Ο πλούτος των πιο σημαντικών αγώνων και εμπειριών του ταξικού εργατικού κινήματος των τελευταίων δύο δεκαετιών αλλά και οι δυνατότητες για ένα κίνημα χειραφέτησης των εργαζόμενων που είναι αναγκαίο σήμερα ενάντια στην βαρβαρότητα του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, βρέθηκαν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της εκδήλωσης που διοργάνωσε η Κομμουνιστική Απελευθέρωση την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου στο Πάντειο με θέμα «Από τις εμπειρίες του χθες στους αγώνες του σήμερα – Για ένα κίνημα εργατικής χειραφέτησης».
Η Σύλβια Κοιλάκου, μέλος Ττου Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών παρουσίασε την πλούσια εμπειρία των διαφόρων ανεξάρτητων ταξικών συντονισμών των τελευταίων ετών ξεκινώντας από την περίοδο της εργοδοτικής επίθεσης με οξύ στην εργάτρια Κούνεβα και τον συντονισμό που δημιουργήθηκε για την τιμωρία των υπαίτιων αλλά και ενάντια στην ελαστική εργασία και το δουλεμπόριο εργαζομένων με συμμετοχή έως και 100 σωματείων πανελλαδικά, σε κόντρα και αντιπαράθεση με τη γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ που προωθούσε την ελαστική εργασία. Ακολούθως αναφέρθηκε στον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων σωματείων που συγκροτήθηκε την περίοδο των μνημονίων με τη συμμετοχή 20 αρχικά και έως 50 σωματείων στη συνέχεια, τη σταθερή και μαζική λειτουργία του και την επικοινωνία του με ευρύτερα εργατικά τμήματα και στόχος όπως διαγραφή χρέους, ρήξη με ευρώ και ΕΕ, επανακρατικοποιήσεις τραπεζών και κρίσιμων βιομηχανικών κλάδων κ.α.
Η Σ. Κοιλάκου αναφέρθηκε και σε επόμενους συντονισμούς όπως για την απεργία τον Νοέμβριο 2018 επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ σε κόντρα με τη ΓΣΕΕ , στην προσπάθεια του ταξικού κινήματος να συγκροτήσει νέα σωματεία (π.χ. ΣΜΤ, συνδικάτο ενέργειας Κοζάνης, ΣΕΡΕΤΕ κ.α.), να αναγεννήσει υπάρχοντα σε ταξική κατεύθυνση (ΣΕΦΚ κ.α.) αλλά και σε αγώνες των επισφαλώς και ελαστικών εργαζόμενων όπως των προγραμμάτων Stage του τότε ΟΑΕΔ , των συμβασιούχων με 5μηνα και τη διαπάλη για το αίτημα μόνιμη και σταθερή εργασία ή λίγους μήνες παράτασης των συμβάσεων.
Τέλος η Ντίνα Ρέππα, εκπαιδευτικός, εστίασε στην πλούσια εμπειρία των αγώνων στην εκπαίδευση και πώς συγκροτήθηκαν και εκδηλώθηκαν σε κόντρα με τον γραφιεοκρατικό συνδικαλισμό των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ κ.α., θυμίζοντας τους μεγάλους κόμβους της απεργίας των καθηγητών το 1997 με κεντρική απεργιακή επιτροπή και συνελεύσεις ΕΛΜΕ, των εξεταστικών το 1998, την μεγάλη απεργία των δασκάλων το 2006, τους αγώνες των αναπληρωτών με την κατάληψη της Πρυτανείας ΕΚΠΑ και τον αμεσοδημοκρατικό τρόπο λειτουργίας το 2019 αλλά και τους παλιότερους μεγάλους απεργιακούς αγώνες στους ΟΤΑ με τις καταλήψεις σε χωματερές και ενάντια στις επιστρατεύσεις.