Τα αεροπορικά πλήγματα του Πακιστάν Μια τόσο εκτεταμένη ζώνη αστάθειας θα υπονόμευε τις βασικές παραδοχές της κινεζικής στρατηγικής: ότι η οικονομική συνεργασία μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα και να μειώσει σταδιακά τις πολιτικές εντάσεις. Αντίθετα, θα δημιουργούσε συνθήκες όπου η γεωπολιτική αντιπαράθεση, οι στρατιωτικές συγκρούσεις και η ανεξέλεγκτη δράση μη κρατικών παραγόντων θα καθιστούσαν επισφαλή κάθε μακροπρόθεσμη επένδυση. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Κίνα θα βρεθεί μπροστά σε δύσκολες επιλογές. Είτε θα αυξήσει την πολιτική και διπλωματική της εμπλοκή για να προστατεύσει τα συμφέροντά της, είτε θα αποδεχθεί περιορισμό της επιρροής της σε μια κρίσιμη ζώνη. Σε ακραίο σενάριο, μια ταυτόχρονη κλιμάκωση Ιράν–Ισραήλ και Πακιστάν–Αφγανιστάν θα μπορούσε να οδηγήσει σε σχετική απομόνωση της Κίνας στο νότιο σκέλος της Ευρασίας, περιβάλλοντας τους βασικούς διαδρόμους της με αστάθεια. Η εικόνα που διαμορφώνεται, επομένως, δεν αφορά απλώς δύο γειτονικά κράτη σε σύγκρουση. Αφορά την πιθανότητα διαμόρφωσης ενός γεωπολιτικού τόξου κρίσεων που διατρέχει τη Μέση Ανατολή και φτάνει έως τα σύνορα της Κεντρικής Ασίας. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η σύγκρουση Πακιστάν–Αφγανιστάν λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ρίσκου με ότι αυτό συνεπάγεται για τις βλέψεις του Πεκίνου που βλέπει το νέο δρόμο του μεταξιού που σχεδιάζει να ναρκοθετείται από αστάθεια και συγκρούσεις.
Σχετικά Άρθρα
Λιγότερο απο 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Neostrategy.gr .