Κύριε Πλεύρη, µήπως δεν καταλαβαίνετε τι λέτε;Αυτό βέβαια ως δηµόσια µαρτυρία σε επικοινωνιακό επίπεδο είναι µια αχρείαστη παρέµβαση, ειδικά όταν συνοδεύεται από αλλεπάλληλες αναφορές στον «άνθρωπο» που ενδέχεται να αποδειχθεί «άγγελος θανάτου» µετά της συζύγου του. Αναφέρει επίσης ο κ. Πλεύρης ότι την κυρία Γάκα την ήξερε ως σύζυγο του κ. Θεοδωρόπουλου. ∆ηλαδή πας σε έναν γιατρό να πάρεις µια γνώµη και τον ρωτάς για την οικογενειακή του κατάσταση; Τέλος πάντων… Επίσης, την ηµέρα που πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης στο ιατρείο του κ. Θεοδωρόπουλου και της κυρίας Γάκα, ο Θ. Πλεύρης µάς αποκαλύπτει ότι του τηλεφωνούσε για να µάθει τι ακριβώς συνέβη. Για ποιον λόγο; Ήταν φίλοι; Είχε αναπτύξει τέτοια οικειότητα µαζί του; Κοτζάµ υπουργός, που ένα τέτοιο συµβάν δεν είναι καν στην αρµοδιότητά του, γιατί να τηλεφωνεί σε έναν γιατρό που γνώρισε πριν από δέκα χρόνια; Να ήταν δηµοσιογράφος, να το καταλάβω… Η οµολογία του αυτή µόνο ζηµιά τού κάνει σε επικοινωνιακό επίπεδο, εκτός και αν ο λόγος που ενηµέρωσε την κοινή γνώµη για την επίµαχη επικοινωνία τους ήταν για να «κάψει» µια τέτοια αποκάλυψη σε µεταγενέστερο χρόνο από την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου των δύο γιατρών. Ο κ. Πλεύρης όφειλε να… κάτσει στα αυγά του, καθώς η δηµόσια παραδοχή της επικοινωνίας του µε τον «γιατρό της Καρνεάδου» υποδηλώνει εξ αντικειµένου οικειότητα και έγνοια, όχι για το θύµα αλλά για τον θύτη. Αν δεν αντιλαµβάνεται πως έτσι το εισπράττει ο µέσος πολίτης, τότε µιλάµε για κλασική περίπτωση επιπολαιότητας στα όρια της απόλυτης χαζοµάρας.
Αν έχει βαρεθεί, καλώς, αλλιώς να τους μαζέψει…
Χαρτογράφηση της εκκλησιαστικής περιουσίας… χθες
Χαρτογράφηση της εκκλησιαστικής περιουσίας… χθες
Το υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει να προχωρήσει σε χαρτογράφηση της εκκλησιαστικής περιουσίας ανά δήμο και Μητρόπολη. Δεν ξέρω τι ακριβώς συζητά ο Κυριάκος Πιερρακάκης με τον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας κ. Ιερώνυμο, αλλά με βάση την εικόνα που έχω σχηματίσει ως απλός πολίτης, εκατοντάδες συμπολίτες μας -εδώ και πολλές δεκαετίες- κληροδοτούν την ακίνητη περιουσία τους (σπίτια, διαμερίσματα, χωράφια και πάει λέγοντας) στις οικείες Μητροπόλεις ή μοναστήρια. Σε αυτή την παλιομοδίτικη διαδικασία η πολιτεία πρέπει να δώσει ένα τέλος και μάλιστα σε συνεργασία με την ίδια την Εκκλησία. Στο τέλος πολλά ακίνητα από συνανθρώπους μας που τα παραχώρησαν σε Μητροπόλεις ή άλλες χριστιανικές οργανώσεις αμφιβόλου αξιοπιστίας καταλήγουν στα χέρια επιτήδειων. Το υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει να ξεκαθαρίσει πως οι Μητροπόλεις δεν μπορούν να λειτουργούν σαν εταιρείες real estate. Και αν κάποιος πιστός θέλει να αφήσει την περιουσία του στην Εκκλησία, θα πρέπει να γνωρίζει ποιο είναι το σωστό.
Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή