Του Χρήστου Κουτσονάσσιου * Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα τα ελληνικά νησιά που γνώρισες κάποτε… Ξέρετε ποια περιοχή της Ευρώπης καταλαμβάνει στον νέο χάρτη της Eurostat την πρώτη θέση στην ΕΕ το 2024 ως τουριστικός προορισμός. Καλά το μαντέψατε τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου με 127,2 τουριστικές διανυκτερεύσεις ανά κάτοικο, ενώ ακολουθούν τα Ιόνια Νησιά με 102,6. Στην τρίτη θέση βρίσκεται η αυτόνομη επαρχία Bolzano/Bozen της Ιταλίας με 68,9 διανυκτερεύσεις ανά κάτοικο, μετά ακολουθούν Κροατία και οι Βαλεαρίδες Νήσοι. Το 2024 οι ξένοι επισκέπτες αντιπροσώπευαν το 92,2% των διανυκτερεύσεων στο Νότιο Αιγαίο, το 93,5% στα Ιόνια Νησιά και το 94,4% στην Κρήτη, από τα υψηλότερα ποσοστά σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στον αριθμό των διανυκτερεύσεων δεν περιλαμβάνονται οι ημερήσιοι επισκέπτες, ούτε όσοι μένουν σε μη ενοικιαζόμενα καταλύματα, όπως ιδιόκτητες δεύτερες κατοικίες ή σπίτια φίλων και συγγενών. Υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας του φαινομένου το φετινό καλοκαίρι σε ολιγοήμερη παραμονή μου σε νησί των Κυκλάδων που πηγαίνω σταθερά τα τελευταία 20 χρόνια και δεν είναι η Πάρος, ούτε η Μύκονος, ούτε η Σαντορίνη. Η μετακίνηση με αυτοκίνητο σε μικρές αποστάσεις λίγων χιλιομέτρων ήταν προβληματική ακόμα και αργά την νύχτα. Οι τιμές στα καταλύματα και την εστίαση ήταν σε σχέση με πέρυσι τουλάχιστον 20%-30% αυξημένες. Η κατάσταση στις παραλίες ήταν ανυπόφορη, παντού πανάκριβες ξαπλώστρες και beach bar με μουσική στη διαπασών. Ο μέσος Έλληνας αδυνατεί πλέον να κάνει διακοπές στα νησιά, το πολύ κανένα τετραήμερο. Τα νησιά εκτός από τους ξένους έχουν γεμίσει με ντόπια "λαμόγια" και "λεζάντες", όπως έγραφε ο αείμνηστος Κώστας Καββαθάς στους 4 Τροχούς. Από κοντά και οι μικρομεσαίοι μιμητές που έχουν καταλάβει προκλητικά τις ξαπλώστρες στις παραλίες, σμιλεμένα και πατημένα σώματα που έχουν πάει στα γυμναστήρια της μοναξιάς, δεν επικοινωνούν μεταξύ τους μόνο φωτογραφίζονται αυτοθαυμαζόμενοι στον Instagram, μιλάμε για ολοκληρωτική παρακμή. Ο πολύς χρόνος είναι πλέον πίσω και αυτός που απομένει είναι μικρότερος, μου αρέσει να θυμάμαι, τον Ρούκουνα στην Ανάφη, τον Άγιο Σώστη στην Σέριφο, την Κουμπάρα στην Ιο, την Έρεισθο στην Τήλο, το βιβλίο που δεν τελείωσε την προηγούμενη χρονιά και το συνεχίζω, τις βουτιές στο γαλάζιο, εκεί όπου τα φεγγάρια και οι θάλασσες θα μένουν για πάντα όπως τα θυμόμαστε, ακόμη και την μελαγχολία του καλοκαιριού που τελειώνει, που απεχθάνεται τον Σεπτέμβριο που έρχεται. * Ο Χρήστος Κουτσονάσσιος είναι δικηγόρος Πηγή: Social media
Η συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο την αύξηση των αφίξεων και των εσόδων. Αφορά όλο και περισσότερο τη φέρουσα ικανότητα των προορισμών, τις ελλείψεις σε υποδομές, το νερό, τα απορρίμματα, τις μεταφορές, τη στέγαση και τελικά το κατά πόσο η τουριστική ανάπτυξη μπορεί να παραμένει βιώσιμη για τις τοπικές κοινωνίες, που όπως αποδεικνύεται δεν είναι βιώσιμη.
