Η έγκριση από το λιβυκό Κοινοβούλιο του απαράδεκτου τουρκολιβυκού μνημονίου βυθίζει «αύτανδρα» τα παραμύθια που διακινούν η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα όλα αυτά τα χρόνια. Επιβεβαιώνει για παράδειγμα ότι δεν υπάρχουν φιλολαϊκές «συμμαχίες» και «κολιγιές» στον κόσμο των καπιταλιστών, όπου τον τόνο δίνουν τα επιχειρηματικά συμφέροντα και οι ανταγωνισμοί τους. Αποδεικνύεται επίσης μεγάλο ψέμα ότι «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» (με αυτό πάνε να ξεπλύνουν και την αισχρή συμφωνία με το Ισραήλ) και ότι τα «κοινά συμφέροντα» ανάμεσα σε αστικές τάξεις θωρακίζουν τάχα τα κυριαρχικά δικαιώματα. Οι εξελίξεις καταρρίπτουν τα παραμύθια πως η επιθετική προώθηση των σχεδιασμών της αστικής τάξης για μετεξέλιξη της χώρας σε «ενεργειακό κόμβο» αποτελεί τάχα ασπίδα προστασίας για τον λαό. Από τα Βαλκάνια και τον Κάθετο Διάδρομο έως τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο, κι από το καλώδιο στην Ανατ. Μεσόγειο έως τις ζώνες στο Λιβυκό Πέλαγος, αποδεικνύεται το εντελώς αντίθετο. Οτι κάθε τέτοιο σχέδιο συγκρούεται και τροφοδοτεί τα ανταγωνιστικά του, μπλέκει κι άλλο το κουβάρι των αντιθέσεων, που οδηγούν σε μεγάλους κινδύνους τους λαούς. Το «καλεντάρι» των επόμενων ημερών είναι γεμάτο από τέτοιες «κρίσιμες στιγμές» και απαιτεί ετοιμότητα και αγωνιστική εγρήγορση από τον λαό.