Μιλώντας με σταθερό συνομιλητή του Πρωθυπουργού, μας ξένισε η σιγουριά του: «Ο Κυριάκος κατέληξε», ανέφερε, «θέλει τον Τσίπρα, όχι τον Ανδρουλάκη για προνομιακό του αντίπαλο». Στην ερώτησή μας τι σημαίνει «προνομιακός αντίπαλος», ο συνομιλητής μας ήταν σαφής: «Είναι ο πολιτικός αντίπαλος που βολεύει».
Στη συνέχεια άρχισε να επιχειρηματολογεί για τη «διερμηνεία» του Κυριάκου.
Πρώτον, ο Τσίπρας δημιουργεί ακαριαία κλίμα συσπείρωσης στη βασική δεξαμενή του Κ. Μητσοτάκη, τους ψηφοφόρους του κέντρου που ενδιαφέρονται κυρίως για πολιτική και οικονομική σταθερότητα. Μάλιστα μας επεσήμανε από τη στιγμή που ο Τσίπρας επιστρέφει με «όρους 2012-15», δηλαδή θέλει να κλείσει τις τράπεζες, εμφανίζει μια ρητορική ακραία και «αριστερίζουσα», άρχισε ήδη τις επιθέσεις σε ΜΜΕ και δημοσιογράφους, ο χώρος του κέντρου αρχίζει και ξαναβλέπει τον «εφιάλτη». Και «μιλάμε για ανθρώπους σφόδρα δυσαρεστημένους με την κυβέρνηση Μητσοτάκη», πρόσθεσε, «για τα φαινόμενα διαφθοράς και την αλαζονεία».
Όλα αυτά εξαφανίζονται μπροστά στην «Επιστροφή των Τζεντάι» κατέληξε ο συνομιλητής μας.
Ολοκληρώνοντας θέλησε κάτι να προσθέσει. «Το ΠΑΣΟΚ δυνητικά θα μπορούσε να είναι πιο επικίνδυνος αντίπαλος για τον Κυριάκο. Γιατί λόγω θεσμικότητας και ιστορικότητας θα μπορούσε να αποσπάσει κεντρώα κοινά από τη ΝΔ» εξήγησε. «Όμως ο αρχηγός του, ο Ανδρουλάκης, διάλεξε να ‘υπερακοντίσει’ τον Τσίπρα» κατέληξε.
Άρα…
Κ.Π.


