Νέο αφήγημα έντασης επιχειρεί να καλλιεργήσει ο τουρκικός Τύπος, αυτή τη φορά μέσα από άρθρο του διευθυντή της εφημερίδας Milliyet, Οζάι Σεντίρ, στο οποίο η Ελλάδα εμφανίζεται ως χώρα που προχωρά σε «επεκτατικές ενέργειες» με επίκεντρο τα νησιά της.
Σύμφωνα με το επίμαχο δημοσίευμα, η ελληνική πολιτική στα νησιά παρουσιάζεται ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής, την οποία η τουρκική πλευρά ερμηνεύει ως κίνηση που μπορεί να επηρεάσει τις ισορροπίες στην περιοχή. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη λεγόμενη «συρματοποίηση» των νησιωτικών περιοχών, όρος που χρησιμοποιείται από τον αρθρογράφο για να περιγράψει ενέργειες ενίσχυσης και οργάνωσης των ελληνικών νησιών.
Το άρθρο εντάσσεται στο γνωστό πλαίσιο τουρκικής ρητορικής, με την οποία η Άγκυρα επιχειρεί κατά καιρούς να εμφανίσει την άσκηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων ως παράγοντα έντασης. Η αναφορά σε «επεκτατικές θέσεις» της Ελλάδας δημιουργεί ένα ακόμη επεισόδιο στον πόλεμο εντυπώσεων που διεξάγεται γύρω από το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Η τουρκική εφημερίδα συνδέει τις κινήσεις της Αθήνας με την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι ελληνικές επιλογές προκαλούν ανησυχία στις διμερείς σχέσεις. Ωστόσο, από ελληνικής πλευράς, η ενίσχυση της παρουσίας στα νησιά αντιμετωπίζεται ως ζήτημα άμυνας, κυριαρχίας και προστασίας του εθνικού χώρου.
Το δημοσίευμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία επιμένει να θέτει ζητήματα γύρω από το καθεστώς των ελληνικών νησιών, επιχειρώντας να μεταφέρει τη συζήτηση από την ουσία της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής στις ελληνικές αμυντικές επιλογές.
Η νέα παρέμβαση της Milliyet δείχνει ότι τμήμα του τουρκικού Τύπου εξακολουθεί να τροφοδοτεί κλίμα καχυποψίας απέναντι στην Ελλάδα, παρουσιάζοντας ακόμη και αυτονόητες κινήσεις προστασίας των νησιών ως δήθεν απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα.
Το ζήτημα, πάντως, υπενθυμίζει ότι το Αιγαίο παραμένει πεδίο έντονης ρητορικής αντιπαράθεσης. Και κάθε τέτοιο δημοσίευμα δεν είναι απλώς μια δημοσιογραφική τοποθέτηση, αλλά μέρος ενός ευρύτερου πλαισίου πίεσης, μέσα στο οποίο η Τουρκία επιχειρεί να διαμορφώσει εντυπώσεις για τις ελληνικές θέσεις και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
Διαβάστε το τελευταίο άρθρο του Σεντίρ
«Νεο-Οθωμανισμός» ως ισραηλινο-ελληνική κατασκευή
15 Ιουνίου 2026
Για την Τουρκία, η Ανατολική Ιερουσαλήμ είναι η πρωτεύουσα ενός ανεξάρτητου, κυρίαρχου και γεωγραφικά ολοκληρωμένου παλαιστινιακού κράτους που θα ιδρυθεί με βάση τα σύνορα του 1967. Η Άγκυρα δεν έχει καμία άλλη μυστική ή φανερή πολιτική ή στρατιωτικό σχέδιο επί του θέματος.
■ Πρόκειται για μια πολιτική που ισχύει όχι μόνο για την Ιερουσαλήμ, αλλά για όλες τις περιοχές που βρίσκονταν παλαιότερα εντός των συνόρων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
■ Ας δούμε αυτούς που χρησιμοποιούν συχνότερα τη θέση του «Νεο-Οθωμανισμού», την οποία το Ισραήλ έχει διαδώσει παρασύροντας μαζί του και την Ελλάδα. Το Ινστιτούτο Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ, το οποίο λειτουργεί ως μέντορας του Ισραήλ, χρησιμοποιεί συνεχώς αυτό το επιχείρημα στις αναλύσεις του. Η αγγλόφωνη σελίδα ειδήσεων της Yedioth Ahronoth, μιας από τις κορυφαίες εφημερίδες του Ισραήλ, ανακοίνωσε στους αναγνώστες της τη σιδηροδρομική συμφωνία που υπογράψαμε με τη Σαουδική Αραβία ως «Σαουδική Αραβία, Συρία και η νέα οθωμανική εμπορική αυτοκρατορία του Ερντογάν». Ο μόνος λόγος που το Ισραήλ φωνάζει τόσο δυνατά είναι ότι αυτή η υπογραφή ουσιαστικά ακυρώνει το έργο Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC) που πρότεινε ο Μπάιντεν. Οι ΗΠΑ ήθελαν να δημιουργηθεί μια γραμμή που θα ξεκινά από την Ινδία, θα περνάει από τη Σαουδική Αραβία και θα φτάνει στο λιμάνι της Χάιφας του Ισραήλ και στη συνέχεια με πλοία στο λιμάνι του Πειραιά στην Ελλάδα. Η Σαουδική Αραβία δεν δέχτηκε την ομαλοποίηση με το Ισραήλ όταν δεν σημειώθηκε πρόοδος στο ζήτημα του παλαιστινιακού κράτους και υπέγραψε αυτό το εναλλακτικό σχέδιο.
■ Το Ισραήλ φωνάζει για την «Οθωμανική Εμπορική Αυτοκρατορία», αλλά το ζήτημα δεν έχει καμία σχέση με τους Οθωμανούς. Αυτό θα είναι ένα καθησυχαστικό έργο για ολόκληρο τον κόσμο μετά την κρίση του Στενού του Ορμούζ. Οι φωνές του Ισραήλ δεν οφείλονται αποκλειστικά σε οικονομικούς λόγους. Ανησυχούν ότι εάν η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία συνεργαστούν στρατιωτικά στο μέλλον, θα μπορούσαν να μεταφερθούν βαριά όπλα μέσω αυτής της διαδρομής. Για να σαμποτάρουν τη συμφωνία και να προκαλέσουν ανησυχία τόσο στη Δύση όσο και στις αραβικές χώρες για την Τουρκία, προσεγγίζουν σκόπιμα τη συμφωνία αναφερόμενοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
■ Σύμφωνα με το Ισραήλ, η επέκταση της πολιτιστικής επιρροής της Τουρκίας μέσω τηλεοπτικών σειρών, εμπορικών επενδύσεων, χαλαρών καθεστώτων βίζας και κρατικά υποστηριζόμενων ιδρυμάτων όπως το TIKA και το Ινστιτούτο Yunus Emre αποτελεί επίσης μέρος ενός σχεδίου «Νεοθωμανισμού». Είναι μια λανθασμένη προοπτική, αλλά επιτρέψτε μου να το δηλώσω: Οι χώρες της Νότιας Αμερικής είναι από τις πιο επιτυχημένες με τουρκικές τηλεοπτικές σειρές. Το TIKA έχει γραφεία στη Νότια Αμερική, συγκεκριμένα στην Μπογκοτά και το Μεξικό. Το Ινστιτούτο Yunus Emre εκτελεί σημαντικό έργο σε τέσσερις χώρες της Νότιας Αμερικής. Επομένως, το ζήτημα δεν αφορά καθόλου τον Νεοθωμανισμό. Η Τουρκία είναι η χώρα που παρέχει τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική βοήθεια σε άτομα που έχουν ανάγκη σε κάθε ήπειρο, σε σχέση με την οικονομική της ισχύ.
■ Η αθηναϊκή κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας της Τουρκίας, που εκτείνεται από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Μεσόγειο, και τη διαδικασία νομοθετικής ψήφισής του στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας, ως «αντανάκλαση του νεοοθωμανικού επεκτατισμού στις θάλασσες». Αυτή είναι μια αξιολύπητη στάση, καθώς δεν γνωρίζουν καν τι περιέχει το νομοσχέδιο. Το ελληνικό λόμπι στις ΗΠΑ έχει επίσης φέρει ένα νομοσχέδιο στο Κογκρέσο των ΗΠΑ και στον Λευκό Οίκο χωρίς καν να δει το σχέδιό του. Ως φίλοι, πρέπει να μιλήσουμε πιο ειλικρινά στην Αθήνα.
■ Η Τουρκία δεν επιθυμεί να επεκταθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα ή στα νησιά της. Η πραγματική επεκτατική χώρα είναι η Αθήνα, η οποία διεκδικεί θαλάσσια δικαιοδοσία 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων γύρω από το νησί Μέις, το οποίο έχει έκταση μόλις 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Είναι επίσης η Αθήνα που εξοπλίζει τα νησιά κατά παράβαση διεθνών συμφωνιών και συγκεντρώνει στρατεύματα σε νησιά όπου ακόμη και ο αριθμός των αστυνομικών θα έπρεπε να είναι ανάλογος με τον πληθυσμό. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο όπου τα χωρικά ύδατα και ο εναέριος χώρος είναι άνισα. Είναι τεράστιο λάθος να ακολουθούμε το παράδειγμα του Ισραήλ και να κατηγορούμε την Τουρκία για «νεοοθωμανισμό και επεκτατισμό». Είμαι Τουρκάλα· η Αθήνα πρέπει να αγνοήσει αυτά που λέω. Η Ειδική Εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών, Φραντσέσκα Αλμπανέζε, θα πρέπει να αναλογιστεί τη δήλωσή της κατά την επίσκεψή της στην Αθήνα ότι «οι ανησυχίες της Ελλάδας για την ασφάλεια της Τουρκίας χειραγωγούνται από το Ισραήλ για τα δικά του περιφερειακά συμφέροντα και ηγεμονία» και ότι «η Αθήνα κάνει ένα σοβαρό στρατηγικό λάθος με αυτή τη συμμαχία»…
■ Η Ελλάδα είναι αυτή που ανησυχεί, «Όταν η Τουρκία αποσύρει τα στρατεύματά της από τη Συρία, οι μονάδες της στη Θράκη θα είναι και πάλι πολύ ισχυρές», και είναι η ίδια Ελλάδα που κατηγορεί την Τουρκία για επεκτατικό «νεοοθωμανισμό». Το ερώτημα είναι, θα τερματίσει μια χώρα με επεκτατικές φιλοδοξίες, που ονειρεύεται να φτάσει στα σύνορα της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τη σημαντική στρατιωτική της παρουσία σε μια άλλη χώρα; Η Τουρκία εργάζεται για να διασφαλίσει ότι ο Συριακός Στρατός είναι αρκετά ισχυρός για να προστατεύσει τα σύνορά της. Θα ενίσχυε μια χώρα με επεκτατικές προθέσεις τον στρατό του γείτονά της; Μπορεί να πουν, «Μιλάμε για πολιτιστικό επεκτατισμό, όχι για στρατιωτικό επεκτατισμό», αλλά ενώ η Τουρκία φιλοξενούσε εκατομμύρια ανθρώπους που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τον θάνατο, η Ελληνική Ακτοφυλακή έσπρωχνε αυτούς τους ανθρώπους πίσω, στέλνοντάς τους στον θάνατό τους. Φυσικά, δεν είμαστε υπόλογοι σε κανέναν για την αγάπη που έχουν για την Τουρκία όσοι επέζησαν χάρη στην Τουρκία…
■ Ας είμαστε σαφείς: Ο όρος «Νεοθωμανισμός» αποτελεί σύνοψη της παγίδας που στήνεται αυτή τη στιγμή εναντίον της Τουρκίας. Βρισκόμαστε σε μια εποχή που πρέπει να αγαπάμε την Τουρκία με το μυαλό μας και όχι με τα συναισθήματά μας, και πρέπει να μείνουμε μακριά από κενή ρητορική. Δεν έχουμε σχέδια για κανέναν έδαφος, ούτε σκοπεύουμε να μετατρέψουμε το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο σε τουρκικές λίμνες. Πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι σε αυτή την κακόβουλη προπαγάνδα από το Ισραήλ και την Ελλάδα, που ακολουθεί το παράδειγμα του Ισραήλ, και να αποφεύγουμε να τους δίνουμε άσκοπα πυρομαχικά…