Περίπου ένα μήνα μάλλον θα διαρκέσει η επίθεση κατά του Ιράν υποστηρίζει τώρα ο Ντόναλντ Τραμπ Στο επιχειρησιακό σκέλος, ο πρόεδρος διαβεβαίωσε ότι το Πεντάγωνο διαθέτει «τεράστια αποθέματα πυρομαχικών», αποθηκευμένα «σε όλο τον κόσμο». Δεν αναφέρθηκε, ωστόσο, στις ανησυχίες στρατιωτικών αναλυτών ότι μια παρατεταμένη σύγκρουση θα μπορούσε να αποδυναμώσει κρίσιμα αποθέματα σε περίπτωση να ξεσπάσει μια ταυτόχρονη κρίση κάπου αλλού. Παράλληλα, αναγνώρισε την ύπαρξη αμερικανικών απωλειών και προειδοποίησε ότι «αναμένονται περισσότερες», βάσει προβλέψεων του Πενταγώνου. Η παραδοχή αυτή υπονομεύει εν μέρει την εικόνα μιας «εύκολης» και πλήρως ελεγχόμενης εκστρατείας. Ο Τραμπ δήλωσε επίσης ανοιχτός σε άρση κυρώσεων εάν η νέα ηγεσία αποδειχθεί «πραγματιστική», χωρίς όμως να διευκρινίσει ποια θα είναι αυτή η ηγεσία ή πώς θα προστατευθούν οι Ιρανοί πολίτες σε περίπτωση εσωτερικής σύγκρουσης. «Δεν δεσμεύομαι προς καμία κατεύθυνση», ανέφερε, τονίζοντας ότι «είναι πολύ νωρίς». Υπενθυμίζεται εξάλλου πως ο ίδιος ο Τραμπ έχει οικοδομήσει σημαντικό μέρος της πολιτικής του ταυτότητας πάνω στην κριτική για τις «ατέρμονες πολεμικές περιπέτειες» των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή, επιτιθέμενος επανειλημμένα κατά προεκλογικές περιόδους στην αμερικανική παρουσία στο Ιράκ και υποσχόμενος αποδέσμευση από δαπανηρές στρατιωτικές δεσμεύσεις. Σήμερα, ωστόσο, η δυναμική της σύγκρουσης με το Ιράν –μια περιφερειακή δύναμη με εκτεταμένα δίκτυα συμμάχων και παραστρατιωτικών οργανώσεων– δημιουργεί τον κίνδυνο κλιμάκωσης πέραν των αρχικών υπολογισμών. Την ίδια στιγμή, ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς έχει κατά καιρούς διατυπώσει επιφυλάξεις για παρατεταμένες στρατιωτικές εμπλοκές, υπογραμμίζοντας την ανάγκη σαφούς στρατηγικού στόχου και καθορισμένου χρονοδιαγράμματος εξόδου. Η αντίφαση ανάμεσα στη διακηρυγμένη πρόθεση για περιορισμένη επιχείρηση και στις δομικές συνθήκες που ευνοούν την παράταση της σύγκρουσης αναδεικνύει τον κεντρικό φόβο της Ουάσιγκτον: ότι μια επιχείρηση ταχείας πίεσης θα μπορούσε να μετατραπεί σε μακροχρόνιο εγκλωβισμό με αυξανόμενο πολιτικό και στρατιωτικό κόστος. Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι εκείνη μιας κυβέρνησης που εμφανίζει σαφές στρατιωτικό χρονοδιάγραμμα, αλλά λιγότερο καθορισμένο πολιτικό σχέδιο. Η επαναλαμβανόμενη αναφορά στις «τέσσερις με πέντε εβδομάδες», σε τόσο πρώιμο στάδιο της σύγκρουσης, δεν λειτουργεί μόνο ως επιχειρησιακή εκτίμηση· μοιάζει και με μήνυμα καθησυχασμού προς την αμερικανική κοινή γνώμη και προς όσους φοβούνται μια νέα, εμπλοκή τύπου Ιράκ. Η χρονική οριοθέτηση προσδίδει την αίσθηση ελέγχου και πεπερασμένου ορίζοντα, ακόμη κι αν οι αντικειμενικές συνθήκες στο πεδίο δεν εγγυώνται ότι η σύγκρουση θα παραμείνει εντός των ορίων. Αντί για μια συνεκτική στρατηγική με σαφώς καθορισμένο πολιτικό τελικό σκοπό, οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου σκιαγραφούν επομένως μια επιχείρηση που μοιάζει να προχωρά ταχύτερα από τον σχεδιασμό που τη στηρίζει. Η επίκληση σύντομου χρονοδιαγράμματος και «εύκολης» επικράτησης δεν αναιρεί το γεγονός ότι η αλλαγή καθεστώτος σε μια χώρα με το μέγεθος, τη στρατιωτική ισχύ και τις περιφερειακές διασυνδέσεις του Ιράν συνιστά εξ ορισμού εγχείρημα υψηλού ρίσκου. Χωρίς σαφές πλαίσιο για την επόμενη ημέρα, η επιχείρηση κινδυνεύει να καταγραφεί όχι ως αποφασιστική στρατηγική κίνηση, αλλά ως τυχοδιωκτική επιλογή με απρόβλεπτες συνέπειες για την περιοχή και τον κόσμο.
Σχετικά Άρθρα
Ένα σχέδιο υπό διαμόρφωση
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Neostrategy.gr .