
Του Γιάννη Χρυσοβέργη *
Θρήνο, κοπετό και κατάρες προκάλεσε στο Βερολίνο -όπου την ίδια ώρα είχαν μαζευτεί 30 αρχηγοί ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, μαζί τους κι ο Κ. Μητσοτάκης- η Σύνοδος της Σενζέν. Πράγμα απολύτως λογικό αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του ότι, για πρώτη φορά στα τελευταία 40 χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι εμφατικά απούσα από το διεθνές γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Μια απουσία η οποία είναι απόρροια αφ’ ενός της αποικιακής αντίληψης με την οποία οι σοβαρές -τρόπος του λέγειν- ευρωπαϊκές χώρες προσλαμβάνουν τις παγκόσμιες πολιτικές εξελίξεις, και της τεχνολογικής παρακμής της Ευρώπης αφ’ ετέρου. Εδώ και 35 χρόνια οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έχουν εκμηδενίσει τις επενδύσεις τους στην έρευνα και την καινοτομία δίνοντας προτεραιότητα στη διανομή όλο και πιο παχυλών μερισμάτων στους μετόχους. Σήμερα η γερμανική -και όχι μόνο- βιομηχανία παράγει προϊόντα πολύ ακριβότερα και υπολειπόμενα τεχνολογικά από τα αντίστοιχα κινέζικα προϊόντα. Απόρροια αυτών των κουσουριών ήταν ότι δεν έκαναν τίποτα -αν και θεωρητικά μπορούσαν- για να παρέμβουν πυροσβεστικά στη διένεξη μεταξύ ουκρανικού και ρωσικού εθνικισμού με κορύφωση τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ταυτίστηκαν τυφλά με το ουκρανικό καθεστώς με αποτέλεσμα να χάσει η Ευρώπη το φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο και έχουν κάνει σκοπό της ζωής τους τη στρατιωτική ήττα της Ρωσίας με οποιοδήποτε αντίτιμο. Σε αυτό δε το πλαίσιο μετατρέπουν την ευρωπαϊκή οικονομία σε εξαρτώμενη από τις στρατιωτικές δαπάνες, οι οποίες έχουν μηδενική προστιθέμενη αξία για τις κοινωνίες συγκριτικά με το μέγεθος των επενδύσεων που δεσμεύουν και οι οποίες αφαιρούνται από τις δαπάνες για την παιδεία, την υγεία, το φυσικό περιβάλλον και τις κοινωνικές παροχές. Ο λόγος του καγκελαρίου Μέρτς όταν μιλάει για την ανάγκη αύξησης των πολεμικών δαπανών ελάχιστα διαφέρει από τον αντίστοιχο του Χίτλερ στη δεκαετία του ’30. Από την άλλη, προσπαθώντας να χαϊδέψουν την υστερική ισλαμοφοβία των μικροαστών και των συνταξιούχων έγιναν τυφλοί ακόλουθοι της παρανοϊκής επεκτατικής πολιτικής του Ισραήλ, χάνοντας κάθε εναπομείναν έρεισμα στη Μέση Ανατολή. * Ο Γιάννης Χρυσοβέργης είναι δημοσιογράφος Πηγή: ataktoslogos.blogspot.comΑχ, Ευρώπη, σε τρέλαναν στα πέναλτι και δεν έχεις τερματοφύλακα
Σε πολιτικό επίπεδο, οι ευρωπαϊκές ηγεσίες που προέκυψαν μετά την αποχώρηση από την πολιτική ζωή της Άγγελα Μέρκελ, της τελευταίας Γερμανίδας οξυδερκούς πολιτικού, διακρίνονται από ακραία διαφθορά (Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν), αυτοκρατορική αλαζονεία (Εμανουέλ Μακρόν), αντιρωσική υστερία (βρετανοί πρωθυπουργοί, Φρίντρηχ Μερτς, ηγέτες Πολωνίας, σκανδιναβικών και βαλτικών χωρών), ακραία πολιτική μυωπία (όλες και όλοι ανεξαιρέτως).
Είναι λοιπόν σαφές για ποιους λόγους η Ευρωπαϊκή Ένωση, από σημαντικός παίκτης της παγκόσμιας πολιτικής σκακιέρας, έγινε μέσα σε λίγα χρόνια μια ανεπιθύμητη παρουσία στα διεθνή φόρα. Η δε άνοδος ακροδεξιών κινημάτων με ισχυρή λαϊκή υποστήριξη στο σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών δεν πρόκειται να αναδείξει μια νέα ευρωπαϊκή ηγεσία. Οι παλιάτσοι που ηγούνται των κινημάτων αυτών είναι στην καλύτερη περίπτωση κακέκτυπα του Τραμπ και το μόνο που έχουν στο νου τους είναι μια εκτεταμένη και βαθιά εθνική αναδίπλωση.



