
Οι Αμερικανοί προσέρχονται την Τρίτη στις κάλπες για να εκλέξουν νέο Κογκρέσο, σε μια αναμέτρηση που μπορεί να μεταβάλει ριζικά τους πολιτικούς συσχετισμούς στην Ουάσιγκτον. Ο Ντόναλντ Τραμπ
Το Τέξας έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή οι Δημοκρατικοί δεν έχουν εκλέξει γερουσιαστή στην πολιτεία από το 1988. Η δημοσκόπηση καταγράφει εντυπωσιακή μεταβολή στις προτιμήσεις των ισπανόφωνων ψηφοφόρων. Ο Ταλαρίκο προηγείται σε αυτή την ομάδα με 65% έναντι 27%, ενώ στις προεδρικές εκλογές του 2024 η ισπανόφωνη ψήφος είχε μοιραστεί σχεδόν ισόποσα μεταξύ των δύο κομμάτων. Ο Ρεπουμπλικανός αντίπαλός του, Κεν Πάξτον, αντιμετωπίζει επίσης σοβαρό πρόβλημα δημοτικότητας. Μόλις το 33% των ερωτηθέντων εκφράζει θετική γνώμη γι’ αυτόν, έναντι 54% αρνητικών αξιολογήσεων. Στο Κάνσας, ο Μάρσαλ έχει δεχθεί επικρίσεις μετά τις αποκαλύψεις ότι είχε προσφύγει δικαστικά εναντίον εκατοντάδων πρώην ασθενών του για μικρές οφειλές ιατρικών εξόδων. Η φθορά του Τραμπ αποτελεί βασικό στοιχείο της προεκλογικής εικόνας. Σύμφωνα με τον δημοσκοπικό μέσο όρο του Silver Bulletin, η αποδοχή του κινείται κοντά στο 37%, με περίπου έξι στους δέκα Αμερικανούς να αξιολογούν αρνητικά την προεδρία του. Η αμερικανική επίθεση στο Ιράν και η συνέχιση της κρίσης στη Μέση Ανατολή έχουν επιβαρύνει το πολιτικό κλίμα, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με την αύξηση του κόστους ζωής. Έρευνα της Gallup δείχνει ότι το 50% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων θεωρεί εξαιρετικά σημαντικές για την ψήφο του την οικονομία και την υγειονομική περίθαλψη. Ακολουθεί η κατάσταση στο Ιράν με 47%, ενώ το 42% δίνει αντίστοιχη βαρύτητα στις τιμές των καυσίμων και το 40% στη μετανάστευση. Τα στοιχεία αποτυπώνουν μια εκλογική αναμέτρηση στην οποία η εξωτερική πολιτική επηρεάζει άμεσα τις οικονομικές ανησυχίες των νοικοκυριών. Υπάρχει ωστόσο ένας σημαντικός λόγος για επιφυλάξεις. Στις τελευταίες έρευνες των New York Times/Siena, οι λευκοί εγγεγραμμένοι Δημοκρατικοί ανταποκρίθηκαν στις προσκλήσεις συμμετοχής περίπου 30% συχνότερα από τους αντίστοιχους Ρεπουμπλικανούς. Παρόμοια προβλήματα είχαν συμβάλει στην υπερεκτίμηση της δημοκρατικής ψήφου το 2016 και το 2020. Οι δημοσκόποι χρησιμοποιούν στατιστικές προσαρμογές για να αντιμετωπίσουν αυτές τις αποκλίσεις. Δεν μπορούν όμως να αποκλείσουν ότι οι Ρεπουμπλικανοί που συμμετέχουν στις έρευνες διαφέρουν πολιτικά από εκείνους που αρνούνται. Η τελική εικόνα εξαρτάται επίσης από τη συμμετοχή. Οι ψηφοφόροι του Τραμπ δεν προσέρχονται πάντοτε με την ίδια ένταση στις ενδιάμεσες εκλογές όπως στις προεδρικές. Αν οι Δημοκρατικοί ανακτήσουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων, θα μπορούν να ελέγχουν την κοινοβουλευτική ημερήσια διάταξη, να μπλοκάρουν νομοθετικές πρωτοβουλίες και να ξεκινούν έρευνες για τη δράση της κυβέρνησης. Αν αποκτήσουν και τη Γερουσία, θα μπορούν επιπλέον να εμποδίζουν διορισμούς σε κυβερνητικές θέσεις και ομοσπονδιακά δικαστήρια, καθώς και να περιορίζουν τη νομοθετική ευχέρεια του Λευκού Οίκου. Ο πρόεδρος θα διατηρήσει τις συνταγματικές του εξουσίες, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος άσκησης βέτο. Η διακυβέρνηση όμως θα απαιτεί περισσότερους συμβιβασμούς. Οι κάλπες της 3ης Νοεμβρίου θα καθορίσουν, επομένως, αν ο Τραμπ θα συνεχίσει να κυβερνά με ένα Κογκρέσο που στηρίζει τις επιλογές του ή αν θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια αντιπολίτευση ικανή να μπλοκάρει τη νομοθετική του ατζέντα και να ελέγχει τις αποφάσεις της κυβέρνησής του. Και πόσο αποτελεσματικά θα μπορεί η αντιπολίτευση να ελέγχει τις αποφάσεις του, από την οικονομία και τη μετανάστευση έως τον πόλεμο με το Ιράν.Η ακρίβεια και το Ιράν
Τι αλλάζει αν χάσει ο Τραμπ το Κογκρέσο



