Η ελληνική πλευρά θα ζητήσει η Ευρώπη να μπορεί να αντιδρά συντονισμένα σε κρίσεις όπως αυτή στη Θέουτα, με πρότυπο όσα έγιναν στον Έβρο το 2020: κοινή πολιτική στάση, άμεση επιχειρησιακή κινητοποίηση και έμπρακτη αλληλεγγύη προς το κράτος που δέχεται την πίεση.
Η ελληνική παρέμβαση
Από τη Θέουτα στον Έβρο
Τα μηνύματα
Το άλλο κρίσιμο θέμα είναι οι λεγόμενοι pull factors: οι πολιτικές που δίνουν κίνητρο για νέες παράνομες αφίξεις. Οι 22 αναφέρουν:
«Έχουμε καθήκον να αντιμετωπίσουμε όλες τις πολιτικές που μπορούν να λειτουργήσουν ως παράγοντες έλξης, όπως η νομιμοποίηση πολύ μεγάλου αριθμού παράτυπων μεταναστών».
Η διατύπωση στρέφει το βλέμμα στην Ισπανία, η οποία κινήθηκε διαφορετικά από τη γενικότερη ευρωπαϊκή στροφή προς αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική. Η κυβέρνηση Σάντσεθ προχώρησε σε ευρείας κλίμακας νομιμοποιήσεις, επιλογή που η Αθήνα θεωρεί ότι στέλνει λάθος μήνυμα στα κυκλώματα των διακινητών και σε όσους σχεδιάζουν να περάσουν παράνομα στην Ευρώπη.
Κατά την ελληνική θέση, τέτοιες αποφάσεις δεν αφορούν μόνο τη χώρα που τις λαμβάνει. Σε μια Ένωση χωρίς εσωτερικά σύνορα, μπορούν να αλλάξουν τις μεταναστευτικές διαδρομές και να μεταφέρουν την πίεση και σε άλλα κράτη. Όπως προειδοποιεί η επιστολή: «Μια τέτοια αντίληψη θα ενθάρρυνε νέες απόπειρες, θα υπονόμευε την εμπιστοσύνη στην κοινή μεταναστευτική πολιτική και θα είχε συνέπειες για όλα τα κράτη-μέλη».