Την ώρα που ο αγροτικός τομέας στην Ελλάδα αντιμετωπίζει ολοένα και μεγαλύτερες ελλείψεις σε εργατικό δυναμικό, αρχίζει να υλοποιείται μια διακρατική συμφωνία που παρέμενε ανενεργή για χρόνια. Πρόκειται για τη συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και ΑιγύπτουΔιαβάστε: Τουρκική πρόκληση στον ΟΗΕ: Επιχειρεί να μπλοκάρει τη συμφωνία Κύπρου & Αιγύπτου και αμφισβητεί την κυπριακή ΑΟΖ – Τι λέει στο parapolitika.gr ο Κώστας Υφαντής
Το επόμενο στάδιο περιλαμβάνει τον έλεγχο των στοιχείων των υποψηφίων και τη διεξαγωγή συνεντεύξεων από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία και να ξεκινήσει η σταδιακή άφιξη των εργατών στην Ελλάδα.
Αγροτικός τομέας: Η συμφωνία με την Αίγυπτο φιλοδοξεί να καλύψει το κενό εργατικών χεριών«Η συμφωνία που έχει υπογραφεί πριν από περίπου τρία χρόνια τώρα ξεκινάει να υλοποιείται», σημειώνει ο κ. Γιαννακάκης, εξηγώντας ότι το αρχικό πλαίσιο προβλέπει 5.000 εργάτες, αριθμός που μπορεί να αυξηθεί εφόσον οι ανάγκες το απαιτήσουν. Σύμφωνα με τον ίδιο, ενδιαφέρον έχουν ήδη εκδηλώσει περισσότεροι από 36 εργοδότες.
Στο Κάιρο πραγματοποιήθηκαν επαφές με την αιγυπτιακή πλευρά, με αντικείμενο τα πρακτικά ζητήματα της διαδικασίας: πώς θα γίνεται η επικοινωνία με τους εργαζόμενους, πώς θα συντονίζονται με τους εργοδότες στην Ελλάδα, πώς θα οργανώνεται η μετάβασή τους και ποιος θα έχει την ευθύνη της διασύνδεσης των δύο πλευρών. Στις συζητήσεις, σύμφωνα με τον κ. Γιαννακάκη, συμμετείχε και ο υφυπουργός Εργασίας της Αιγύπτου.
Η αιγυπτιακή αγορά εργασίας αντιμετωπίζεται από την ελληνική πλευρά ως μία σημαντική δεξαμενή ανθρώπινου δυναμικού. Η Αίγυπτος, με πληθυσμό που υπερβαίνει τα 110 εκατομμύρια κατοίκους και με μεγάλο ποσοστό νέων ανθρώπων, εμφανίζει έντονο ενδιαφέρον για νόμιμη απασχόληση στο εξωτερικό. Για τους εργάτες, η Ελλάδα αποτελεί ελκυστικό προορισμό, καθώς τα ημερομίσθια στον αγροτικό τομέα είναι σημαντικά υψηλότερα σε σχέση με τα αντίστοιχα στην Αίγυπτο.
«Υπάρχει έντονο ενδιαφέρον από την αιγυπτιακή πλευρά να έρθουν άνθρωποι να δουλέψουν νόμιμα στην Ελλάδα», τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Γιαννακάκης, υποστηρίζοντας ότι το ζητούμενο είναι οι εργαζόμενοι να μη φτάνουν στη χώρα μέσω παράτυπων διαδρομών, αλλά μέσα από μία οργανωμένη και ελεγχόμενη διαδικασία.
Κομβικό στοιχείο του σχεδιασμού είναι η δυνατότητα μετακίνησης των εργατών από περιοχή σε περιοχή, ανάλογα με την εποχή και τις ανάγκες της παραγωγής. Όπως εξηγεί ο κ. Γιαννακάκης, ένας εργάτης μπορεί να απασχοληθεί π.χ. αρχικά σε καλλιέργειες στη Μακεδονία, στη συνέχεια στη Χαλκιδική για την πράσινη ελιά, ακολούθως στα ακτινίδια και αργότερα στα πορτοκάλια ή σε άλλες καλλιέργειες.
Το διπλό στοίχημα για την ελληνική αγροτική παραγωγή
Στην ΕΘΕΑΣ θεωρούν ότι το συγκεκριμένο μοντέλο μπορεί να αποτελέσει οδηγό και για άλλες αντίστοιχες συμφωνίες της Ελλάδας με τρίτες χώρες. Μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Γιαννακάκη, η προσπάθεια παρακολουθείται και από ευρωπαϊκούς φορείς, με στόχο να αξιοποιηθεί ενδεχομένως ως παράδειγμα νόμιμης και οργανωμένης μετάκλησης εργατικού δυναμικού.
Για την ελληνική αγροτική παραγωγή, το στοίχημα είναι διπλό: να καλυφθούν οι άμεσες ανάγκες στα χωράφια και ταυτόχρονα να δημιουργηθεί ένα σταθερό, διαφανές και νόμιμο πλαίσιο απασχόλησης. Σε μία περίοδο όπου η έλλειψη εργατικών χεριών μπορεί να κρίνει ακόμη και το αν θα συγκομιστεί εγκαίρως η παραγωγή, η εφαρμογή της συμφωνίας με την Αίγυπτο θεωρείται από τους ανθρώπους του πρωτογενούς τομέα ένα κρίσιμο βήμα.