Αναφερόμενος στη σημασία της Κυριακής της Ορθοδοξίας, υπενθύμισε ότι η εορτή σηματοδοτεί τη λήξη της εικονομαχικής έριδας και την οριστική αναστήλωση των ιερών εικόνων το 843 μ.Χ., αλλά και την αποκατάσταση της ισορροπίας στις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας.
Σχετικά Άρθρα
«Μέσα σε κλίμα δικαιολογημένου πανηγυρισμού γιορτάζουμε τον θρίαμβο της αληθείας», τόνισε, χαρακτηρίζοντας την Ορθοδοξία γνήσια προέκταση της Εκκλησίας του Χριστού και πνευματικό χώρο όπου βιώνεται «το διαρκές παρόν της σωτηρίας».
Ο κ. Τασούλας ανέδειξε τον ευρύτερο πολιτισμικό και κοινωνικό αντίκτυπο της Ορθοδοξίας, επισημαίνοντας τη συμβολή της στη διαμόρφωση του δικαίου, των κοινωνικών θεσμών και του φιλοσοφικού στοχασμού.
Όπως σημείωσε, αξίες όπως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ελευθερία, η ισότητα και ο αγώνας για ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη συνδέονται ιστορικά με την ορθόδοξη παράδοση.
«Η έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η αξία του ανθρωπίνου προσώπου, η ισότητα των δύο φύλων, το αγαθό της ελευθερίας, οι αγώνες για την παγκόσμια ειρήνη, την καταπολέμηση των φυλετικών διακρίσεων και την κοινωνική δικαιοσύνη αποτελούν πολύτιμα δώρα της Ορθοδοξίας στην ανθρωπότητα. Ειδικά σήμερα βλέποντας γύρω μας, η παγκόσμια ειρήνη είναι το ανεκτίμητο αγαθό που πρέπει να διαφυλάξουμε», υπογράμμισε.
Ιδιαίτερη μνεία έγινε στη στενή σχέση της Ορθοδοξίας με τον Ελληνισμό. Από τη βυζαντινή περίοδο, όπου αποτέλεσε συνεκτικό δεσμό του κράτους, έως τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, κατά τα οποία διατήρησε την ελληνική παιδεία και εθνική αυτοσυνειδησία, η Εκκλησία διαδραμάτισε — όπως υπογράμμισε — καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της ταυτότητας του έθνους.
Αναφορά έγινε και στη συμβολή των νεομαρτύρων, αλλά και στη μορφή του Κοσμά του Αιτωλού, ο οποίος ίδρυσε εκατοντάδες σχολεία, ενισχύοντας την παιδεία σε δύσκολες ιστορικές συνθήκες.
Στο ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821, συνέχισε ο Πρόεδρος, η Ορθοδοξία ταυτίστηκε με τον αγώνα για ελευθερία, ενώ στη σύγχρονη εποχή παραμένει δύναμη κοινωνικής συνοχής και στήριγμα των ευάλωτων.
Ειδική αναφορά έκανε και στον ρόλο της Ορθοδοξίας στα Βαλκάνια, ως παράγοντα πολιτισμικής επιρροής και ενοποιητικής παρουσίας σε μια περιοχή που γνώρισε έντονες ανακατατάξεις.
Κλείνοντας, ο κ. Τασούλας σημείωσε ότι, σε ένα μεταβαλλόμενο ευρωπαϊκό περιβάλλον, η Ορθοδοξία έχει να προσφέρει ουσιαστικά στοιχεία όχι μόνο για τη διατήρηση της εθνικής φυσιογνωμίας, αλλά και ως δημιουργική «ζύμη» στον ευρύτερο ευρωπαϊκό πνευματικό διάλογο.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία, τόνισε, υπήρξε από την αρχή σημαντικός παράγοντας στη διαμόρφωση της ταυτότητας και του πολιτισμού της Ευρώπης και παραμένει ενεργό κύτταρο στον σύγχρονο δημόσιο βίο.