Εκλογικός γρίφος η “γκρίζα ζώνη” για τα πολιτικά κόμματα – Η ανατομία των κατηγοριών των πολιτών πο

Σε ένα ντόμινο ανακατατάξεων στο πολιτικό σκηνικό, η αναζήτηση δεξαμενών ψήφων αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για όλα τα κόμματαΔιαβάστε: To εκλογικό σενάριο του Σεπτεμβρίου και ο υπουργός που βλέπει με “καλό μάτι” τις πρόωρες εκλογές

Ο οικονομικά πιεσμένος αλλά αποστασιοποιημένος πολίτης

Ο εθισμένος στα social media πολίτης

Ο αντισυστημικός και θυμωμένος ψηφοφόρος

Ο νέος με φιλοδοξίες και αντιφάσεις

Ιδιαίτερη κατηγορία αποτελεί ο νέος ψηφοφόρος. Ζει σε ένα περιβάλλον χαμηλών μισθών και υψηλού κόστους ζωής, αλλά ταυτόχρονα εκτίθεται καθημερινά σε ένα ψηφιακό περιβάλλον που προβάλλει επιτυχία, ευημερία και «ιδανικές ζωές». Αυτή η διπλή πραγματικότητα δημιουργεί μια βαθιά εσωτερική αντίφαση. Ο νέος δεν ψηφίζει πάντα με βάση τις οικονομικές του ανάγκες, αλλά με βάση την εικόνα του μέλλοντος που τον ελκύει. Μπορεί να στηρίζει πολιτικές που δεν τον ωφελούν άμεσα, επειδή ταυτίζεται με ένα αφήγημα προόδου ή επιτυχίας. Η ασυνέπεια εδώ είναι υπαρξιακή: η ψήφος εκφράζει το πώς θέλει να είναι η ζωή του, όχι το πώς είναι.

Ο απογοητευμένος και αναποφάσιστος

Τέλος, υπάρχει και ο ψηφοφόρος που βρίσκεται σε κατάσταση αδράνειας. Αναγνωρίζει τα προβλήματα, βιώνει την καθημερινή πίεση, αλλά δεν εμπιστεύεται κανέναν πολιτικό φορέα. Η ασυνέπεια εκδηλώνεται ως αποχή ή καθυστερημένη επιλογή. Εδώ έχουμε ένα παράδοξο: ο πολίτης έχει καθαρή εικόνα των προβλημάτων, αλλά δεν μπορεί να μετατρέψει αυτή την εικόνα σε πολιτική επιλογή. Το αποτέλεσμα είναι μια «σιωπηλή» ασυνέπεια, όπου η άποψη δεν οδηγεί σε πράξη.

Διαβάστε επίσης:Σε Βουλγαρία και Μαυροβούνιο αύριο Πέμπτη ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Οι «ασυνεπείς» πολίτες βιώνουν έντονες αντιφάσεις ανάμεσα σε όσα ζουν καθημερινά και σε όσα τελικά καθορίζουν την εκλογική τους επιλογή. Αυτή η ασυνέπεια δεν είναι τυχαία· είναι προϊόν ενός βαθύτερου χάσματος ανάμεσα στην πραγματική κοινωνική εμπειρία και την εικόνα που διαμορφώνεται κυρίως μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Παρά τις διαφορές τους, όλες αυτές οι κατηγορίες έχουν ένα κοινό στοιχείο: βιώνουν έντονα τα ίδια προβλήματα -ακρίβεια, χαμηλά εισοδήματα, ανασφάλεια-, αλλά η ψήφος τους επηρεάζεται από παράγοντες πέρα από αυτά.

Αυτό το φαινόμενο δεν είναι αποτέλεσμα ατομικής αδυναμίας, αλλά του περιβάλλοντος: της σύγκρουσης ανάμεσα στην πραγματική εμπειρία και στην ψηφιακή αναπαράστασή της. Κι αυτό δυσκολεύει αφάνταστα την προσέγγισή τους από τα κόμματα, τόσο τα θεσμικά όσο και τα αντισυστημικά, αλλά και από τους νέους σχηματισμούς, που συναρτούν τη βιωσιμότητά τους με ένα ασταθές ακροατήριο…

Δημοσιεύθηκε στο Καρφί του Σαββατοκύριακου