Βρισκόμαστε τον τελευταίο καιρό μπροστά σε απίθανα σενάρια διαρκούς εισαγγελικής έρευνας σε μια σειρά από θέματα, με φυσικά κορυφαίο αυτό του δήθεν σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ
ΟΠΕΚΕΠΕ: Δικογραφίες σε… δόσεις
Η παράνοια ενός νόμουΤι, δηλαδή, μας είπε ο γίγας Φλωρίδης; Πολύ απλά, ότι οι εισαγγελείς θα δικαιούνται στο εξής να στέλνουν στα δικαστήρια κατηγορούμενους με αστήρικτες, αόριστες ή και ανύπαρκτες κατηγορίες και αυτοί θα αθωώνονται, λέει, στα δικαστήρια, αφού προηγουμένως θα έχουν διασυρθεί με την απαγγελία της κατηγορίας και την παραπομπή σε δίκη. Αυτά για όλους τους Έλληνες, εκτός από τους υπουργούς, επειδή για να τους συμπεριλάβει κι αυτούς (τους υπουργούς), πρέπει να συντελεστεί αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος. Έτσι, οι μόνοι που χαίρουν πλέον της προστασίας από την αυθαίρετη εξουσία των εισαγγελέων είναι οι υπουργοί.
Όλοι οι άλλοι Έλληνες είναι αδιάφοροι και αναλώσιμοι. Δεν πειράζει να διασύρονται ακόμη αδίκως. Δεν ενοχλεί κανέναν να τραβιούνται αδίκως στα δικαστήρια σαν κοινοί εγκληματίες. Είναι, βλέπετε, απλοί πολίτες. Οι υπουργοί, όμως, είναι αλλιώς. Πρέπει να προστατεύονται. Να έχουν διαφορετική μεταχείριση. Προνομιακή. Η προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Ελλάδα έγινε προνόμιο διασφαλισμένο μόνο για τους υπουργούς.
Και φτάσαμε με αυτήν την ανοησία στην απόλυτη τρέλα. Κατηγορούνται βουλευτές για ηθική αυτουργία σε παράνομη πράξη υπουργού, ο οποίος, όταν θα δικάζεται ο βουλευτής, μπορεί να έχει απαλλαγή από το δικαστικό συμβούλιο, στο οποίο ο βουλευτής δεν θα μπορεί να προστρέξει. Άρα στη δίκη ο ηθικός αυτουργός, αλλά όχι ο υποτιθέμενος αυτουργός. Και δεν υπάρχει καν διάταξη με την οποία ο ηθικός αυτουργός να απαλλάσσεται αυτοδικαίως όταν, για οποιονδήποτε λόγο, δεν μπορεί να κατηγορηθεί ο αυτουργός. Η απόλυτη παραφροσύνη.
Σχετικά Άρθρα
Και σε αυτήν την παραφροσύνη η κυβέρνηση εμφανίζεται κάτι σαν απλός θεατής. Δεν είναι δουλειά των δημοσιογράφων να κρίνουν αν ο τάδε εισαγγελέας ή η δείνα Ευρωπαία εισαγγελέας είναι καλή ή κακή στη δουλειά της. Είναι, όμως, καθήκον των δημοσιογράφων να εντοπίζουν και να προβάλλουν καταστάσεις που αφήνουν τους πολίτες χωρίς θεσμική προστασία στο ενδεχόμενο ενός κακού εισαγγελέα.
Και αυτό, στην προκειμένη περίπτωση, υπάρχει από την ημέρα που ο υπουργός Φλωρίδης, ως άλλος Ιουστινιανός, νομοθέτησε, για να επιτρέψει το τσουβάλιασμα των κατηγορουμένων και την άρση οποιουδήποτε δικαστικού φραγμού στη δυνατότητα των εισαγγελέων να παραπέμπουν ελευθέρως και χωρίς συνέπειες τον οποιονδήποτε σε δίκη. Αρκεί βέβαια αυτός να μην είναι υπουργός!
Οι έντεκα όμηροι της ΝΔ
Και απορεί κανείς γιατί αυτήν τη στιγμή στη ΝΔ υπάρχουν τουλάχιστον 11 βουλευτές (υπάρχουν πολλοί παραπάνω, γιατί οποιοσδήποτε έχει ποτέ τηλεφωνήσει σε υπουργό για αγροτικές επιδοτήσεις περιμένει τις επόμενες δόσεις των κατηγοριών) που προτιμούν εκλογές τώρα, αντί για εκλογές στη λήξη της θητείας της κυβέρνησης.
Τώρα, γιατί ακόμα δεν έχουν διασυρθεί από τη διαδικασία Φλωρίδη, άρα ακόμα μπορούν να παλέψουν την έδρα τους, ενώ μερικούς μήνες αργότερα δεν θα έχουν καμία ελπίδα να επανεκλεγούν. Φτάνει ένας Φλωρίδης τελικά για να οδηγήσει την κυβέρνηση σε απώλεια της δεδηλωμένης; Όχι μόνος. Βοηθάει σε αυτό και η άποψη Σκέρτσου, ότι οι βουλευτές αυτοί είναι αναλώσιμοι, διότι συνιστούν την παλιά ΝΔ και όχι αυτήν που αρέσει στον Άκη. Ο Θεός να μας φυλάει από τέτοιους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς, που όμως χαίρουν των προνομίων που στέρησαν από τους Έλληνες πολίτες και τους βουλευτές τους.