Η εικόνα μιας ανθεκτικής αμερικανικής οικονομίας που “βρυχάται” την οποία προβάλλει ο Ντόναλντ Τραμπ Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας προειδοποίησε ότι τα αποθέματα θα μπορούσαν να εξαντληθούν μέσα σε εβδομάδες, ενώ αεροπορικές εταιρείες προχωρούν σε μαζικές περικοπές: η Lufthansa μειώνει 20.000 πτήσεις, η EasyJet καταγράφει ζημίες έως 560 εκατ. λίρες, και άλλοι φορείς επιβάλλουν αυξήσεις τιμών. Οι προβλέψεις για τις επόμενες εξελίξεις είναι ακόμη πιο ανησυχητικές. Αναλυτές εκτιμούν ότι η πιθανότητα χρεοκοπίας της JetBlue ξεπερνά το 75%, με την εταιρεία να φέρει χρέος περίπου 9 δισ. δολαρίων και να αντιμετωπίζει πιθανές ζημίες άνω του 1 δισ. δολαρίων το 2026. Παράλληλα, άλλες εταιρείες περιορίζουν δραστηριότητες, επιστρέφουν αεροσκάφη και αναβάλλουν επενδύσεις. Την ίδια στιγμή, η ενεργειακή κρίση μεταφέρεται σε ολόκληρη την οικονομία. Η αύξηση του κόστους μεταφορών επηρεάζει την εφοδιαστική αλυσίδα, οδηγώντας σε ανατιμήσεις προϊόντων και ενισχύοντας τις πληθωριστικές πιέσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση της κυβέρνησης να μην προχωρήσει σε διάσωση της Spirit —επικαλούμενη έλλειψη 500 εκατομμυρίων. δολαρίων— προκαλεί αντιδράσεις, ιδίως σε σύγκριση με τα δισεκατομμύρια που διοχετεύονται στον πόλεμο. Παράλληλα, άλλοι τομείς της οικονομίας καταγράφουν σημαντικά οφέλη. Με τις τιμές του πετρελαίου κοντά στα 100 δολάρια το βαρέλι, οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες αναμένεται να αποκομίσουν επιπλέον κέρδη ύψους 234 δισ. δολαρίων το 2026. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας επωφελείται επίσης από την αστάθεια. Οι έξι μεγαλύτερες αμερικανικές τράπεζες κατέγραψαν συνολικά κέρδη 47,6 δισ. δολαρίων στο πρώτο τρίμηνο, με τη JPMorgan να αυξάνει τα κέρδη της κατά 13%, τη Goldman Sachs κατά 19% και τη Citigroup κατά 42%, αξιοποιώντας τη μεταβλητότητα των αγορών για να ενισχύσουν τις συναλλαγές και να χρηματοδοτήσουν προγράμματα επαναγοράς μετοχών. Η εικόνα που προκύπτει είναι αυτή μιας οικονομίας σε αναδιάταξη. Από τη μία πλευρά, εργαζόμενοι και επιχειρήσεις με περιορισμένα περιθώρια βρίσκονται αντιμέτωποι με αυξανόμενο κόστος και αβεβαιότητα. Από την άλλη, ενεργειακοί και χρηματοπιστωτικοί κολοσσοί ενισχύουν την κερδοφορία τους, αξιοποιώντας τις συνθήκες που δημιουργεί η ίδια η κρίση. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ισχυρισμός περί περιορισμένου αντίκτυπου γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να υποστηριχθεί. Αντιθέτως, τα δεδομένα δείχνουν ότι ο πόλεμος στο Ιράν λειτουργεί ήδη ως καταλύτης για βαθύτερες οικονομικές μεταβολές, με επιπτώσεις που ξεπερνούν κατά πολύ το επίπεδο των αγορών και αγγίζουν την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών.
Σχετικά Άρθρα
Καταστροφή για κάποιους, υπερκέρδη για άλλους
Λιγότερο απο 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Neostrategy.gr .