Σαμαράς vs Μητσοτάκης: ρήξη «αξιών» ή προαναγγελία αναδιάταξης;

Η συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης BEST (Καλαμάτα) δεν ήταν μια ακόμη «εσωκομματική γκρίνια» από έναν πρώην πρωθυπουργό. Ήταν μια πολιτική παρέμβαση με δομή, στόχο και υπονοούμενο: να τεθεί υπό αμφισβήτηση όχι απλώς η κυβερνητική γραμμή, αλλά η ίδια η ταυτότητα της σημερινής Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.1) Η βασική κατηγορία: «πολιτική αναρχία» ως στρατηγικήΆρα το αφήγημα είναι: η κυβέρνηση δεν επιδιώκει κοινωνική συναίνεση, επιδιώκει πολιτικό έλεγχο μέσω αποστράτευσης των πολιτών2) Η «νέα αρχή»: πολιτικό σύνθημα με διπλό αποδέκτη3) Το “κόμμα”: άρνηση που αφήνει ανοιχτή την πόρτα4) Η συμμαχία-μήνυμα με Καραμανλή: πολιτικό μπλοκ εντός της Δεξιάς5) Τα ελληνοτουρκικά: το πιο «εκρηκτικό» πεδίο διαφοροποίησης«Είναι λογικό να αμφισβητείται στην πράξη η εθνική μας κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα κι εμείς να μιλάμε για φιλία με Τουρκία, να φανταζόμαστε ήρεμα νερά;»«Συρόμαστε σε ένα διπλωματικό Savoir Vivre Γεραπετρίτη».6) Οικονομία και κοινωνία: ο “λαϊκός καπιταλισμός” απέναντι στον «νεοφιλελευθερισμό των λίγων»7) Το «επιτελικό κράτος» ως προπαγάνδα: ρεκόρ αυτοθαυμασμού8) ΟΠΕΚΕΠΕ, Mercosur και η «ευρωπαϊκή γελοιοποίηση»9) Η «λαϊκή ψυχή της παράταξης»: το πιο βαθύ ιδεολογικό ρήγμα10) Καρυστιανού: αναγνώριση δικαιώματος, αλλά αποσύνδεση από πολιτική Η συνέντευξη ως προαναγγελία νέας φάσης

Σχετικά Άρθρα

Διαβάστε επίσης:Ευρωπαϊκή Εισαγγελία: Παραληρηματικές δηλώσεις Βούλτεψη κατά της Κοβέσι με «άρωμα» Τσαουσέσκου

Διαβάστε επίσης:Φόρουμ Δελφών: «Να αποφευχθεί ο κίνδυνος κατακερματισμού της Δύσης» τόνισε ο Κωνσταντίνος Τασούλας

Η παρέμβαση Σαμαρά έχει τρία χαρακτηριστικά που την κάνουν στρατηγικά σοβαρή:

1. Δεν είναι μονοθεματική: πιάνει εξωτερική πολιτική, οικονομία, θεσμούς, ταυτότητα.
2. Στήνει “εμείς vs αυτοί”: λαϊκή ψυχή/παράταξη vs ελιτίστικη ηγεσία/αυτοθαυμασμός.
3. Αφήνει ανοιχτή την πόρτα του κόμματος χωρίς να δεσμεύεται.

Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι αν ο Σαμαράς θα κάνει κόμμα αύριο. Είναι ότι — με δημόσιο τρόπο — νομιμοποιεί τη σκέψη πως υπάρχει «άλλη Δεξιά» και ότι η σημερινή ηγεσία δεν είναι το μοναδικό κέντρο βάρους.

Και αυτό, σε μια περίοδο που η κοινωνική πίεση (ακρίβεια/στέγη) συναντά τη γεωπολιτική ανασφάλεια (ελληνοτουρκικά), μπορεί να αποδειχθεί το πιο επικίνδυνο μείγμα για ένα κυβερνητικό αφήγημα σταθερότητας.

mywaypress.gr –Περιεχόμενο αξίας με την υποστήριξη  υβριδικής νοημοσύνης.

Για  αναγνώστες με μεγάλο εύρος προσοχής.