Μπροστά στο ενδεχόμενο η λαϊκή δυσαρέσκεια για τις συνέπειες της οικονομίας του πολέμου και των περικοπών να μεταφραστεί σε κινητοποίηση και δράση, το σύστημα ξεφουρνίζει όχι μόνο Κυρανάκηδες και Μαρινάκηδες, που φωνάζουν για «αστάθεια» και ξερνάνε αντικομμουνισμό, αλλά και το alter ego τους, τις σοσιαλδημοκρατικές μπαλωματούδες του σάπιου καπιταλισμού. Ενας από αυτούς, ο δήμαρχος της Αθήνας και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, Δούκας, ανακάλυψε πως «πίσω από τις κινητοποιήσεις διακρίνεται μια κοινή, βαθύτερη αγωνία, που γεννούν τα συμπτώματα μιας βαθύτερης κρίσης: Το κοινωνικό συμβόλαιο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε η μεταπολεμική Ευρώπη έχει διαρραγεί». Στα «δύσκολα» δηλαδή παίρνουν το όπλο τους και καλούν τον λαό να στοιχηθεί πίσω από μια ονειροφαντασία, την επιστροφή σε κάποια δήθεν «καλά χρόνια», κάποιου δήθεν «δίκαιου καπιταλισμού» και μιας «φιλολαϊκής» ΕΕ. Να υπογράψουν με το πιστόλι στον κρόταφο, με εκβιασμούς και απάτη, «συμβόλαιο» ταξικής ειρήνης με το σύστημα που τους τραβάει ολοταχώς στον πόλεμο και σε νέες οικονομικές κρίσεις για να θωρακίσει τα κέρδη μιας χούφτας κηφήνων. Αυτές είναι οι αιτίες που αφήνουν σταθερά «εκτός κάδρου» οι δακρύβρεχτες περιγραφές που κάνει ο δήμαρχος και οι όμοιοί του για τον μισθό που δεν φτάνει, τη στεγαστική κρίση και όλα τα υπόλοιπα. Αυτόν τον πραγματικό αντίπαλο πρέπει να βάλουν στο στόχαστρο με τον αγώνα τους εργαζόμενοι και νέοι, αχρηστεύοντας παγίδες και αυταπάτες.