γ) ως διαπραγματευτική μάζα και,
δ) ως κοινοβουλευτικό απόθεμα ενός άλλου εγχειρήματος.
»Αυτό δεν είναι πολιτική ανασύνθεση. Είναι πολιτική αποσύνθεση. Ο Σωκράτης Φάμελος έχει ίσως μια τελευταία ευκαιρία τις επόμενες ημέρες να μην περάσει στην ιστορία ως “μοιραίος” και “άβουλος”. Το πρώτο – πρώτο τυπικό πράγμα που πρέπει να εγγυηθεί ως Πρόεδρος ενός κόμματος είναι ότι στη μεθαυριανή συνεδρίαση του ανώτατου οργάνου του κόμματος θα συμμετέχουν μόνον όσοι / ες εξακολουθούν να είναι ουσία και τύποις μέλη του κόμματος αυτού και όχι “φράξιες” άλλων πολιτικών εγχειρημάτων. Είναι στοιχειώδες.
»Τα πολιτικά κόμματα όσο υφίστανται είναι εθελοντικές ενώσεις πολιτών. Όχι προσχηματικές συνευρέσεις. Έχει, επίσης, μια τελευταία ευκαιρία να δείξει σεβασμό στην ιστορικότητα ενός πολιτικού ρεύματος που διατρέχει αυτοτελώς την ελληνική κοινωνία από το 1968 (τουλάχιστον) μέχρι σήμερα. Διότι το ρεύμα αυτό δεν είναι απλώς ένας τίτλος, κάποια γραφεία και κάποια κρατική χρηματοδότηση. Είναι η ΑΥΓΗ, δηλαδή μια ολόκληρη ιστορία του μεταπολεμικού δημοκρατικού Τύπου, το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς και η παράδοση του κριτικού μαρξισμού, η συμμετοχή στο ευρωπαϊκό Left, είναι τα ΑΣΚΙ και ένα τεράστιο Αρχείο των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων της χώρας.
»Είναι, πολύ περισσότερο, η άυλη πολιτική και πνευματική κληρονομιά που άφησε το έργο του Ν. Σβορώνου και του Αρ. Μάνεση, του Φίλιππου Ηλιού και του Μανόλη Αναγνωστάκη, του Πουλαντζά και του Ελεφάντη, του Μίμη Δεσποτίδη. Αν η σημερινή ηγεσία Φάμελλου επιτρέψει να εκφυλιστεί αυτό το ιστορικό ρεύμα σε έναν απλό διάδρομο μετεπιβίβασης στελεχών προς άλλους πολιτικούς προορισμούς, να εκφυλιστεί το υλικό και άυλο κεφάλαιο που την συγκροτεί, τότε η αποτυχία της δεν θα είναι απλώς οργανωτική ή εκλογική. Θα είναι ιστορική.
»Δεν ξέρω πόσο το αντιλαμβάνεται αυτό ο Σ. Φάμελος. Ελπίζω να φανεί αντάξιος της θέσης που κατέχει, θέση που δεν κρίνεται από τακτικισμούς και κολπάκια, αλλά από το βάθος της ιστορικής κατανόησης που αποδεικνύει. Και αν δεν μπορεί να στηριχτεί στη συλλογικότητα και την ανιδιοτέλεια των συντρόφων του, αν διαφωνεί με όλα αυτά, οφείλει να καταθέσει άμεσα την παραίτησή του. Τουλάχιστον θα διασώσει το εαυτό του από την εθελόδουλη αναξιοπρέπεια.