Του Χρήστου Κουτσονάσσιου * Άναυδοι και άφωνοι παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια ένα απίστευτο γαϊτανάκι μετακινήσεων πολιτικών στελεχών χωρίς αρχές, χωρίς πολιτική ηθική, χωρίς ιδέες, με κραυγαλέες αντιφάσεις, με μόνο κριτήριο την ικανοποίηση κάθε είδους προσωπικών φιλοδοξιών. Κάθε λογής πολιτικοί γυρολόγοι περιδιαβαίνουν το παλιό και νέο κομματικό στερέωμα με προσμονή να τους κάτσει η μπίλια της ρουλέτας σε κάποιο νούμερο που έχουν ποντάρει. Κάποιοι έχουν περάσει στα τελευταία τρία χρόνια από τρία παλιά και νέα κόμματα και έχουν βάλει πλώρη για το τέταρτο. Δεν τους νοιάζει αυτό που λέγανε πριν λίγους μήνες να το αναιρούν σήμερα, η αδρεναλίνη του πολιτικού τζογαδόρου τους έχει συνεπάρει. Μερικοί από αυτούς κουβαλούν ως λάφυρο την βουλευτική τους έδρα γιατί έτσι νομίζουν ότι αυξάνουν την διαπραγματευτική τους ικανότητα. Δεν διστάζουν όταν βρίσκουν κλειστές πόρτες, όταν τους λένε ότι δεν τους θέλουν να μεταμορφώνονται σε ικέτες, … μα δεν σας θέλουμε, δεν πειράζει εγώ σας θέλω, πάρτε με. Τέτοια κατάντια και τέτοια παρακμή δεν πίστευα ότι θα αντίκριζα ποτέ στην ζωή μου. Φυσικά υπάρχουν από την άλλη πλευρά και οι εκμαυλιστές, οι κύριοι αυτουργοί και υπεύθυνοι της πολιτικής παρακμής, αυτοί που καλλιεργούν αυτό το νοσηρό κλίμα γιατί σ’ αυτό ανθίζουν, κυριαρχούν και διαμορφώνουν το παράδειγμα συμπεριφοράς για όλη την κοινωνία. Ίσως κάποια νέα γενιά, αν όχι αυτή, η επόμενη, θα δράσει ως συλλογικό υποκείμενο και θα αναγεννήσει την χώρα. Μέχρι τότε διατελώ εν πλήρει απαισιοδοξία, αθεράπευτα αισιόδοξος. * Ο Χρήστος Κουτσονάσσιος είναι δικηγόρος Πηγή: Social media
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Neostrategy.gr .