Συγκινητικές στιγμές εκτυλίχθηκαν στο τελευταίο «αντίο» στον Σπύρο Χαλβατζή
Σπύρος Χαλβατζής: Ποιο ήταν το ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ που έφυγε από τη ζωή στα 79 του
Ο Σπύρος Χαλβατζής γεννήθηκε το 1947 στην Κοζάνη, σε οικογένεια με έντονη αγωνιστική και πολιτική παράδοση. Ο πατέρας του, τσαγκάρης στο επάγγελμα, και η μητέρα του υπήρξαν μαχητές του ΕΛΑΣ και μέλη του ΚΚΕ, ενώ ο ίδιος μπήκε από πολύ μικρός στη βιοπάλη, αρχίζοντας να εργάζεται ως γουνεργάτης σε ηλικία μόλις 11 ετών.
Η επαφή του με την οργανωμένη πολιτική δράση ήρθε επίσης σε νεαρή ηλικία. Το 1962 συνδέθηκε με στελέχη της ΕΔΑ στην Καστοριά και συμμετείχε στη συγκρότηση της πρώτης ομάδας νεολαίας της ΕΔΑ στην περιοχή. Αργότερα εντάχθηκε στη Νεολαία Λαμπράκη και μέχρι το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 ήταν γραμματέας της οργάνωσης στον Νομό Καστοριάς.
Οι συλλήψεις και οι εξορίες στη δικτατορία
Με την επιβολή της χούντας συνελήφθη και εξορίστηκε αρχικά στη Γυάρο και στη συνέχεια στο Λακκί της Λέρου και στον Ωρωπό.
Τον Νοέμβριο του 1973, μία εβδομάδα μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, συνελήφθη εκ νέου και οδηγήθηκε για δεύτερη φορά στην εξορία στη Γυάρο.
Οι διώξεις της επταετίας αποτέλεσαν καθοριστικό κεφάλαιο της πολιτικής του διαδρομής. Το ΚΚΕ, στην ανακοίνωσή του για τον θάνατό του, τον ενέταξε στη γενιά των κομμουνιστών των οποίων η ζωή, όπως σημείωσε, «δύσκολα ξεχωρίζει από την ιστορία του ΚΚΕ και του εργατικού-λαϊκού κινήματος».
Από την ΚΝΕ στην ΚΕ του ΚΚΕ
Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Σπύρος Χαλβατζής ανέλαβε κεντρικούς ρόλους στην ΚΝΕ και στο ΚΚΕ. Το 1975 εξελέγη στο Γραφείο του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, ενώ στο 2ο Συνέδριο της οργάνωσης εξελέγη γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1986.
Από το 1986 έως το 2009 διετέλεσε μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, αποτελώντας για περισσότερες από δύο δεκαετίες ένα από τα αναγνωρίσιμα στελέχη του κόμματος.
Ιδιαίτερο κεφάλαιο αποτέλεσε η εσωκομματική κρίση της περιόδου 1989-1991. Ο Σπύρος Χαλβατζής βρέθηκε στην πλευρά των στελεχών που υποστήριξαν την αυτοτελή συνέχιση της πορείας του ΚΚΕ, σε μία από τις κρισιμότερες περιόδους της μεταπολιτευτικής ιστορίας του κόμματος.
Η παρουσία του στην Αθήνα και την Αυτοδιοίκηση
Σημαντική ήταν και η παρουσία του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Από το 1994 έως το 2002 διετέλεσε νομαρχιακός σύμβουλος στην Αθήνα και επικεφαλής της «Νομαρχιακής Αγωνιστικής Συνεργασίας». Το 2002 ανέλαβε επικεφαλής της «Συμπαράταξης για την Αθήνα» και έδωσε τη μάχη για τον Δήμο Αθηναίων, ενώ ήταν εκ νέου υποψήφιος δήμαρχος της πρωτεύουσας στις εκλογές του 2006.
Η κοινοβουλευτική του πορεία
Το 2007 εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με το ΚΚΕ, περνώντας από την Αυτοδιοίκηση στα έδρανα της Βουλής. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 2009, παραμένοντας ενεργός στην κοινοβουλευτική δράση του κόμματος. Το 2012 συνέχισε να συμμετέχει στην πολιτική και προεκλογική δραστηριότητα του ΚΚΕ ως υποψήφιος στη Β΄ Αθηνών. Ο Σπύρος Χαλβατζής ήταν παντρεμένος με τη Μαριάνθη Αλειφεροπούλου και είχε αποκτήσει δύο παιδιά. Η διαδρομή του εκτείνεται σε περισσότερες από έξι δεκαετίες πολιτικής δράσης: από τη Νεολαία ΕΔΑ και τις διώξεις της δικτατορίας, στην ηγεσία της ΚΝΕ, το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τελικά τη Βουλή.
“Με βαθιά θλίψη, αλλά και με περηφάνια” το “αντίο” του ΚΚΕ
Στην ανακοίνωσή της για τον θάνατο του Σπύρου Χαλβατζή, η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ στάθηκε στη συνέπεια της πολιτικής διαδρομής του.
«Σήμερα αποχαιρετούμε τον σύντροφό μας με βαθιά θλίψη, αλλά και με περηφάνια για τη ζωή και τη διαδρομή του. Θα μας λείψει η παρουσία του, η πείρα του, η συντροφική του έγνοια. Θα μείνει όμως μαζί μας ό,τι πιο σημαντικό μπορεί να αφήσει πίσω του ένας κομμουνιστής, το παράδειγμα μιας ζωής δεμένης μέχρι τέλους με την υπόθεση για την οποία αγωνίστηκε.
Θα συνεχίσουμε με τη γνώση ότι τίποτα από όσα έδωσαν οι προηγούμενες γενιές κομμουνιστών δεν πήγε χαμένο. Ότι κάθε φυλακή, κάθε εξορία, κάθε δύσκολη μάχη, κάθε μικρή και μεγάλη πράξη αντοχής έγινε κρίκος μιας αλυσίδας που φτάνει μέχρι σήμερα και προχωρά παραπέρα. Γιατί αυτή είναι η δύναμη του ΚΚΕ. Η δύναμη μιας μεγάλης συλλογικής υπόθεσης που περνά από γενιά σε γενιά, που έγινε σκοπός ζωής για χιλιάδες ανθρώπους, που άντεξε γιατί στις πιο δύσκολες στιγμές βρέθηκαν κομμουνιστές που δεν έκαναν πίσω. Ένας από αυτούς ήταν ο σ. Σπύρος και γι’ αυτό η ζωή του θα μείνει δεμένη με την Ιστορία του Κόμματος που υπηρέτησε, με τους αγώνες που έδωσε, με τις γενιές των κομμουνιστών που συνεχίζουν και θα συνεχίζουν.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του, στη συντρόφισσα μας και συντρόφισσα του στη ζωή και στον αγώνα Μαριάνθη, στα δύο του παιδιά Αλέκο και Πάνο, στα εγγόνια και σε όλους τους οικείους του».
Ανάλογο ήταν το μήνυμα της ΚΝΕ, της οποίας υπήρξε γραμματέας επί σειρά ετών: «Σύντροφε Σπύρο, σε αποχαιρετούμε με συγκίνηση, με σεβασμό και με την υπόσχεση που δίνει κάθε γενιά κομμουνιστών σε εκείνους που προηγήθηκαν: Να συνεχίσουμε».