Στα επτά χρόνια διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη υπάρχει μία εμπεδωμένη εμπειρία: οι ανασχηματισμοί δεν είναι το δυνατό χαρτί του Πρωθυπουργού.
Σε αντίθεση με τα όσα ίσχυαν σε προηγούμενες περιόδους, οι ανασχηματισμοί Μητσοτάκη προαναγγέλλονται, οι προαναγγελίες συνοδεύονται από διαρροές για φιλόδοξες αλλαγές και μετακινήσεις και στις περισσότερες περιπτώσεις, τα αποτελέσματα είναι πενιχρά, έως και απογοητευτικά, τόσο στο επίπεδο των εντυπώσεων, όσο και στο πεδίο της ουσίας.
Μία άλλη ιδιαιτερότητα με σχεδόν γενική ισχύ, είναι ότι οι ανασχηματισμοί του Κυριάκου Μητσοτάκη τις περισσότερες φορές είναι κινήσεις επιβεβλημένες εκ των συνθηκών και των γεγονότων.
Αποφασίζονται είτε λόγω ατυχών εκλογικών αποτελεσμάτων, όπως συνέβη αμέσως μετά από τις ευρωεκλογές του 2024, είτε λόγω πιέσεων που δέχεται η κυβέρνηση λόγω δικών της άτσαλων χειρισμών, όπως στις αρχές του 2025 με την περιδίνησή της λόγω των διαδηλώσεων για τα Τέμπη, είτε λόγω σπασμωδικών αντιδράσεων, όπως συνέβη στις αρχές του Απριλίου, με τη διαβίβαση της δεύτερης δικογραφίας του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Στην περίπτωση αυτή, δε, η επιτυχία του ανασχηματισμού ήταν ακόμη μεγαλύτερη, αφού ο Μακάριος Λαζαρίδης, αντικαταστάτης του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης που απομακρύνθηκε λόγω του σκανδάλου, έμεινε στη θέση του μόλις δύο εβδομάδες.
Ισως η δυστοκία των ανασχηματισμών Μητσοτάκη να αντικατοπτρίζεται και στο γεγονός ότι δεν ονομάζονται καν έτσι. Τις περισσότερες φορές βαφτίζονται «διορθωτικές κινήσεις», οι οποίες όμως αποδεικνύεται ότι δεν διορθώνουν σχεδόν τίποτε.
Το ίδιο περίπου μοτίβο επαναλήφθηκε με τον νέο ανασχηματισμό της Δευτέρας (8/6). Ηταν επιβεβλημένος λόγω του θανάτου του πρώην υφυπουργού Περιβάλλοντος Νίκου Ταγαρά, αλλά και της απόφασης του Κυριάκου Μητσοτάκη να μετακινήσει τον Κώστα Κυρανάκη από το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών στη θέση του γραμματέα της ΝΔ. Επισπεύσθηκε όμως και από την παραίτηση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ευθύμιου Μπακογιάννη, εξ αιτίας της εμπλοκής του ονόματος του κουνιάδου του σε υπόθεση διαφθοράς.
Και αυτός ο ανασχηματισμός σημαδεύτηκε από την γνωστή «αφλογιστία». Προηγήθηκαν όμως διαρροές για φιλόδοξες αλλαγές και καραμπόλες, αντικατάσταση του κυβερνητικού εκπροσώπου, μετακινήσεις υπουργών και υπουργοποιήσεις βουλευτών.
Ολα διαψεύστηκαν μεγαλοπρεπώς.
Απλώς πληρώθηκαν οι κενές θέσεις στα υπουργεία Υποδομών και Περιβάλλοντος, έγιναν κάποιες εσωκομματικές τακτοποιήσεις (βλ. υπουργοποίηση του Δημήτρη Μαρκόπουλου, ο οποίος συχνά φρόντιζε να εμφανίζεται ανάμεσα στους «ανησυχούντες για την παράταξη»), ενώ επέστρεψε έπειτα από έναν χρόνο στο υπουργείο Εξωτερικών, στη θέση υφυπουργού από την οποία είχε παραιτηθεί λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Τάσος Χατζηβασιλείου.
Για μία ακόμη φορά λοιπόν, τα σπουδαία του ανασχηματισμού αναβάλλονται μέχρι νεωτέρας.
Πιθανότατα οι επόμενες κινήσεις του Πρωθυπουργού θα συνδυαστούν με την προκήρυξη των εκλογών, οι οποίες θα επιβάλλουν τουλάχιστον την αλλαγή του κυβερνητικού εκπροσώπου, λόγω των περιορισμών του εκλογικού νόμου στις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εμφανίσεις των υποψηφίων.
Λογικά όμως, κάπου εδώ έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια των εντυπωσιακών αλλαγών του Κυριάκου Μητσοτάκη στα κυβερνητικά σχήματα. Είναι σίγουρο ότι στον απολογισμό της διακυβέρνησης, οι ανασχηματισμοί δεν θα περιλαμβάνονται στα θετικά.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News