Εως τώρα, το μέγαρο Μαξίμου δεν έχει δώσει καμία απόδειξη που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του περί «υβριδικής επίθεσης», με χρήση μάλιστα με εξαιρετικά προηγμένης Τεχνητής Νοημοσύνης, στον σύμβουλο «Εθνικής Ασφαλείας» του πρωθυπουργού, Θάνο Ντόκο. Αντίθετα, γνωστοί έχουν γίνει μόνον οι ισχυρισμοί των δύο Ρώσων φαρσέρ, Βλαντίμιρ Κουζνέτσοφ και Αλεξέι Στολιάροφ, πασίγνωστοι παγκοσμίως ως Vovan & Lexus, που κάνουν φάρσες σε πρωτοκλασάτους πολιτικούς διεθνώς από το 2014. Εάν μάλιστα, επιβεβαιωθούν οι ισχυρισμοί τους ότι καμία μέθοδος ΤΝ δεν χρησιμοποιήθηκε, αλλά όλα έγιναν κατόπιν απλής επικοινωνίας με το γραφείο Ντόκου μέσω κοινών email που μπορεί να βρει κανείς στο Google, τότε πρόκειται για καραμπινάτη περίπτωση … υβριδικής κυβερνητικής γκάφας -Το πλέον εντυπωσιακό ήταν ότι όλες οι συνεννοήσεις για να κλειστεί η διαδικτυακή συνομιλία, έγιναν με … απλά email. Ούτε διαβαθμισμένες συσκευές, ούτε προσωπικά κινητά τηλέφωνα, τίποτα (!). Οι φαρσέρ εξήγησαν πως βρήκαν δύο διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Θ. Ντόκου ψάχνοντας απλώς στο Google, κάτω από τα domains primeminister.gr (το γενικό email του πρωθυπουργικού γραφείου) και eliamep.gr. Είπαν «ας δοκιμάσουμε να στείλουμε απλώς ένα απλό email στο γραφείο του. Όχι στο προσωπικό του γραφείο, απλώς ένα γενικό email στο γραφείο του πρωθυπουργού. Ήταν δημόσιο… Και το ξεχάσαμε αυτό στη συνέχεια, το κάναμε απλώς για πλάκα. Μας εξέπληξε πραγματικά που πίστεψαν το email μας! Ήταν πολύ περίεργο και δεν το περιμέναμε. Ήταν ένα απλό κείμενο, ότι το άτομο που παρουσιάζαμε, ήθελε να συντονίσει μια συνομιλία με τον Έλληνα Σύμβουλο λόγω ενός περιστατικού με ουκρανικό drone στα ελληνικά ύδατα (σ.σ. το περιστατικό στη Λευκάδα). Γράψαμε ότι θα θέλαμε να το συζητήσουμε, να καταλάβουμε την κατάσταση και να δώσουμε τις εξηγήσεις μας. Σε μερικές ημέρες είχαμε απάντηση». Το χρονικό των επαφών ξετυλίχθηκε μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα, όπως ισχυρίζονται οι φαρσέρ. Εστειλαν το πρώτο mail στις 15 Ιουνίου, έλαβαν απάντηση από την Αθήνα στις 18 Ιουνίου και η τελική βιντεοκλήση πραγματοποιήθηκε στις 24 Ιουνίου, όπως υποστηρίζουν. Η επικοινωνία κράτησε περίπου μία εβδομάδα και αντάλλαξαν συνολικά 7 με 8 emails μέσω ενός απλού λογαριασμού Gmail, προκειμένου να συντονίσουν την ώρα και τη μέρα της κλήσης στο Zoom, αναφέρουν, συμπληρώνοντας πως η ελληνική πλευρά έστειλε τον σύνδεσμο για τη διαδικτυακή συνάντηση. Στην προκειμένη, ο σύμβουλος «Εθνικής Ασφαλείας» του πρωθυπουργού και το γραφείο του, δεν άφησαν απαραβίαστο ούτε ένα πρωτόκολλο ασφαλείας. Εάν ο Θ. Ντόκος πράγματι γνωρίζεται με τον γραμματέα του Ζελένσκι, τότε, κανονικά, ο δεύτερος αρχικά θα έπρεπε να είχε επικοινωνήσει με τον πρώτο μέσω των κινητών του ή άλλων τηλεφωνικών γραμμών που έχουν ανταλλάξει η ελληνική και η ουκρανική πλευρά. Και όχι, όπως έγινε τώρα, μέσα από κοινά email που κυκλοφορούν στο Google. Κατόπιν τούτου, θα έπρεπε να συνεννοηθούν για να μιλήσουν μέσω κάποιας ασφαλούς γραμμής. Είτε διαδικτυακά, είτε τηλεφωνικά. Πόσο μάλλον, αφού επρόκειτο για ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα, ενώ όπως φάνηκε από τους διαλόγους, εθίγησαν και αρκετά απόρρητα θέματα. Εάν τα δύο πρόσωπα δεν διέθεταν τα προσωπικά κινητά τηλέφωνα, θα έπρεπε να διαβιβαστεί το αίτημα, είτε μέσω του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ουκρανίας, είτε μέσω του υπουργείου Εξωτερικών της, στην ελληνική πρεσβεία στο Κίεβο, και από εκεί να ενημερωθεί η Αθήνα για το ουκρανικό αίτημα. Στην περίπτωση του Θ. Ντόκου τίποτα από αυτά δεν έγινε. Αντίθετα, έγινε επίδειξη ερασιτεχνισμών επιπέδου νηπιαγωγείου, που τώρα επιχειρείται η επικοινωνιακή διαχείριση και συγκάλυψή της, υπό το πρόσχημα της «υβριδικής επιχείρησης».
Κατάλυση κάθε πρωτοκόλλου ασφάλειας στις επικοινωνίες
Ελπίζουμε, εάν δεν παραιτηθεί ο Θ. Ντόκος, όπως ζητάει η αντιπολίτευση, την επόμενη φορά, εάν του τηλεφωνήσει κάποιος εκ μέρους του Ταγίπ Ερντογάν, να μην ξεκινήσει να συζητάει μαζί του, δίνοντάς του ό,τι απόρρητες πληροφορίες του ζητάει η απέναντι γραμμή.
Στις διακρατικές σχέσεις, υπάρχουν προσωπικοί - θεσμικοί δίαυλοι διμερούς επικοινωνίας. Για παράδειγμα ο Ελληνας πρωθυπουργός ή υπουργός Εξωτερικών επικοινωνεί, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, στο προσωπικό κινητό τηλέφωνο ή το ασφαλές «κόκκινο τηλέφωνο» με τον Τούρκο ή άλλον ομόλογό του. Το ίδιο έχει θεσμοθετηθεί σε ορισμένες περιπτώσεις και για επικεφαλής Ενόπλων Δυνάμεων, μυστικών Υπηρεσιών, Συμβουλίων Ασφαλείας, του επικεφαλής του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού, κ.α. Ολα αυτά, ακριβώς για να διασφαλίζεται το απόρρητο των επικοινωνιών, αλλά και για να επιλύονται κατεπείγοντα, «καυτά» θέματα της στιγμής. Εάν δεν υπάρχει κάποιο κατεπείγον θέμα, τότε η επικοινωνία δύο κρατών γίνεται μέσω της εκάστοτε ελληνικής πρεσβείας ή μέσω της πρεσβείας του ενδιαφερόμενου κράτους. Αλίμονο εάν κάθε … πικραμένος σήκωνε το τηλέφωνο με μίλαγε με τον Ελληνα πρωθυπουργό ή με το σύμβουλό του στις … 3 τα ξημερώματα (!).
