Στον μίνι ανασχηματισμό που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα (8/6), ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης
Ο Μητσοτάκης που θέλει δίπλα του τον Μαρινάκη στην πιο κρίσιμη “στροφή”
Οι ανταγωνιστές Μαρινάκη στον Βόρειο Τομέα που ήταν έτοιμοι να ανοίξουν σαμπάνιες
Πέρα όμως από την εμπιστοσύνη που του δείχνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Παύλος Μαρινάκης κερδίζει και σε ένα δεύτερο πεδίο. Όπως επισημαίνει η στήλη, από την περασμένη Παρασκευή, όταν και ακούστηκε το ενδεχόμενο μετακίνησης του κυβερνητικού εκπροσώπου στο υπουργείο Μεταφορών, διάφοροι «μυστήριοι» άφηναν να διαρρέει στην πιάτσα ότι κάτι συναγωνιστές του Μαρινάκη στον βόρειο τομέα ετοιμάζονταν να ανοίξουν σαμπάνιες. Ο λόγος; Γιατί επιτέλους (έλεγαν) ο συνδιεκδικητής του σταυρού θα έπαυε να έχει απεριόριστη πρόσβαση στα κανάλια. Δεν ξέρω πόσα λάθη μπορώ να βρω σε αυτήν τη συλλογιστική. Ξεκινώ από το προφανές, ότι δηλαδή όταν ο συναγωνιστής σου αναβαθμίζεται, τότε σίγουρα δεν «κονταίνει» – αντίθετα, «ψηλώνει» κι άλλο. Το πιο φοβερό, όμως, είναι ότι θεωρούσαν προνόμιο του Μαρινάκη το γεγονός ότι επιβιώνει στην «ηλεκτρική καρέκλα» του εκπροσώπου σε μια τριετία που έχει κληθεί να αντιμετωπίσει σχεδόν τα πάντα, όπως Τέμπη και «ξυλολιάδα», δεύτερο κύμα υποκλοπών, τις διώξεις της συμφοράς για ΟΠΕΚΕΠΕ, τα «εσωτερικά πυρά» από πρώην πρωθυπουργούς και προέδρους του κόμματος, φυσικές καταστροφές. Και όλα αυτά όχι στην πρώτη κυβερνητική τετραετία, αλλά στη δεύτερη.
Μάλιστα, όπως τονίζει η στήλη, η μεγαλύτερη πλάκα είναι ότι κατηγορούσαν τον Μαρινάκη για υπερπροβολή διάφοροι «μόνιμοι» υπουργοί, που δεν καταδέχονταν να «λερώσουν» τα χέρια τους σε πολιτικές αντιπαραθέσεις, αφήνοντας τον κυβερνητικό εκπρόσωπο μαζί με ακόμα 3-4 υπουργούς και άλλους τόσους βουλευτές να «βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά». Κάπως έτσι, ο Παύλος Μαρινάκης «ψήλωσε» περισσότερο στα μάτια του κόσμου και εκείνοι «κόντυναν» στα μάτια του Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς όποιος ξέρει έστω και λίγο τον πρωθυπουργό, γνωρίζει ότι αν κάτι του ανακατεύει το στομάχι (εκτός από τους ανασχηματισμούς και τους «Φιλιππικούς» του Σαμαρά), είναι να βλέπει ανθρώπους να κλαίγονται – και δη χωρίς λόγο. Είναι αυτό που λέει και ο λαός «πήγαν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι».