Οι Αριστεροί που διαµαρτύρονται, ενώ οι Ιρανοί πανηγυρίζουν, η Καρυστιανού που της πήραν το “κίνημα”

Οι Αριστεροί διαµαρτύρονται, ενώ οι Ιρανοί πανηγυρίζουνΌταν δικαιολογούν το απάνθρωπο…

Στην Ελλάδα η Αριστερά απεχθάνεται την κοινωνική ουδετερότητα, χαρακτηρίζοντας «κυρ-Παντελήδες» τους ανθρώπους που δεν ασπάζονται τα επιθετικά της γούστα και δεν διψούν για… αίμα στην αρένα, για λαϊκά δικαστήρια με ροχάλες ή κρεμάλες. Θεωρεί βολεμένους αστούς ή φοβισμένους ισαποστάκηδες όσους συμπολίτες μας δεν ανταποκρίνονται στα διχαστικά κελεύσματά της.

Σχετικά Άρθρα

Διαβάστε επίσης:Βορίδης στο protothema: Έχω δίλημμα να ψηφίσω τις άρσεις ασυλίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι νομικά αστήρικτες – Υπερβολικές ο

Διαβάστε επίσης:Ελλάδα στη ΓΣ του ΟΗΕ: "Η ελευθερία ναυσιπλοΐας αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας&

Η Αριστερά αυτή, που διψά για ρήξεις, ανατροπές και επαναστάσεις, που δεν έχει οξυγόνο σε συνθήκες δημοκρατικής κανονικότητας, αλλά τρέφεται από κοινωνικές αναταραχές, όποτε ζορίζεται από τις αδυσώπητες διεθνείς εξελίξεις, δηλώνει απλά «πως είναι με τον άνθρωπο». Και ενώ στην Ελλάδα στήνει «εμφυλιοπολεμικό» κλίμα, ακόμη και για τα επουσιώδη, σκηνοθετεί το «μπάχαλο» σε κάθε ευκαιρία, δυναμιτίζει την πολιτική ομαλότητα με ρητορικές μίσους και εκδικητικότητας, στο μεγάλο κάδρο των γεωπολιτικών εξελίξεων θολώνει τα νερά -όπως η σουπιά- και προτάσσει τον «διεθνιστικό της αλτρουϊσμό» και σλόγκαν όπως «ξανά είναι με τον άνθρωπο».

Και κάπως έτσι «σχετικοποιεί» τα γεγονότα και δεν νοιάζεται για τις καθαρές τοποθετήσεις, μήτε για το ποιος μπορεί εκ των πρωταγωνιστών να έχει δίκιο ή να βρίσκεται στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Κρατώντας ίσες αποστάσεις από τον θύτη και το θύμα, εξισώνοντας τον αμυνόμενο με τον επιτιθέμενο, ταυτίζοντας τη δημοκρατική Δύση με τους δικτάτορες και τα τυραννικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής ή της Λατινικής Αμερικής, η ελληνική Αριστερά αποδεικνύει ότι δεν είναι ποτέ με τον άνθρωπο, αλλά δικαιολογεί το απάνθρωπο στο όνομα της ανθρωπιάς.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή