Τρία χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, στη σκιά των σημερινών συγκεντρώσεων μνήμης και της επικείμενης δίκης ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης μίλησε στην εκπομπή «Καλημέρα» του Σκάι για το χρέος τού «ποτέ ξανά», για την ανάγκη να αφεθεί η Δικαιοσύνη να αποφανθεί χωρίς «τηλεδικαστήρια»,
Ο κ. Μαρινάκης τόνισε επίσης: «Οφείλω, εκ του ρόλου μου, να δώσω κάποιες απαντήσεις, τις οποίες ήδη τις έχει δώσει πολύ αναλυτικά ο υπουργός Δικαιοσύνης. Η απόφαση για την εκταφή είναι μια απόφαση της δικαιοσύνης, η οποία βασίζεται στο νομικό πλαίσιο της χώρας και στα πραγματικά δεδομένα, τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης. Ό,τι συμβαίνει στην υπόθεση αυτή, συμβαίνει και σε όλες τις υπόλοιπες πολύ σοβαρές υποθέσεις. Δόθηκε η δυνατότητα στο σύνολο των συγγενών να προβούν σε εκταφή. Αξιοποιήθηκε η δυνατότητα αυτή αρχικά από εννέα, αν δεν κάνω λάθος, οικογένειες και πλέον έχουν μείνει πέντε… Δόθηκε η δυνατότητα σε όλους. Δόθηκε η δυνατότητα σε όλες τις οικογένειες να έχουν καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας τον δικό τους τεχνικό σύμβουλο, για να παρακολουθεί κάθε στάδιο. Και, όπως είπε ο υπουργός, σε περίπτωση που κρίνει η ελληνική δικαιοσύνη -όχι η κυβέρνηση, γιατί εδώ δεν πρέπει να τα μπερδεύουμε αυτά, η κυβέρνηση δεν έχει καμία δουλειά σε όλο αυτό, υπάρχει ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και διάκριση των εξουσιών- ότι χρειάζεται συνδρομή κάποιου ξένου εργαστηρίου, όπως συνέβη, για παράδειγμα, στην υπόθεση των Τεμπών, στους δίσκους, στο βιντεοληπτικό υλικό, όπου ζητήθηκε συνδρομή εργαστηρίων του εξωτερικού, τότε μπορεί αυτό να συμβεί. Όμως δεν μπορεί να λειτουργεί α λα καρτ η ελληνική Δικαιοσύνη. Ακολουθεί μια διαδικασία, μάλιστα με εργαστήρια τα οποία έχουν εξιχνιάσει πάρα πολύ σημαντικές και δύσκολες υποθέσεις, δυσεπίλυτες υποθέσεις. Τα ελληνικά εργαστήρια είναι από τα καλύτερα εργαστήρια στην Ευρώπη και στον κόσμο». Και πρόσθεσε: «Και το ξαναλέω: η δικαιοσύνη δεν έχει κανέναν λόγο, κανένα κίνητρο, δεν υπάρχει τίποτα να θέλει, παρά μόνο να θέλει να βρει την αλήθεια
Σχετικά Άρθρα
Στη συνέχεια, ο κ. Μαρινάκης απέρριψε κατηγορηματικά τα σενάρια περί κινδύνου απώλειας εθνικής κυριαρχίας, με αφορμή τις δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Διευκρίνισε ότι δεν τίθεται ζήτημα εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και ότι η επίμαχη σύμβαση του ελληνικού Δημοσίου με τη Chevron περιλαμβάνει ασφαλιστικές δικλίδες για την προστασία του κράτους, ιδίως ενόψει της προκαταρκτικής διαδικασίας οριοθέτησης ΑΟΖ με τη Λιβύη. «Δεν υπάρχει ζήτημα κυριαρχικών δικαιωμάτων και δεν εκχωρούνται κυριαρχικά δικαιώματα μέσω μιας σύμβασης», είπε χαρακτηριστικά.
Κατηγόρησε μέρος της αντιπολίτευσης και συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης για διαστρέβλωση της πραγματικότητας και υιοθέτηση ρητορικής περί «εκχώρησης». Παράλληλα, υπερασπίστηκε το έργο της κυβέρνησης στην άμυνα και την εξωτερική πολιτική, απαριθμώντας συμφωνίες ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο, συνεργασίες με εταιρείες όπως η Exxon Mobil, εξοπλιστικά προγράμματα (F-16, F-35, Rafale, Belharra), την επέκταση των 12 ναυτικών μιλίων στο Ιόνιο και την ενίσχυση των στρατηγικών σχέσεων με τις ΗΠΑ. Όπως είπε, οι κινήσεις αυτές ενισχύουν τη διεθνή θέση της χώρας και δεν συνιστούν ενδοτικότητα.
Ερωτηθείς σχετικά με παράδειγμα από την Ισπανία για πώληση από μία startup, υπνοδωματίων αντί για ολόκληρα σπίτια, λόγω στεγαστικής κρίσης, ο Παύλος Μαρινάκης αναγνώρισε ότι το στεγαστικό αποτελεί από τα σοβαρότερα προβλήματα, ιδίως για τη νέα γενιά. Τόνισε ότι η κυβέρνηση έχει υλοποιήσει πάνω από 40 παρεμβάσεις, όπως τα προγράμματα «Σπίτι μου», επιδοτήσεις ανακαίνισης έως 36.000 ευρώ και φορολογικά κίνητρα για να αυξηθεί η προσφορά κατοικιών (μετατροπή βραχυχρόνιων μισθώσεων σε μακροχρόνιες, άνοιγμα κλειστών διαμερισμάτων, διατήρηση απαλλαγής ΦΠΑ στις νέες οικοδομές, μειώσεις φόρων στα ενοίκια).
Επανέλαβε ότι το πρόβλημα δεν λύνεται άμεσα ούτε με «μαγικές λύσεις», καθώς σχετίζεται με την προσφορά και τη ζήτηση και τη συγκέντρωση πληθυσμού στα αστικά κέντρα. Παράλληλα, όπως είπε τα σχετικά μέτρα αναπτύσσονται σε τρεις άξονες: αύξηση εισοδημάτων μέσω φορολογικών ελαφρύνσεων, φοροαπαλλαγές για την ενίσχυση της αγοράς κατοικίας και μόνιμα επιδόματα, όπως επιστροφή ενός ενοικίου ετησίως στους περισσότερους ενοικιαστές και αυξημένο φοιτητικό στεγαστικό επίδομα. Κατέληξε ότι πρόκειται για «αγώνα δρόμου» ώστε η πολιτεία να προλάβει την ένταση του προβλήματος.