Μάιος του 2011, στην Πουέρτα ντελ Σολ στη Μαδρίτη, η οποία είχε καταληφθεί από διαδηλωτές από τις 15 Μάη (οι «Αγανακτισμένοι»). Λέγεται λοιπόν πως υψώθηκε ένα πλακάτ, που έλεγε «Κάντε ησυχία, μην ξυπνήσετε τους Έλληνες». Το κλίμα στην Ελλάδα έτσι κι αλλιώς ήταν εύφλεκτο, συνδικάτα και μαχόμενη Αριστερά προγραμμάτιζαν νέες κινητοποιήσεις ενόψει μνημονιακού πακέτου, αλλά εκείνη την περίοδο υπήρχε μια σχετική «ησυχία». Στις 25 Μάη ξεκίνησαν οι συγκεντρώσεις και στις πλατείες στην Ελλάδα, που στην πορεία μαζικοποιήθηκαν και ριζοσπαστικοποιήθηκαν έντονα. Στις πρώτες συγκεντρώσεις εμφανίστηκαν πλακάτ που, σαν να απαντούσαν στους Ισπανούς, έγραφαν «Ξυπνήσαμε»!
Αυτές τις μέρες το περιβάλλον είναι πολύ διαφορετικό, αλλά υπάρχουν παρόμοιες συνθήκες καθώς η Ευρώπη μπαίνει σε έναν «παγωμένο χειμώνα» με πόλεμο, φτωχοποίηση και αυταρχισμό, με τα σημάδια ενός νέου σπασμού της κρίσης να πληθαίνουν. Από πολλές απόψεις οι ταξικές αντιθέσεις είναι βαθύτερες από το 2011.
Λαός και νεολαία στην Ισπανία γέμισαν πάλι την Πουέρτα ντελ Σολ και τους δρόμους σε πολλές πόλεις κόντρα στις εξώσεις, στην πανάκριβη στέγη και την ασυδοσία του κεφαλαίου της κατοικίας. Η κατάσταση είναι πολύ άσχημη και στην Ελλάδα. Στη Γαλλία, μαθητές και μαθήτριες «βάζουν φωτιά» στην εκπαίδευση, ενώ σε απεργίες βγαίνουν εκπαιδευτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι. Τα ίδια και χειρότερα ζουν μαθητές κι εργαζόμενοι κι εδώ. Η καταστολή του Μακρόν (πάνω από 2.000 συλλήψεις μαθητών!) ρίχνει λάδι στη φωτιά. Στη Γερμανία, νέοι και νέες καίνε χαρτιά επιστράτευσης, λέγοντας «όχι» στην επιστροφή της υποχρεωτικής θητείας και την πολεμική προετοιμασία. Στην Ελλάδα ο Δένδιας προωθεί πολεμική θητεία, κόβει αναβολές και προετοιμάζει για «φέρετρα με σημαία».
Χρειάζεται να μάς το γράψουνε για να πάρουμε το μήνυμα;