Μια πιθανή χερσαία στρατιωτική επέμβαση στο Ιράν Ο κίνδυνος κλιμάκωσης Σχετικά ΆρθραΔιαβάστε επίσης:ΗΠΑ: Το Μουντιάλ των άδειων κερκίδωνΔιαβάστε επίσης:Σύννεφα στο ελληνο-ουκρανικό ντηλ για dronesΑντίστοιχα, αναλύσεις του αμερικανικού Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) επισημαίνουν τον κίνδυνο περιφερειακής κλιμάκωσης. Το Ιράν διαθέτει ένα εκτεταμένο δίκτυο συμμάχων και παραστρατιωτικών οργανώσεων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Σε περίπτωση πολέμου, οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ στο Λίβανο καθώς και φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές σε Ιράκ και Συρία θα μπορούσαν να εμπλακούν στη σύγκρουση. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να μετατρέψει μια διμερή στρατιωτική αντιπαράθεση σε ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση. Ένας ακόμη παράγοντας που αναφέρεται συχνά στις στρατηγικές μελέτες είναι ο ρόλος των Φρουρών της Επανάστασης, ενός ισχυρού στρατιωτικού σώματος που λειτουργεί παράλληλα με τον τακτικό στρατό του Ιράν. Η δύναμη αυτή διαθέτει σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες αλλά και ισχυρή πολιτική επιρροή. Σε περίπτωση πολέμου, θα μπορούσε να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο τόσο στην άμυνα της χώρας όσο και στη διεξαγωγή ασύμμετρων επιχειρήσεων. Για όλους αυτούς τους λόγους, πολλοί στρατηγικοί αναλυτές θεωρούν ότι μια μεγάλης κλίμακας εισβολή στο Ιράν παραμένει εξαιρετικά απίθανη. Η στρατηγική θέση της χώρας, η σημασία των Στενών του Ορμούζ για την παγκόσμια οικονομία και το περίπλοκο γεωπολιτικό περιβάλλον της Μέσης Ανατολής σημαίνουν ότι οποιαδήποτε στρατιωτική σύγκρουση θα μπορούσε να εξελιχθεί γρήγορα σε μια πολύ ευρύτερη και ακόμα πιο περίπλοκη αντιπαράθεση. Γι’ αυτό και το παράδειγμα της εκστρατείας της Καλλίπολης εξακολουθεί να στοιχειώνει τη στρατηγική σκέψη. Υπενθυμίζει ότι ο έλεγχος ενός στενού περάσματος μπορεί να μετατραπεί από ναυτική επιχείρηση σε χερσαίο πόλεμο μεγάλης κλίμακας. Μια εξέλιξη που, στην περίπτωση του Ορμούζ, θα είχε συνέπειες που θα ξεπερνούσαν κατά πολύ τα σύνορα του Ιράν. Το πρωτότυπο άρθρο https://neostrategy.gr/ta-stena-tou-ormouz-kai-to-mathima-tis-kallipolis/ ανήκει στο Neostrategy.gr . 0 Facebook 0 Twitter 0 Facebook-messenger 0 Viber 0 Whatsapp
Αντίστοιχα, αναλύσεις του αμερικανικού Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) επισημαίνουν τον κίνδυνο περιφερειακής κλιμάκωσης. Το Ιράν διαθέτει ένα εκτεταμένο δίκτυο συμμάχων και παραστρατιωτικών οργανώσεων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Σε περίπτωση πολέμου, οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ στο Λίβανο καθώς και φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές σε Ιράκ και Συρία θα μπορούσαν να εμπλακούν στη σύγκρουση. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να μετατρέψει μια διμερή στρατιωτική αντιπαράθεση σε ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση.
Ένας ακόμη παράγοντας που αναφέρεται συχνά στις στρατηγικές μελέτες είναι ο ρόλος των Φρουρών της Επανάστασης, ενός ισχυρού στρατιωτικού σώματος που λειτουργεί παράλληλα με τον τακτικό στρατό του Ιράν. Η δύναμη αυτή διαθέτει σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες αλλά και ισχυρή πολιτική επιρροή. Σε περίπτωση πολέμου, θα μπορούσε να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο τόσο στην άμυνα της χώρας όσο και στη διεξαγωγή ασύμμετρων επιχειρήσεων.
Για όλους αυτούς τους λόγους, πολλοί στρατηγικοί αναλυτές θεωρούν ότι μια μεγάλης κλίμακας εισβολή στο Ιράν παραμένει εξαιρετικά απίθανη. Η στρατηγική θέση της χώρας, η σημασία των Στενών του Ορμούζ για την παγκόσμια οικονομία και το περίπλοκο γεωπολιτικό περιβάλλον της Μέσης Ανατολής σημαίνουν ότι οποιαδήποτε στρατιωτική σύγκρουση θα μπορούσε να εξελιχθεί γρήγορα σε μια πολύ ευρύτερη και ακόμα πιο περίπλοκη αντιπαράθεση.
Γι’ αυτό και το παράδειγμα της εκστρατείας της Καλλίπολης εξακολουθεί να στοιχειώνει τη στρατηγική σκέψη. Υπενθυμίζει ότι ο έλεγχος ενός στενού περάσματος μπορεί να μετατραπεί από ναυτική επιχείρηση σε χερσαίο πόλεμο μεγάλης κλίμακας. Μια εξέλιξη που, στην περίπτωση του Ορμούζ, θα είχε συνέπειες που θα ξεπερνούσαν κατά πολύ τα σύνορα του Ιράν.
