Με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται και το αύριο να διαγράφεται ακόμη πιο σκοτεινό, η γενική αβεβαιότητα και ανασφάλεια στον πλανήτη και τη χώρα μας κορυφώνονται. Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, η κυβέρνηση Κυρ. Μητσοτάκη εργαλειοποιεί τον πόλεμο, με κάθε δυνατό τρόπο, αναζητώντας διέξοδο από την ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση. Δίπλα στην υποκριτική, ψηφοθηρική ρητορική περί εθνικής υπερηφάνειας και προστασίας, τάχα, του ελληνισμού και «ειδικότερα» του κυπριακού ελληνισμού, που της εξασφάλισε μια ανάσα δημοσκοπικής ανάκαμψης, επιστρατεύει τώρα το αφήγημα της «κοινωνικής προστασίας» από την οικονομική θύελλα που είναι σε εξέλιξη και σαρώνει τα εργατολαϊκά στρώματα. Και προτάσσει και κρύβεται, όπως κάνει κάθε φορά, πίσω από τους βολικούς εξωγενείς παράγοντες, της νέας πολεμικής κρίσης τώρα, για να αποδράσει από τις δικές της ευθύνες για τη δραματική κατάσταση που βιώνει ο ελληνικός λαός.
Σχετικά Άρθρα
Εξαγγέλλει, λοιπόν, μια «γαλαντόμα» αύξηση στον κατώτατο μισθό 40 ολόκληρων(!) ευρώ και pass και επιδόματα στήριξης, τάχα, των ευάλωτων πολιτών περίπου 300(!) εκατομμυρίων ευρώ, κομπάζοντας ταυτόχρονα για τα οικονομικά της «επιτεύγματα» και τη «φιλολαϊκή» πολιτική της. Με λίγα λόγια, μια αύξηση που δεν είναι καθαρά ούτε ένα ευρώ ημερησίως, ενώ τα περίφημα μέτρα «ανακούφισης» τα έχει ήδη εξανεμίσει η ακρίβεια στα ράφια και η εκτίναξη του κόστους ενέργειας. Όταν το πρωτογενές πλεόνασμα, με την καθοριστική συμβολή της ληστρικής για τα φτωχά λαϊκά στρώματα έμμεσης φορολογίας που αρνείται κατηγορηματικά να μειώσει, το πρώτο μόνο δίμηνο του 2026 έφτασε τα 3 δισ. ευρώ. Όταν προγραμματίζει άλλη μια πρόωρη αποπληρωμή σε δανειστές, τον Ιούνιο, ύψους 7 δισ. ευρώ. Και όταν τα δισ. για υπέρογκα εξοπλιστικά προγράμματα, που μόνο στην «εθνική θωράκιση» δεν αποβλέπουν, είναι ανεξάντλητα. Για τους εξοπλισμούς, που γίνονται κατ’ εντολή των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και για την εξυπηρέτηση των δικών τους επιθετικών σχεδιασμών, δεν υπάρχουν δημοσιονομικοί περιορισμοί.
Πρόκειται για μια ωμή νεοφιλελεύθερη πολιτική και έναν προκλητικό εμπαιγμό, ταυτόχρονα, του λαού που είναι αντιμέτωπος με μια επιπλέον δραματική μείωση της αγοραστικής του δύναμης.
Μια σκληρή ταξική πολιτική
Η πραγματικότητα είναι τραγική. Στην Ελλάδα της «ευημερίας», το λαϊκό εισόδημα συρρικνώνεται από τις συνεχείς, εξωφρενικές ανατιμήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης. Ο πληθωρισμός καλπάζει. Η λαϊκή οικογένεια στερείται, πλέον, βασικά είδη διατροφής. Η υπερ-φορολόγηση του λαϊκού εισοδήματος και η υπο-χρηματοδότηση των κοινωνικών δαπανών και αναγκών, της Υγείας, της Παιδείας, της Πρόνοιας και του Πολιτισμού, είναι εξοργιστικές. Τα «κόκκινα» δάνεια και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές στην εφορία αυξάνονται και πάλι. Σκαρφάλωσαν στα 114 δισ. ευρώ! Το κόστος της στέγασης έχει εκτιναχθεί. Οι εξώσεις, οι πλειστηριασμοί και οι κατασχέσεις πολλαπλασιάζονται. Η ανθρωπιστική κρίση εξαπλώνεται δραματικά. Η χώρα μας καταλαμβάνει, μονίμως, τις πρώτες θέσεις σε όλους τους ευρωπαϊκούς δείκτες που δηλώνουν μεγάλες κοινωνικές ανισότητες και διευρυνόμενη φτωχοποίηση και τις τελευταίες σε αυτούς που αφορούν την ποιότητα ζωής, την αγοραστική δύναμη και την κοινωνική δικαιοσύνη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, που μόλις ανακοινώθηκαν, η αγοραστική δύναμη στην Ελλάδα έπεσε από την προτελευταία στην τελευταία θέση της ΕΕ, την οποία μοιράζεται, πλέον, με τη Βουλγαρία. Ταυτόχρονα, η χώρα μας καταγράφει και άλλες επιδόσεις… Είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που φιγουράρει στην παγκόσμια λίστα με τις 10 χώρες που θα καταγράψουν τις μεγαλύτερες ανατιμήσεις στα τρόφιμα. Αυτή είναι η «πραγματική εισοδηματική σύγκλιση» με την υπόλοιπη Ευρώπη, για την οποία έχει πολλάκις στοιχηματίσει ο Έλληνας πρωθυπουργός.
Μια σκληρή ταξική πολιτική είναι σε πλήρη εξέλιξη. Γιατί, την ίδια στιγμή, το μεγάλο κεφάλαιο απολαμβάνει συνθήκες που του επιτρέπουν να συσσωρεύει προκλητικά υπερκέρδη σε κάθε νέα κρίση που εμφανίζεται, πλήθος φορολογικών «ευεργετημάτων» και απαλλαγών και νομικό πλαίσιο που ενθαρρύνει και απογειώνει την εργοδοτική αυθαιρεσία. Σε έναν καπιταλισμό που δοκιμάζεται από ολόπλευρη κρίση και διανύει μια σκοτεινή εποχή μεγάλης παρακμής, η οικονομική ολιγαρχία συσσωρεύει αμύθητα πλούτη και η εκμετάλλευση των εργαζομένων γίνεται όλο και πιο άγρια. Το νεοφιλελεύθερο αφήγημα της κυβέρνησης Κυρ. Μητσοτάκη για «οικονομική ανάπτυξη» δεν αφορά την κοινωνική πλειοψηφία. Οι λίγοι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, οι κοινωνικές παροχές καταρρέουν και όλο και μεγαλύτερα στρώματα του πληθυσμού φτωχοποιούνται. Οι ταξικές ανισότητες και αντιθέσεις θεριεύουν.
Για να έρθει μετά, ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του να μοιράσουν ψίχουλα επιβίωσης και επιδόματα ελεημοσύνης. Που -και αυτά- προέρχονται από τη λεηλασία των λαϊκών στρωμάτων. Και πάντα μέσα στο αυστηρό πλαίσιο των «δημοσιονομικών δυνατοτήτων» της χώρας. Μέσα στο πλαίσιο, δηλαδή, της εποπτείας των δανειστών που εξακολουθεί να υφίσταται, παρά την ακατάσχετη δημαγωγία για το τέλος τάχα των μνημονίων. Οτιδήποτε υπερβαίνει τα θέσφατα αυτά θεωρείται «αλόγιστες παροχές και ανεδαφικές υποσχέσεις», «λεφτόδεντρα», όπως ειρωνικά και προκλητικά αποκαλούνται από την κυβερνητική προπαγάνδα.
Ένα τεράστιο χάσμα
Η διευρυνόμενη φτωχοποίηση, η κοινωνική ασφυξία, η ανασφάλεια που βιώνουν τα πολλά τελευταία χρόνια ο λαός και η νεολαία, σε μια συγκυρία που το μέλλον διαγράφεται ακόμη πιο δυσοίωνο, έχουν δημιουργήσει ένα τεράστιο χάσμα ανάμεσα στη μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας και την κυβέρνηση ΝΔ. Ένα χάσμα που συνεχώς μεγαλώνει και γίνεται αγεφύρωτο καθώς η χώρα, εδώ και καιρό, καταπλακώνεται επιπλέον από την αφόρητη δυσοσμία των σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών, με την κυνική, συστηματική συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών να δεσπόζει και να στοιχειώνει τη λαϊκή συνείδηση. Και με την ελληνική «τυφλή» Δικαιοσύνη να γράφει τη μια μαύρη σελίδα μετά την άλλη στην ιστορία της. Όταν οι διορισμένοι από την κυβέρνηση, τάχα ανεξάρτητοι, δικαστικοί άρχοντες, αυτοί που ενεργούν ακαριαία όσον αφορά την επιβολή αντιλαϊκών και αντεργατικών μέτρων, αδρανούν προκλητικά ή συγκαλύπτουν σκανδαλωδώς πρόσωπα εξουσίας.
Η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που αποκαλύπτει πολλά για το «γαλάζιο» πλιάτσικο, βάζοντας στο «μικροσκόπιο» πλήθος υπουργών και βουλευτών της ΝΔ, σε συνδυασμό με τον ανοιχτό εκβιασμό, ευθέως προς τον Κυρ. Μητσοτάκη, του καταδικασμένου για το σκάνδαλο των υποκλοπών Ισραηλινού επιχειρηματία Ντίλιαν, καθώς και οι κυβερνητικές αθλιότητες γύρω από τη Δίκη των Τεμπών, δημιουργούν συνθήκες για ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις. Η περιβόητη κυβερνητική «σταθερότητα» κλονίζεται. Η ανυπαρξία εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης της χώρας, η αφωνία της ανύπαρκτης ουσιαστικά, επίσης ένοχης, αντιπολίτευσης και ο ασφυκτικός έλεγχος των αστικών θεσμών (Δικαιοσύνη, Βουλή, ΜΜΕ) από το Μέγαρο Μαξίμου -που του εξασφάλιζαν ένα σταθερό δίχτυ προστασίας-, δεν μπορούν πλέον να συγκρατήσουν το βάρος των αποκαλύψεων.
πηγή: Λαϊκός Δρόμος