Νέες διαστάσεις λαμβάνει η δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα στην Άννα Παπαδοπούλου και τον Δημήτρη Κωνσταντόπουλο, προκαλώντας έντονους τριγμούς στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ
Μετά τις παρεμβάσεις της αναπληρώτριας Γραμματέα Ισότητας του ΠΑΣΟΚ και της Κατερίνας Μπατζελή, που ερμηνεύτηκαν ως αποδοκιμασία της στάσης του Δημήτρη Κωνσταντόπουλου, έρχεται να προστεθεί και η τοποθέτηση του Θεόδωρου Μαργαρίτη, ο οποίος εκφράζει ανοιχτά τις επιφυλάξεις του για τις εξηγήσεις που δόθηκαν σχετικά με το περιστατικό.
Σε ανάρτησή του, ο Θεόδωρος Μαργαρίτης υπενθυμίζει ότι το ΠΑΣΟΚ έχει βιώσει στο παρελθόν έντονες μορφές λεκτικής αλλά και άλλης βίας, ιδιαίτερα το 2011, τονίζοντας πως αυτή η εμπειρία θα έπρεπε να έχει καλλιεργήσει αυξημένη ευαισθησία στα στελέχη του απέναντι σε ανάλογα περιστατικά. Μάλιστα, αναφερόμενος ευθέως στον Δημήτρη Κωνσταντόπουλο, σημειώνει χαρακτηριστικά: «Ο Δ. Κωνσταντόπουλος για το επεισόδιο με την Άννα Παπαδοπούλου δεν με έπεισε. Καθόλου!».
“Στήριξη σε κάθε γυναίκα που νιώθει φόβο”
Όπως επισημαίνει, τάσσεται στο πλευρό κάθε γυναίκας που βιώνει μια τέτοια κατάσταση, ενώ αφήνει σαφείς αιχμές για τις αμφίσημες τοποθετήσεις απέναντι σε γυναικείες καταγγελίες, υποστηρίζοντας ότι τα μισόλογα συχνά αποτελούν έναν εύκολο τρόπο αποφυγής της ουσίας.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, ο Θεόδωρος Μαργαρίτης επιχειρεί να στείλει και ένα ευρύτερο πολιτικό μήνυμα, απευθύνοντας έκκληση προς τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ να χαμηλώσουν τους τόνους και να αποφύγουν την περαιτέρω κλιμάκωση της αντιπαράθεσης.
Υπογραμμίζει ότι δεν μπορεί τα κόμματα της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς να διακηρύσσουν πως κοινός πολιτικός τους αντίπαλος είναι η Δεξιά και την ίδια στιγμή να επιδίδονται σε σφοδρές μεταξύ τους συγκρούσεις. «Άλλο η προγραμματική αντιπαράθεση και άλλο ο άγριος καυγάς», αναφέρει χαρακτηριστικά, προειδοποιώντας ότι τέτοιες συμπεριφορές ενδέχεται να προκαλέσουν την οργή της κοινωνίας.
Καταλήγοντας, επισημαίνει πως οι πολίτες περιμένουν από τις προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις να ασχοληθούν με τα σοβαρά προβλήματα της καθημερινότητας και όχι να αναλώνονται σε ακραίες αντιπαραθέσεις, τονίζοντας ότι η αποφυγή τέτοιων συγκρούσεων πρέπει να αποτελεί συνειδητή πολιτική επιλογή.