Μιλώντας για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, ο Ερντογάν ξεχώρισε τη συμβολή της χώρας του «στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας», αναγγέλλοντας τη διοργάνωση φόρουμ, όπου «θα παρουσιάσουμε τα προηγμένα προϊόντα μας και θα εξετάσουμε μέτρα που θα καταστήσουν τη συνεργασία πολύ πιο αποτελεσματική». Οι δυνατότητες της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας είναι θέμα συζήτησης σε φανερά και κρυφά «φόρα» ευρωπαϊκών και άλλων κρατών, που αναζητούν εναλλακτικούς «εταίρους» για τη «στρατηγική αυτονόμηση» από τις ΗΠΑ και σ’ αυτόν τον τομέα. Για παράδειγμα, δεν πέρασαν πολλές μέρες απ’ όταν έγινε γνωστό ότι το γαλλοϊταλικό σύστημα SAMP-T φτάνει στη νότια Τουρκία στο πλαίσιο της ΝΑΤΟικής «ομπρέλας», αναθερμαίνοντας το ενδεχόμενο συμπαραγωγής αντιπυραυλικών συστημάτων με την Ιταλία. «Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο ασφάλειας και άμυνας σε επίπεδο ΝΑΤΟ, που θα εκτείνεται από το Τέξας έως την Αγκυρα, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς “αν”, “αλλά” και “εφόσον”», είπε επίσης ο Ερντογάν, διαφημίζοντας τη χώρα του ως «μια ισχυρή χώρα» στο ανατολικότερο άκρο της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, «που διαθέτει την εμπειρία να επικοινωνεί ταυτόχρονα με μια ευρεία γεωγραφική περιοχή, από την Ευρώπη έως την Ασία και από τα Βαλκάνια έως την Αφρική, τόσο λόγω της ιστορίας της, όσο και λόγω της κοινωνικής της δομής και της γεωστρατηγικής της θέσης». Προβάλλοντας τα στρατηγικά της πλεονεκτήματα, η τουρκική αστική τάξη παζαρεύει με πείσμα τα συμφέροντα και τη θέση της στο νέο σκηνικό που διαμορφώνουν η κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των πολέμων. Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ εξελίσσεται ήδη σε αρένα συγκρούσεων και διευθετήσεων, που δεν θα αφήσουν άβρεχτες και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.