Ο χρόνος όπως και οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες και αυτό φαίνεται να το έχει κατανοήσει ένα μέρος της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, που επιθυμεί να τρέξουν ταχύτατα οι διαδικασίες «συνάντησης» με ευρύτερες προοδευτικές δυνάμεις, όπως είχε επισημάνει στην επιστολή του ο Νίκος Κοτζιάς.
Το «αναιμικό» δημοσκοπικό αποτύπωμα του ΣΥΡΙΖΑ (1%- 2,2% στην τελευταία μέτρηση της interview) δεν αφήνει περιθώρια ωραιοποίησης της κατάστασης και επιβεβαιώνει τις ενστάσεις Πολάκη για «βαλτωμένη» συλλογική ηγεσία. Ωστόσο το πρόβλημα της Κουμουνδούρου δεν είναι η «τριανδρία» της ηγεσίας, αλλά ο κατακερματισμός του χώρου, με την ΕΛΑΣ να καταφέρνει να εισπράττει τη μερίδα του λέοντος. Για τον λόγο αυτό, το βάρος πέφτει στον Γραμματέα του κόμματος Νίκο Παππά, ώστε να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες, με στόχο οι δηλώσεις του, ότι «θα θέλαμε πάρα πολύ να δούμε να γίνονται γρήγορα υπερβάσεις και να συγκλίνουμε σε μία εκλογική συνεργασία με τη Νέα Αριστερά και τον Νίκο Κοτζιά», να γίνουν μια πολιτικά εφικτή εξέλιξη.
Άλλωστε μια τέτοια εξέλιξη σύμφωνα με την εκτίμηση του Τάσου Βασιλείου, πολιτικού αναλυτή και διευθυντή Επικοινωνίας της Prorata, στο iEidiseis.gr για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μονόδρομος οι συνεργασίες. «Η συνεργασία του με δυνάμεις όπως η Νέα Αριστερά και το ΠΡΑΤΤΩ θα εξέπεμπαν ένα μήνυμα ενότητας και με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα, θα διεκδικούσαν με αξιώσεις ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα» δηλώνει.
Οι ατέρμονες συζητήσεις και οι διεργασίες κατά πάγια διαδικασία στην Αριστερά, στην παρούσα φάση, με την πολιτική ρευστότητα και την κοινωνική πίεση, δημιουργούν αίσθηση ανασφάλειας στο εκλογικό σώμα – για αυτό και οι όποιες αποφάσεις καθίστανται άμεσα εκτελεστέες.
Και στη Νέα Αριστερά πάντως τα πράγματα δεν είναι «ρόδινα» με τα μέλη της Κ.Ε να υποχρεώνονται σε αποφάσεις που κάτω από άλλες συνθήκες δεν θα βρίσκονταν καν στο τραπέζι των συζητήσεων. Αντιλαμβάνονται πάντως πως και εκείνοι θα πρέπει να κάνουν τις δικές τους υπερβάσεις, γιατί η αυτόνομη εκλογική κάθοδος όχι μόνο δεν είναι ο εύκολος δρόμος αλλά πιθανότατα δεν θα έχει και κανένα αποτέλεσμα. Σε κάθε περίπτωση και η Πατησίων θα πρέπει να παραμερίσει τις προσωπικές της αγωνίες προκειμένου να μην «υπονομευθεί το ηθικό και αγωνιστικό πλεονέκτημα του χώρου» – όπως είχε παροτρύνει στην επιστολή του ο Νίκος Κοτζιάς.
Στην περίπτωση που ΣΥΡΙΖΑ – Νέα Αριστερά και ΠΡΑΤΤΩ καταλήξουν άμεσα σε συνεργασία, ο μόνος τρόπος που μπορεί αυτό να επιτευχθεί ώστε ο κάθε χώρος να διατηρήσει την αυτοτέλεια του είναι εκείνος που έχει προταθεί από τον Νίκο Κοτζιά, δηλαδή να δημιουργηθεί μια προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή (αντίστοιχη του 1950) απαρτιζόμενη από εκπροσώπους κομμάτων, με δικό τους εκπρόσωπο Τύπου και πολιτική διεύθυνση και με καθοριστική συμβολή του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Επικεφαλής του ΠΡΑΤΤΩ χαρακτηρίζει μάλιστα ως κρίσιμη καμπή τις πρώτες εκλογές ώστε να υπάρξει εκείνο το μέτωπο που μετεκλογικά ή σε τυχόν δεύτερες εκλογές θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις νέες απαιτήσεις και δυνατότητες που θα δημιουργηθούν, και εν όψει εξελίξεων σε τρίτες πολιτικές δυνάμεις, ώστε να γίνει το επιτυχημένο εγχείρημα των πρώτων εκλογών ο υποδοχέας νέων δυνάμεων προς όφελος του λαού. Συνεπώς η πρόταση Κοτζιά πρέπει να υλοποιηθεί προεκλογικά και όχι μετά τις κάλπες. ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά καλούνται να αναμετρηθούν με την πολιτική τους επιβίωση και με την ιστορία τους για αυτό και η όποια πρόβλεψη είναι εξαιρετικά ριψοκίνδυνη τόσο στην Κουμουνδούρου όσο και στην Πατησίων υπάρχουν ισχυρές αντίρροπες δυνάμεις και πλέον είναι στο χέρι του Νίκου Παππά και του Γαβριήλ Σακελλαρίδη να αποφασίσουν που θα στρίψουν το καράβι. Με την υποσημείωση ότι ο χρόνος τελειώνει και μαζί με αυτόν και η υπομονή των ψηφοφόρων.
Η Νέα Αριστερά αρχές Δεκεμβρίου πραγματοποιεί το συνέδριο της και μένει να φανεί εάν θα υπάρξουν συνομιλίες ανάμεσα στις δυο πλευρές πριν από αυτό. Με ταχύτητα θα πρέπει να κινηθεί ο Νίκος Παππάς και με το ΠΡΑΤΤΩ, γιατί το να επανέρχεται συχνά πυκνά στη δημόσια συζήτηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σε επικοινωνία με τον Νίκο Κοτζιά, κινδυνεύει να καταλήξει σαν το παραμύθι με τον βοσκό και τον λύκο.