Skip to content
Διάρκεια άρθρου: Λιγότερο απο 1 λεπτό Λεπτά

Η «εκλεκτή» του Μαξίμου χειρίστηκε το Βατερλώ του καλωδίου

Με επικοινωνιακά τρικ, το μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να βαφτίσει το κρέας ψάρι και το νέο Βατερλώ στα ελληνοτουρκικά με το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου σε … περηφανή εθνική νίκη. Και όλα αυτά για μικροπολιτικές πολιτικές σκοπιμότητες ενόψει των εκλογών και για να αντιμετωπίσει την πολιτική φθορά του, εξαιτίας των μεγάλων κοινωνικών αδιεξόδων, αλλά και των κάθε λογής υποθέσεων τύπου Λάζαρου Τσαβδαρίδη, ο οποίος άρον άρον οδηγήθηκε σε παραίτηση από τη θέση του υφυπουργού Ανάπτυξης, μπας και φρενάρει η δημοσκοπική καθίζηση.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, συναντήθηκαν χτες, σαν να μην συνεβη τίποτα, στο περιθώριο του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, οι Γεραπετρίτης Φιντάν. Σύμφωνα με διαρροές του ΥΠΕΞ, ο Ελληνας υπουργός υπογράμμισε την ανάγκη να προχωρήσει απρόσκοπτα η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, και ο Τούρκος ομόλογός του φέρεται να εξέφρασε κάποια αρνητική τοποθέτηση. Πράγματι, γιατί να κάνει κάτι τέτοιο ο Φιντάν, ο οποίος, όταν πήρε στα χέρια του τη γαλλική ρηματική διακοίνωση, αναφωνούσε … «όλα καλά» (!).

Κακό προηγούμενο

Δεν είναι, όμως, μόνον το GSI, για το οποίο «ενημερώθηκε» η Αγκυρα. Είναι και το σαουδαραβικό σχέδιο καλωδίου οπτικών ινών, το οποίο περνάει από την ίδια θαλάσσια περιοχή με το GSI.

Η εφημερίδα, «Εστία της Κυριακής» αναφέρει γι’ αυτό: «Πριν από τό διπλωματικό θρίλερ μέ τό γαλλικό πλοίο «Abeille Marengo» γιά τήν ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδος-Κύπρου (GSI), είχε προηγηθεί μία αθόρυβη «πρόβα τζενεράλε» νοτιοανατολικά της Κρήτης, της Κάσου, της Καρπάθου καί της Ρόδου.

»Πρωταγωνιστής ήταν τo ερευνητικό σκάφος «KobiRuegg» (υπό σημαία Μπαχαμών), τo οποίο διαχειρίζεται ο ολλανδικός κολοσσός γεωφυσικών ερευνών Fugro, στο πλαίσιο των γεωφυσικών ερευνών γιά τό στρατηγικής σημασίας υποβρύχιο καλώδιο οπτικών ινών East to Med Data Corridor (EMC), ένα έργο πού χρηματοδοτείται από την σαουδαραβική Saudi Telecom Company (STC – ΜΕΝΑ Hub) και την ελληνική TTSA, μέ τήν συμμετοχή της ΔΕΗ και της CyTA. Συμφώνως πρός αποκλειστικές πληροφορίες της «ΕτΚ», η ολλανδική εταιρεία, η οποία διατηρεί θυγατρικές και στην Γερμανία, φέρεται νά είχε ενημερώσει την Άγκυρα μήνες πριν από την έναρξη του έργου, ενώ το ίδιο φέρεται νά έπραξε καί η σαουδαραβική εταιρεία. Εξ ου και οι Τούρκοι επιμένουν ότι έδωσαν την συγκατάθεσή τους χωρίς να δημιουργήσουν κάποιο επεισόδιο επί του πεδίου».

Επικίνδυνα μικροκομματικά παίγνια με τα εθνικά θέματα

Ολες οι προσπάθειες της κυβέρνησης αναλίσκονται σε ένα ρηχό επικοινωνιακό παιχνίδι ενόψει των εκλογών. Θυσιάζει, δηλαδή, για μια ακόμη φορά σοβαρά εθνικά θέματα στο βωμό μικροκομματικών συμφερόντων.

Εύστοχα γράφει ο δημοσιογράφος, Σπύρος Γκουτζάνης, στην εφημερίδα «Αυγή της Κυριακής»: «Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιβεβαίωσε προηγούμενες δηλώσεις του (που ειρήσθω εν παρόδω απογοήτευσαν τους «Κυριακίστας») ότι, αν πέσει κάτω από 25% στις εκλογές, θα αποχωρήσει από την πρωθυπουργία και από την ηγεσία του κόμματος. Την εβδομάδα που πέρασε πήγε ένα βήμα πιο πέρα. Είπε ότι «η πολιτική καριέρα κάποια στιγμή τελειώνει» και διευκρίνισε ότι «τη στιγμή που θα τελειώσει η σταδιοδρομία μου ως πρωθυπουργός, θα τελειώσει και η κοινοβουλευτική μου διαδρομή». Επιπλέον, είπε δημοσίως ότι «δεν έχει πείσει ακόμη τη σύζυγό του και την οικογένεια» για τη διεκδίκηση της τρίτης τετραετίας.

» (…) Έχοντας κάνει βασικό δόγμα της εξωτερικής του πολιτικής να αποφύγει πάση θυσία μια κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιστρατεύσει όλο τον προπαγανδιστικό της μηχανισμό προκειμένου να εμφανίσει στην εσωτερική κοινή γνώμη την υποχώρηση έναντι της Τουρκίας και την αναγνώριση δικαιοδοσίας της Άγκυρας σε ό,τι αφορά το ενεργειακό καλώδιο σύνδεσης περίπου ως διπλωματική επιτυχία.

»Ο χειρισμός αυτός δεν αντέχει σε βάθος χρόνου, ωστόσο όταν θα φανούν οι συνέπειες ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα είναι πρωθυπουργός και πιθανότατα, όπως ο ίδιος ανέφερε σε πρόσφατη συνέντευξή του, δεν θα είναι καν στη Βουλή.

»Είναι σαφές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης χειρίζεται το ζήτημα του καλωδίου όχι με γνώμονα το μακροπρόθεσμο εθνικό συμφέρον, αλλά το πρόσκαιρο πολιτικό κόστος. Τα ποσοστά της Ν.Δ. στις δημοσκοπήσεις που κινούνται γύρω στο 23% – 24% δεν αφήνουν περιθώριο για μια εθνική ήττα που θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή της πλήρους κατάρρευσης. Πολύ περισσότερο όταν το πολιτικό κόστος προστεθεί στις αρνητικές επιπτώσεις που θα έχει το νέο κύμα ακρίβειας που ήδη διαφαίνεται και ενώ πλέον το 70% περίπου θεωρεί ότι η ευθύνη βαρύνει την κυβέρνηση και όχι οι εξωτερικές συνθήκες».

Δεν χρειαζόταν καμία «ενημέρωση» στην Τουρκία

Τιο απαράδεκτο, να ζητάει η Αγκυρα «ενημέρωση» για περιοχές που δεν της πέφτει λόγος, και να ικανοποιείται το «αίτημά» της, ανέδειξε με επιχειρήματα βάσει του διεθνούς Δικαίου, σε ανάρτησή του στα social media, με τίτλο «Θαλάσσιο θέατρο παραλόγου – Ενημέρωση στο όνομα της παρανομίας», ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς.

Από τη μεριά του, ο ομότιμος καθηγητής στο ΕΚΠΑ και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, Χρήστος Ροζάκης, σε κείμενό του στην «Καθημερινή της Κυριακής», ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Η περιοχή που αποτελεί το τμήμα αμφισβήτησης ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία είναι η θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Κάσο και στην Κρήτη, εκεί όπου η Τουρκία έχει συνάψει συμφωνία με τη Λιβύη, το λεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο τόσο η χώρα μας όσο και σύσσωμη η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρούν ανυπόστατο και άκυρο. Και τούτο για δύο λόγους: πρώτον, διότι στερεί την Ελλάδα από οποιαδήποτε διεκδίκηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ και, δεύτερον, γιατί οι αποστάσεις των ακτών των δύο χωρών δεν επιτρέπουν τον χαρακτηρισμό τους ως αντικείμενων ακτών ο χαρακτηρισμός αυτός αποτελεί κατάχρηση του όρου.

»Η εφαρμογή, λοιπόν, του Διεθνούς Δικαίου σε αυτήν την περίπτωση, όπου δηλαδή η περιοχή είναι ακόμα ανοιχτή θάλασσα (και αγνοούμε το ενδεχόμενο να αποτελεί τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, αφού δεν έχει οριοθετηθεί), υποδεικνύει με σαφήνεια την ύπαρξη δικαιώματος της χώρας μας να προβεί σε πόντιση καλωδίου, όπως και στις προπαρασκευαστικές εργασίες που θα οδηγήσουν σε αυτήν, χωρίς να μπορεί ένα τρίτο κράτος να παρέμβει σε αυτό το δικαίωμα.

»Αλλά κι αν ακόμα δεχθούμε ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο ισχύει, τουλάχιστον για τα μέρη του, η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα να παρέμβει στις διαδικασίες πόντισης του καλωδίου, αφού το Διεθνές Δίκαιο αναγνωρίζει ότι η ελευθερία αυτή εξικνείται πέρα από την ανοιχτή θάλασσα και στην υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ».

Προηγουμένως, σημείωσε τα εξής: «Σε ένα πρόσφατα δημοσιευμένο βιβλίο μου («Η ελευθερία των θαλασσών και οι περιορισμοί της», εκδόσεις Ι. Σιδέρη, 2026), κι ας μου συγχωρεθεί η αυτοαναφορικότητα, τονίζω ότι ένα από τα κυριότερα συστατικά της ελευθερίας των θαλασσών, που ομού με την ελευθερία της ναυσιπλοΐας αποτελούν τις δύο κορωνίδες της αρχής αυτής, είναι η ελευθερία της πόντισης καλωδίων και αγωγών στους βυθούς τους. Και, μάλιστα, στο τρέχον Δίκαιο της Θάλασσας, που προσδιορίζεται από την ομώνυμη σύμβαση του ΟΗΕ και το εθιμικό δίκαιο που αυτή έχει δημιουργήσει, η ελευθερία πόντισης περιλαμβάνει και ζώνες εθνικής δικαιοδοσίας, όπως είναι η ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).

Για τους μη παροικούντες την Ιερουσαλήμ αυτό σημαίνει ότι σχεδόν σε όλα τα τμήματα της θάλασσας, με την εξαίρεση της αιγιαλίτιδας ζώνης, όπου το παράκτιο κράτος έχει κυριαρχία, επικρατεί η δυνατότητα οποιουδήποτε κράτους να ποντίζει καλώδια και αγωγούς χωρίς να απαιτείται η άδεια του κράτους το οποίο, στην περίπτωση της υφαλοκρηπίδας ή της ΑΟΖ, έχει κυριαρχικά δικαιώματα πάνω στις δύο αυτές θαλάσσιες ζώνες.

Με μία μόνον εξαίρεση: εάν υπάρχουν εγκαταστάσεις στις ζώνες αυτές, που αποσκοπούν στην εξερεύνηση ή την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πόρων τους, δίνεται προτεραιότητα στο δικαίωμα των παράκτιων κρατών που έχουν κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή, απέναντι στο δικαίωμα της πόντισης των καλωδίων ή αγωγών τρίτων κρατών».

Το πρωτότυπο άρθρο https://neostrategy.gr/i-eklekti-tou-maximou-cheiristike-to-vaterlo-tou-kalodiou/ ανήκει στο Neostrategy.gr .
‹ ›