Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είδηση πέρασε κάτω από τα ραντάρ της επικαιρότητας. Η ψύχρανση των σχέσεων ανάμεσα σε δύο ένθερμους συμμάχους. Το πλούσιο σε ενεργειακούς πόρους Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία Το κείμενο του Minval καταλήγει στο ότι το Αζερμπαϊτζάν ναι μεν θα συνεχίσει να συμμετέχει στον Οργανισμό Τουρκογενών Κρατών (OTS), αλλά υπογραμμίζει ότι πρόκειται για μια ένωση ισότιμων εταίρων και όχι για μια οντότητα υπό την κυριαρχία της Τουρκίας. “Η ενότητα δεν μπορεί να διατηρηθεί μόνο μέσω της κοινής ιστορίας και της εγγύτητας των λαών της», τονίζει, «απαιτείται αμοιβαίος σεβασμός και αναγνώριση της ανεξαρτησίας κάθε μέλους”. Παρόμοιες προσεγγίσεις διατυπώθηκαν και σε σχόλια άλλων αζέρικων ΜΜΕ. “Η ιδέα ότι ένα “αδελφό” κράτος είναι ένα κυρίαρχο κράτος και έχει δικαίωμα να παίρνει τις δικές του αποφάσεις, δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως κατανοητή από όλους (σ.σ. στην Τουρκία)”, αναφέρεται σε κύριο άρθρο του Haqqin.az. Αζέροι σχολιαστές θεωρούν ότι Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν έχουν διαφορετικές προτεραιότητες. Ειδικότερα, η στενή σχέση του Μπακού με το Ισραήλ κάθε άλλο παρά ευθυγραμμίζεται με τις πολιτικές της Άγκυρας. Οι πρόσφατες εντάσεις, οι οποίες αναδείχθηκαν από την απουσία του Ι. Αλίεφ από τη Σύνοδο στην Άγκυρα, καταδεικνύουν ότι ακόμη και το δόγμα «ένα έθνος, δύο κράτη» δεν σημαίνει ότι ταυτίζονται τα εθνικά συμφέροντα των δύο. Αν και κάτι τέτοιο δεν σημαίνει ότι το Αζερμπαϊτζάν ετοιμάζεται να αποχωρήσει από τον οργανισμό, δείχνει ότι το εγχείρημα του Οργανισμού Τουρκογενών Κρατών εξαρτάται από σχέσεις που είναι λιγότερο προβλέψιμες απ’ ό,τι οι κατά καιρούς πανηγυρικές ρητορικές των ηγετών του.
