Η μαύρη τρίτη επέτειος από το έγκλημα στα Τέμπη αποτέλεσε για μια ακόμα φορά αιτία και αφορμή για την ορμητική εισβολή του λαού και της νεολαίας στο προσκήνιο. Ξανά οι πλατιές λαϊκές μάζες συγκεντρώθηκαν κατά χιλιάδες στα μαζικά συλλαλητήρια που κάλεσαν και οργάνωσαν συνδικάτα, φορείς του μαζικού κινήματος αλλά και ο σύλλογος συγγενών, παρά τη νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο εσωτερικό του μετά τις κινήσεις της Καρυστιανού. Στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και σε πλήθος άλλων πόλεων εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, μαθητές, πλήθος λαού ένωσαν τις φωνές τους, εκφράζοντας αγωνιστικά το παλλαϊκό αίτημα να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους νέα παιδιά. Καταδίκασαν την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων που οδήγησε στην τραγωδία. Είναι η ίδια πολιτική που απαξιώνει και ρημάζει κάθε τι δημόσιο, για να το εκποιήσει μετά έναντι πινακίου φακής στο ντόπιο και ξένο μεγάλο κεφάλαιο, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.
Σχετικά Άρθρα
Παρά την ενορχηστρωμένη επιχείρηση της κυβέρνησης της ΝΔ, εδώ και τρία χρόνια, να θάψει κάτω από τόνους μπάζων τις αποκλειστικές της ευθύνες, η ενοχή της αποτελεί πλέον κοινό τόπο στη συνείδηση των πλατιών λαϊκών μαζών. Τόσο η ίδια όσο και οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι εξίσου χρεωμένες. Είναι όλοι τους συνένοχοι γιατί υπηρέτησαν με την ίδια ζέση την ίδια ακριβώς πολιτική των μνημονίων εξάρτησης και υποτέλειας, που οδήγησε στο ξεπούλημα όλης της δημόσιας περιουσίας. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατούν να εκμεταλλευτούν μέρος της λαϊκής δυσαρέσκειας και την κυβερνητική φθορά για να καρπωθούν πολιτικά οφέλη.
Τα συλλαλητήρια στις 28/2, αν και δεν μπορούν να συγκριθούν με τις συγκλονιστικές διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα το 2025, με τη μεγάλη -παρ’ όλα αυτά- μαζικότητά τους έδειξαν ότι υπάρχει διάχυτη λαϊκή οργή απέναντι στην κυβερνητική πολιτική. Το έγκλημα των Τεμπών και η λυσσασμένη κυβερνητική προσπάθεια συγκάλυψης, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η ξέφρενη ακρίβεια και η φτώχεια που σαρώνει και πολλά ακόμα, που συνθέτουν το κάδρο της πολιτικής της ΝΔ, φουντώνουν την οργή και την αγανάκτηση του κόσμου. Αυτή η λαϊκή οργή βρήκε διέξοδο και εκφράστηκε με μαζικότητα για μια ακόμα φορά στους δρόμους, παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς για το μαζικό λαϊκό κίνημα.
Επιχείρηση αποπροσανατολισμού
Η κυβέρνηση της ΝΔ αξιοποιώντας τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, όλο αυτό το διάστημα, ενορχηστρώνει μια επιχείρηση αποπροσανατολισμού με στόχο να αλλάξει την ατζέντα, να μετατοπίσει το επίκεντρο της αντιπαράθεσης μακριά από τα Τέμπη. Η απόφαση της Καρυστιανού να δημιουργήσει νέο πολιτικό φορέα αλλά και οι δημόσιες δηλώσεις της, που σκιαγραφούν τον δεξιό πολιτικό προσανατολισμό της, προσφέρουν στη στριμωγμένη κυβέρνηση της ΝΔ μια πολύτιμη σανίδα σωτηρίας. Αποτελούν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να στηθεί ένα αποπροσανατολιστικό σκηνικό αντιπαράθεσης ανάμεσα στη ΝΔ και την Καρυστιανού μακριά από τα Τέμπη, τη συγκάλυψη και την προσπάθεια να πέσουν στα «μαλακά» οι πραγματικοί ένοχοι. Παράλληλα έχει εξαπολύσει ένα κανονικό πόλεμο συκοφάντησης των συγγενών των θυμάτων, δολοφονίας χαρακτήρων, παρά τα κροκοδείλια δάκρυα «συμπάθειας».
Σε αυτή την κατεύθυνση αξιοποιεί και τις πολιτικές κινήσεις της Καρυστιανού και την κρίση που προκάλεσαν στο εσωτερικό του συλλόγου των συγγενών. Αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμα και την ώρα που πραγματοποιούνταν τα μαζικά παλλαϊκά συλλαλητήρια, τα καλοθρεμμένα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, πρόβαλλαν την απουσία της Καρυστιανού από τον κατάλογο των ομιλητών στη συγκέντρωση της Αθήνας, στήνοντας μια ψεύτικη αντιπαράθεση με τον Πάνο Ρούτσι, επιπέδου πρωινάδικου, ακριβώς για να εξαφανίσουν την «ενοχλητική» εικόνα των μαζικότατων διαδηλώσεων. «Πολύτιμη» ήταν η συμβολή των αναρχικών ομάδων που με την προβοκατόρικη δράση τους έδωσαν λαβή στην κυβέρνηση να εξαπολύσει για άλλη μια φορά κύμα βίας και καταστολής με ΜΑΤ και χημικά.
Μπροστά στην κύρια δίκη
Στις 23 του Μάρτη αναμένεται να ξεκινήσει η κύρια δίκη με τα εμπόδια και τις τρικλοποδιές που μπαίνουν στους γονείς και συγγενείς των θυμάτων να πληθαίνουν. Τελευταίο επεισόδιο, που φανερώνει τις προσπάθειες της κυβέρνησης να συγκαλύψει τις ευθύνες της, ήταν και οι εισαγγελικές εντολές για την άμεση εκταφή των νεκρών προκειμένου να πραγματοποιηθούν τοξικολογικές εξετάσεις. Μάλιστα οι εισαγγελικές παραγγελίες για τις εκταφές ήταν να πραγματοποιηθούν ανήμερα της μακάβριας επετείου. Η ενέργεια αυτή, που οργανώθηκε και υποκινήθηκε από την κυβέρνηση, για να παρουσιαστεί δημόσια ως τάχα ικανοποίηση των αιτημάτων των συγγενών, φούντωσε ακόμα περισσότερο την οργή τους, αφού -όπως καταγγέλλουν- δεν υπάρχουν εργαστήρια στην Ελλάδα για να πραγματοποιήσουν τέτοιου είδους εξετάσεις, κάτι το οποίο δεν διαψεύδει ούτε η κυβέρνηση. Επιπλέον, οι εκταφές με αυτούς τους όρους έλλειψης των κατάλληλων υποδομών, θα οδηγήσουν στην καταστροφή πολύτιμων αποδεικτικών στοιχείων. Άλλωστε, το πάγιο αίτημα των συγγενών ήταν να πραγματοποιηθούν οι εκταφές και να σταλούν τα δείγματα σε κατάλληλα εργαστήρια στο εξωτερικό, κάτι το οποίο η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά.
Αυτή η στάση της κυβέρνησης είναι δηλωτική της ενοχής της, αφού με δόλιο τρόπο και προσβάλλοντας βάναυσα τη μνήμη των νεκρών και τους συγγενείς τους επιχειρεί να εξαφανίσει στοιχεία. Μπάζωμα πάνω στο μπάζωμα δηλαδή.
Και όλα αυτά την ώρα που οι δίκες για τα βίντεο και για τη διαβόητη σύμβαση «717» προχωρούν σαν τον κάβουρα. Όλα αυτά δείχνουν όμως και την τακτική που πρόκειται να ακολουθήσει η κυβέρνηση και στην κύρια δίκη. Μια μακρόσυρτη διαδικασία, με χρονοτριβές και εμπόδια στο προχώρημά της.
Μαζικά και ανυποχώρητα στο δρόμο του αγώνα
Στις σημερινές συνθήκες, όπου η κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθεί να βγει «λάδι» για το έγκλημα των Τεμπών, όπου η αστική αντιπολίτευση κρατά στάση εκκωφαντικής σιωπής, δηλωτική της ενοχής της, αναδεικνύεται εμφατικά πως μόνο ο λαϊκός παράγοντας μπορεί να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις με τη μαζική του κινητοποίηση. Η πάνδημη απαίτηση να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα, να μην μείνει ατιμώρητη η κυβέρνηση και να ανατραπεί η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων περνούν μέσα από τον μαζικό εξωκοινοβουλευτικό αγώνα με όχημα τα συνδικάτα. Ταυτόχρονα, είναι ανάγκη αυτά τα αιτήματα να συνδεθούν με τους ευρύτερους στόχους πάλης του λαϊκού κινήματος ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της φτώχειας, της ακρίβειας και του αυταρχισμού.
πηγή: Λαϊκός Δρόμος