Το νομικό επιχείρημα της επιστολής είναι ότι η αγορά των S-400 από την Τουρκία αποτέλεσε σημαντική συναλλαγή με οντότητα που δρα για λογαριασμό του αμυντικού τομέα ή του τομέα πληροφοριών της Ρωσίας. Οι βουλευτές τονίζουν ότι δεν υπάρχει δημόσια διαθέσιμο στοιχείο που να δείχνει ότι η Τουρκία έχει απομακρύνει το σύστημα, ότι το έχει αποσύρει από επιχειρησιακή χρήση ή ότι έχει αντιμετωπίσει την αιτία που οδήγησε αρχικά στην επιβολή των κυρώσεων.
Πέρα από τις κυρώσεις CAATSA, η επιστολή επικαλείται και τον Νόμο περί Εθνικής ‘Αμυνας (προϋπολογισμός Πενταγώνου) για το οικονομικό έτος 2020, ο οποίος απαγορεύει τη μεταφορά F-35 στην Τουρκία εκτός εάν η ‘Αγκυρα δεν έχει πλέον στην κατοχή της το σύστημα S-400, παράσχει διαβεβαιώσεις ότι δεν θα επιδιώξει ξανά την απόκτησή του και επιβεβαιώσει ότι δεν έχει αποδεχθεί πρόσθετες παραδόσεις που σχετίζονται με τους S-400 ή με άλλο σύστημα που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο αμερικανικά αμυντικά συστήματα.
Στο ίδιο πλαίσιο, οι βουλευτές αναφέρονται στην ακρόαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, στις 3 Ιουνίου 2026, κατά την οποία, όπως σημειώνουν, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο αναγνώρισε ότι η κυβέρνηση δεσμεύεται από τον νόμο να διατηρήσει τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας και δεν μπορεί να επανεντάξει την ‘Αγκυρα στο πρόγραμμα των F-35.
Με την πρωτοβουλία αυτή, η κ. Τάιτους επιδιώκει την έγκαιρη κινητοποίηση του Κογκρέσου απέναντι σε πιθανή προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να ανοίξει ξανά τον δρόμο για την Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35. Το μήνυμα της επιστολής είναι ότι οποιαδήποτε τέτοια κίνηση δεν μπορεί να εξεταστεί μόνο ως ζήτημα αμυντικής πολιτικής, αλλά και ως θέμα συμμόρφωσης με δεσμευτική αμερικανική νομοθεσία.
Το θεσμικό φρένο του Κογκρέσου στις πωλήσεις όπλων
Όταν ο Λευκός Οίκος αποφασίζει να προχωρήσει σε μια μεγάλη πώληση όπλων, το Κογκρέσο δεν περιορίζεται στην έκδοση δηλώσεων ανησυχίας. Με βάση τον Νόμο περί Ελέγχου των Εξαγωγών Όπλων, οι βουλευτές και οι γερουσιαστές μπορούν να επιχειρήσουν να μπλοκάρουν τη συναλλαγή μέσω ενός κοινού ψηφίσματος αποδοκιμασίας, Πρόκειται για το επίσημο νομοθετικό εργαλείο που έχουν στη διάθεσή τους μετά την επίσημη κοινοποίηση της προτεινόμενης πώλησης από την κυβέρνηση.
Ωστόσο, πρόκειται για έναν μηχανισμό που είναι δύσκολος να παράγει αποτελέσματα στην πράξη. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση αποστέλλει την επίσημη κοινοποίηση στο Κογκρέσο, ξεκινά ένα περιορισμένο χρονικό παράθυρο ελέγχου, συνήθως 30 ή 15 ημερών για συμμάχους στο ΝΑΤΟ και ορισμένους στενούς εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε αυτό το διάστημα, τα μέλη του Κογκρέσου μπορούν να καταθέσουν ψήφισμα με το οποίο δηλώνουν ότι η πώληση δεν πρέπει να προχωρήσει.
Το ψήφισμα δεν παράγει από μόνο του δεσμευτικό αποτέλεσμα. Για να σταματήσει την πώληση, πρέπει να εγκριθεί με την ίδια διατύπωση τόσο από τη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και από τη Γερουσία και στη συνέχεια είτε να υπογραφεί από τον πρόεδρο είτε να παρακάμψει ένα ενδεχόμενο προεδρικό βέτο. Αυτό σημαίνει ότι μια απλή πλειοψηφία μπορεί να αρκεί για να σταλεί ένα πολιτικό μήνυμα, αλλά δεν αρκεί για να μπλοκάρει μια κυβέρνηση που είναι αποφασισμένη να προχωρήσει. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Κογκρέσο θα χρειαζόταν πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα για να ανατρέψει το βέτο.