Βορίδης: Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί πολιτική αξιοποίηση της ποινικής δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ [vid]

Ο Μάκης Βορίδης σε μια εφ΄ όλης της ύλης συνέντευξη αναφέρθηκε στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στο ΠΑΣΟΚ, στην άρση ασυλίας και

Για τον Νότη Μηταράκη

Εκτενής ήταν η τοποθέτηση του Μάκη Βορίδη και για μία από τις βασικές πτυχές της υπόθεσης που περιγράφεται στην πρόταση του ΠΑΣΟΚ, αυτή που αφορά τον Νότη Μηταράκη και το ζήτημα της ηθικής αυτουργίας, την οποία χαρακτήρισε νομικά αβάσιμη. Συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην κατηγορία που, όπως είπε, συνδέει τη διαβίβαση ενός email από τον Νότη Μηταράκη με αλυσίδα πιθανής ηθικής αυτουργίας σε διοικητικές πράξεις, σημειώνοντας ότι «η αφετηρία της ηθικής αυτουργίας είναι ο Μηταράκης» και θέτοντας εξαρχής την έντονη διαφωνία του με αυτή τη νομική προσέγγιση.

Εξήγησε, ότι στην επίμαχη περίπτωση δεν πρόκειται για κάποια διοικητική παρέμβαση ή εντολή, αλλά για απλή διαβίβαση αιτήματος πολίτη μέσω υπηρεσιακών καναλιών. Περιγράφοντας τη διαδικασία, ανέφερε ότι «έρχεται ένα email στο γραφείο, το οποίο αναφέρει ότι δύο παραγωγοί θεωρούν ότι έχουν αδικηθεί» και αυτό στη συνέχεια προωθείται αρμοδίως προς το υπουργείο χωρίς αξιολογική κρίση ή παρέμβαση.

Ακόμα, ο Μάκης Βορίδης υποστήριξε ότι η νομική έννοια της ηθικής αυτουργίας προϋποθέτει σαφή στοιχεία πειθούς ή προτροπής προς τέλεση παράνομης πράξης, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «η ηθική αυτουργία προϋποθέτει να πείθεις κάποιον με φορτικότητα να κάνει παράνομη πράξη», κάτι που, όπως τόνισε, δεν προκύπτει σε καμία περίπτωση από μια απλή διαβίβαση εγγράφου. Στο πλαίσιο αυτό σημείωσε ότι δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί ποινική ευθύνη από μια τυπική διοικητική ενέργεια, υποστηρίζοντας ότι «δεν γίνονται ηθικές αυτουργίες με διαβίβαση ενός email». Κατά τον ίδιο, η συγκεκριμένη ερμηνεία που αποδίδεται στην πρόταση του ΠΑΣΟΚ οδηγεί σε υπερεπέκταση της ποινικής ευθύνης πέρα από τα όρια που θέτει ο Ποινικός Κώδικας.

Όπως είπε καταλήγοντας επί του θέματος, η πράξη που αποδίδεται στον Νότη Μηταράκη δεν συνιστά τίποτα περισσότερο από διοικητική διαβίβαση αιτήματος και όχι πράξη με ποινικό περιεχόμενο, απορρίπτοντας πλήρως τη σύνδεση με έννοια ηθικής αυτουργίας.

Για τον Γιώργο Λιβανό

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Μάκης Βορίδης και στην περίπτωση του Γιώργου Λιβανού, όπως αυτή περιλαμβάνεται στην πρόταση του ΠΑΣΟΚ για σύσταση προανακριτικής, υποστηρίζοντας ότι δεν στοιχειοθετείται ποινική ευθύνη και ότι πρόκειται για απολύτως νόμιμη διοικητική πράξη. Εξήγησε ότι η συγκεκριμένη υπόθεση αφορά αίτημα αγροτών οι οποίοι είχαν χάσει προθεσμία υποβολής δικαιολογητικών για ενισχύσεις, σημειώνοντας ότι πρόκειται για πραγματικούς παραγωγούς που είχαν λάβει ενισχύσεις σε προηγούμενες χρονιές. Όπως είπε, «έχασαν την προθεσμία επειδή ο μελετητής τους είχε πρόβλημα υγείας και δεν μπορούσε να ολοκληρώσει τη διαδικασία», γεγονός που οδήγησε στην προσφυγή για διοικητική επανεξέταση.

Η υπηρεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, σύμφωνα με τον κ. Βορίδη, πρότεινε τη δυνατότητα ιεραρχικής προσφυγής, δηλαδή τη διοικητική διαδικασία μέσω της οποίας εξετάζεται αν συντρέχει λόγος ανωτέρας βίας για την εκπρόθεσμη υποβολή. Όπως ανέφερε, ο Γιώργος Λιβανός έκανε δεκτή την εισήγηση της υπηρεσίας και ενέκρινε την αποδοχή της προσφυγής, κρίνοντας ότι συντρέχουν λόγοι ανωτέρας βίας. Επιπλέον, ο βουλευτής τόνισε ότι η συγκεκριμένη απόφαση ήταν απολύτως εντός των αρμοδιοτήτων του υπουργού, υπογραμμίζοντας ότι «ο υπουργός έχει το δικαίωμα να εξετάζει ιεραρχικές προσφυγές και να κρίνει διοικητικά ζητήματα». Παράλληλα σημείωσε ότι η απόφαση παραμένει σε ισχύ και δεν έχει ακυρωθεί από κανένα διοικητικό όργανο.

Ο Μάκης Βορίδης, με βάση αυτό το σκεπτικό, υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο παρανομίας, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «ουδέν παράνομο έχει τελεστεί» και χαρακτηρίζοντας τη σχετική κατηγορία αβάσιμη. Δεν παρέλειψε να ασκήσει κριτική στη συνολική λογική της πρότασης του ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας ότι επιχειρείται ποινικοποίηση μιας καθαρά διοικητικής πράξης που βασίζεται σε θεσμοθετημένες διαδικασίες και στην κρίση της αρμόδιας υπηρεσίας.

Επιπροσθέτως, σε πιο γενικό πολιτικό επίπεδο, άσκησε κριτική στη λογική ότι η Βουλή απλώς υιοθετεί το υλικό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας χωρίς περαιτέρω επεξεργασία, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν μπορεί να έρχεται κάποιος και να λέει δεν αξιολογώ τίποτα, μου ήρθε από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία». Όπως τόνισε, η κοινοβουλευτική διαδικασία προϋποθέτει διερεύνηση και κρίση.

Για την άρση ασυλίας

Ο Μάκης Βορίδης έκανε εκτενή αναφορά και στο ζήτημα της άρσης ασυλίας βουλευτών, στο πλαίσιο της συζήτησης για τις κοινοβουλευτικές πρακτικές και τον τρόπο με τον οποίο η Βουλή χειρίζεται υποθέσεις που διαβιβάζονται από τη Δικαιοσύνη. Όπως τόνισε, η απόφαση για την άρση ασυλίας δεν πρέπει να συγχέεται με κρίση επί της ουσίας μιας υπόθεσης, αλλά συνδέεται με το αν το αδίκημα σχετίζεται με τα βουλευτικά καθήκοντα ή την πολιτική δραστηριότητα. Επικαλέστηκε το συνταγματικό πλαίσιο, σημειώνοντας ότι «το Σύνταγμα προβλέπει την άρση όταν το αδίκημα δεν σχετίζεται με τα καθήκοντα ή την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή».

Υποστήριξε ότι η πολιτική δραστηριότητα των βουλευτών είναι ευρύτερη από την αυστηρά κοινοβουλευτική λειτουργία και περιλαμβάνει επαφές με πολίτες και παρεμβάσεις προς τη δημόσια διοίκηση. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «το να διαβιβάζει ένας βουλευτής αίτημα πολίτη στη διοίκηση εντάσσεται στην πολιτική του δραστηριότητα», θέτοντας το ζήτημα των ορίων αυτής της πρακτικής. Παράλληλα, σημείωσε ότι το πλαίσιο αυτό δημιουργεί δύσκολα ερμηνευτικά ζητήματα, καθώς η πλήρης εξαίρεση τέτοιων ενεργειών από την ασυλία θα μπορούσε, όπως είπε, να οδηγήσει σε υπερβολικούς περιορισμούς του ρόλου των βουλευτών. Αντίθετα, μια πολύ ευρεία ερμηνεία θα μπορούσε να καταστήσει την ασυλία πρακτικά ανενεργή.

Σχετικά με τις πρόσφατες ψηφοφορίες για άρση ασυλίας, ο Μάκης Βορίδης εξήγησε ότι η στάση της κυβερνητικής πλειοψηφίας δεν βασίστηκε στην παραδοχή ενοχής, αλλά στην επιθυμία των ίδιων των βουλευτών να κριθούν από τη Δικαιοσύνη, ώστε να μην παραμένει καμία σκιά γύρω από το όνομά τους. Όπως είπε, «δεν υπήρξε αποδοχή ότι υπάρχουν ενδείξεις ενοχής». Ακόμα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο θεσμικής επανεξέτασης του πλαισίου, επισημαίνοντας ότι υπάρχει ανάγκη να αποσαφηνιστεί περαιτέρω ο ρόλος των βουλευτών στις σχέσεις τους με τη δημόσια διοίκηση, ώστε να αποφεύγονται γκρίζες ζώνες και διαφορετικές ερμηνείες στο μέλλον.

Για το επιτελικό κράτος

Κλείνοντας τη συνέντευξή του, ο Μάκης Βορίδης αναφέρθηκε εκτενώς στο λεγόμενο «επιτελικό κράτος», επιχειρώντας να απαντήσει στις κριτικές που δέχεται και να αποσαφηνίσει τι ακριβώς, όπως είπε, περιλαμβάνει στην πράξη. Όπως υπογράμμισε, το επιτελικό κράτος δεν είναι μια αφηρημένη πολιτική έννοια ούτε ένα «μαγικό σύστημα» που εξαφανίζει τα προβλήματα της δημόσιας διοίκησης. Αντίθετα, το περιέγραψε ως ένα σύνολο θεσμικών εργαλείων συντονισμού και παρακολούθησης του κυβερνητικού έργου, λέγοντας ότι «δεν είναι κάτι μαγικό που εξαφανίζεται όταν υπάρχουν προβλήματα».

Αναφερόμενος στη δομή του, τόνισε ότι περιλαμβάνει το Υπουργικό Συμβούλιο, τη Γενική Γραμματεία Συντονισμού, τους υπηρεσιακούς γραμματείς στα υπουργεία και τον ετήσιο κυβερνητικό προγραμματισμό με περιοδική αξιολόγηση. Όπως είπε, πρόκειται για μηχανισμούς που έχουν στόχο τον καλύτερο συντονισμό της κυβέρνησης και την παρακολούθηση της εφαρμογής των πολιτικών αποφάσεων. Επίσης, σημείωσε ότι πολλές από αυτές τις δομές δεν υπήρχαν με τη σημερινή τους μορφή παλαιότερα και σταδιακά ενισχύθηκαν για να βελτιώσουν τη λειτουργία του κράτους, υποστηρίζοντας ότι «έχουν φέρει σημαντικά αποτελέσματα στη διοικητική οργάνωση».

Ακόμα, αναγνώρισε ότι, παρά την ύπαρξη αυτών των εργαλείων, εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα στη λειτουργία του κράτους, όπως καθυστερήσεις σε υπηρεσίες και διαδικασίες, φέρνοντας ως παράδειγμα το Κτηματολόγιο. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι αυτά δεν αναιρούν την αξία του επιτελικού μοντέλου, λέγοντας ότι «το γεγονός ότι υπάρχουν προβλήματα δεν σημαίνει ότι δεν έχει υπάρξει βελτίωση».

Ο Μάκης Βορίδης απέρριψε την κριτική περί αποτυχίας του επιτελικού κράτους ως συνολική αποτίμηση, επισημαίνοντας ότι η συζήτηση πρέπει να γίνεται με συγκεκριμένα δεδομένα και όχι με γενικές κρίσεις. Όπως υποστήριξε, πρόκειται για ένα σύστημα που συνεχώς εξελίσσεται και δεν έχει ολοκληρωθεί ως μεταρρύθμιση. Καταλήγοντας επί του θέματος, άφησε να εννοηθεί ότι η συζήτηση για τη λειτουργία του κράτους και τον ρόλο των βουλευτών θα απασχολήσει και τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, όπου –όπως είπε– μπορεί να τεθούν συνολικά ζητήματα θεσμικής οργάνωσης και λειτουργίας της πολιτείας.

Πολιτικό “μανιφέστο” Τσίπρα

Ο Μάκης Βορίδης αναφέρθηκε και στο πολιτικό «μανιφέστο» του Αλέξη Τσίπρα για κυβερνώσα αριστερά και σύγκλιση δυνάμεων, σχολιάζοντας με σαφή ειρωνική απόσταση την προσπάθεια διαμόρφωσης νέου ιδεολογικού πλαισίου στον χώρο της κεντροαριστεράς. Συγκεκριμένα, αναφερόμενος στο κείμενο, έκανε λόγο για έναν εσωτερικό διάλογο που αφορά κυρίως τη σύγκλιση διαφορετικών ρευμάτων της αριστερής και προοδευτικής παράταξης. Όπως είπε, πρόκειται για μια προσπάθεια να συνδυαστούν η σοσιαλδημοκρατία, η ριζοσπαστική αριστερά και η πολιτική οικολογία, σημειώνοντας ότι «είναι ένας διάλογος για το πώς θα συγκλίνουν τρία διαφορετικά ρεύματα».

Καταλήγοντας, ο Μάκης Βορίδης πρόσθεσε ότι μια τέτοια ιδεολογική σύγκλιση δεν έχει καταστεί εφικτή εδώ και δεκαετίες στην ευρωπαϊκή πολιτική ιστορία, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «αυτό δεν έχει καταστεί δυνατό τα τελευταία 70 χρόνια».

Πηγή: pagenews.gr