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σε μια πολιτική κλιμάκωσης των αντιλαϊκών οικονομικών μέτρων και στρατιωτικοποίησης της οικονομίας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη λειτουργεί ως εξάρτημα των πολιτικών της ΕΕ και ιδιαίτερα των ΗΠΑ. Έχει γίνει πλασιέ των αμερικάνικων συμφερόντων μετατρέποντας τη χώρα σε πρατήριο αμερικάνικου υγροποιημένου φυσικού αερίου και παραχωρώντας σε αμερικάνικα μονοπώλια την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων της Ελλάδας. Εφαρμόζει μια πολιτική πλήρους στήριξης των επιθετικών ενεργειών των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Σέρνει την χώρα σε μια επικίνδυνη πορεία εμπλοκής σε πολέμους. Χρησιμοποιεί τις συνέπειες των πολέμων και της οικονομικής κρίσης ως δικαιολογία για την πολιτική της που έχει τινάξει στα ύψη την ακρίβεια και κατατρώει τα εργατικά και λαϊκά εισοδήματα, για τα αντιλαϊκά οικονομικά μέτρα που παίρνει. Τα ψίχουλα «οικονομικής ανακούφισης» είναι εμπαιγμός. Μετά τα νομοθετήματα για το 13ωρο, για την 6μερη-7ήμερη εργασία, μετά την επιβολή μιας εργασιακής ζούγκλας, πρόσφατα, ψήφισε και νέο αντεργατικό νόμο για τις ΣΣΕ. Όλο αυτό το αντεργατικό καθεστώς συμπληρώνεται και από την τερατώδη αύξηση των εργατικών «ατυχημάτων», από τα ασφαλιστικά συμβόλαια θανάτου («θανατόχαρτα») με τα οποία οι ναυτεργάτες εγκληματικά στέλνονται σε εμπόλεμες περιοχές. Συμπληρώνεται από τις ολέθριες συνέπειες της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών, από μια πολιτική καταστροφής της φτωχομεσαίας αγροτιάς και εξουθένωσης των μικροεπαγγελματιών. Από μια πολιτική καταστολής των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Από ένα οχετό σκανδάλων ρεμούλας (ΟΠΕΚΕΠΕ), καταρράκωσης κάθε έννοιας «δημοκρατικού κράτους» (υποκλοπές), προκλητικής συγκάλυψης εγκλημάτων (Τέμπη).
Η κυβέρνηση της ΝΔ διευκολύνεται στο έργο της από τη συναινετική, τη βεβαρημένη με μνημονιακό παρελθόν αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και από την πολιτική της ηγεσίας του ΚΚΕ που διασπά το μαζικό κίνημα της εργατικής τάξης και σε κρίσιμες στιγμές συμβιβάζεται με την κυβερνητική πολιτική (τελευταία με τον πολυήμερο μαζικό αγώνα των αγροτών). Διευκολύνεται ακόμα από μια ηγεσία του εργατικού συνδικαλισμού, υποταγμένη στην αστική πολιτική, γραφειοκρατικοποιημένη και εκφυλισμένη (όπως δείχνει και η περίπτωση του ελεγχόμενου για οικονομικό σκάνδαλο προέδρου της ΓΣΕΕ), που έχει μπλοκάρει κάθε κινητοποίηση των εργαζομένων. Μπροστά σε αυτήν την πραγματικότητα η εργατική τάξη καλείται να μετατρέψει το γιορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς σε μέρα διεθνιστικής εργατικής αλληλεγγύης, πανεργατικού αγώνα και αντιπολεμικής-αντιμπεριαλιστικής κινητοποίησης. Να κατέβει μαζικά σε διαδηλώσεις:
- Για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς – Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις μισθών που να αναπληρώνουν τις απώλειες αλλά και να βελτιώνουν την αγοραστική δύναμή τους – Επαναφορά του 13ου & του 14ου μισθού – Κατάργηση του νέου αντεργατικού νόμου για τις ΣΣΕ και όλων των μνημονιακών νομοθετικών διατάξεων για τους μισθούς
- Για το δικαίωμα στη δουλειά και την στήριξη των ανέργων – Για πλήρη και σταθερή εργασία – Κατάργηση όλων των μορφών ελαστικής απασχόλησης – Για οκτάωρο, πενθήμερο, Κυριακή αργία για όλους τους εργαζόμενους
- Για μέτρα υγιεινής και ασφάλειας σε όλους τους χώρους εργασίας
- Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις – Για δημόσια δωρεάν, υγεία,παιδεία, για δημόσια κοινωνική ασφάλιση και πρόνοια, για δημόσιες-σύγχρονες-ασφαλείς συγκοινωνίες
- Για να μη συγκαλυφθούν το έγκλημα των Τεμπών και όλα τα σκάνδαλα
- Για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής της φτώχειας, της ανεργίας, της ακρίβειας, των σκανδάλων και της καταστολής των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων
- Για να σταματήσει η εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους – Για το διώξιμο των ΗΠΑ και των αμερικάνικων βάσεων από τη χώρα μας – Για να φύγει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ
- Για Δημοκρατία, Ειρήνη, Εθνική Ανεξαρτησία και Σοσιαλισμό.