Ώρες-ώρες είναι να απορείς με τον δρόμο που επιλέγουν οι ηγέτες της αντιπολίτευσης για να ασκήσουν κριτική στην κυβέρνηση.
Τελευταίο παράδειγμα οι «τόνοι» από την πλευρά Τσίπρα και Ανδρουλάκη για το περίφημο καλώδιο και την πλεύση του ερευνητικού σκάφους. Διαβάζεις τα όσα λένε και είναι σαν να ακούς τον… Αντώνη Σαμαρά.
«Εθνική ήττα», «απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων», «κερδισμένη η Τουρκία», «εθνικές παραχωρήσεις» και άλλες παρόμοιες θέσεις, που αποτελούν σταθερά μοτίβα του εθνικιστικού χώρου και της λεγόμενης «πατριωτικής Δεξιάς» τα τελευταία χρόνια.
Μια πλήρης προσχώρηση, πολιτική και ιδεολογική, σε «τσιτάτα» της εθνικιστικής Δεξιάς από δύο κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και την ΕΛΑΣ, που είχαν καλλιεργήσει άλλες ιδέες στα ελληνοτουρκικά θέματα και στην ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής. Από την εποχή του Σημίτη και του Γ. Παπανδρέου για το ΠΑΣΟΚ και τις απόψεις του τότε ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ για την ΕΛΑΣ.
Και όλα αυτά νομίζοντας ότι έτσι ασκούν «δομική αντιπολίτευση» στον Κ. Μητσοτάκη.
Τι να πει κανείς; Το μόνο συμπέρασμα που προκύπτει είναι πόσο τυχερός μπορεί να νιώθει ο Κ. Μητσοτάκης για τους πολιτικούς αντιπάλους του…
Κ.Π.