«Αν είδε κανείς τον Μητσοτάκη να παίζει τάβλι στη Νέα Σμύρνη την Παρασκευή, θεωρώ πως οι όποιες αμφιβολίες είχε για το αν βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο απομακρύνθηκαν», ανέφερε αυτή την εβδομάδα στο Protagon στέλεχος της Πειραιώς.
Ας προστεθεί ότι μέσα στην ίδια ημέρα (26.06) ο Πρωθυπουργός είχε ήδη συναντηθεί στο Μαξίμου με τον πρώτο έλληνα αστροναύτη που θα σταλεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (πραγματικό, η «Ελληνίδα της NASA» ανήκει σε παλαιότερες προεκλογικές περιόδους). Ενώ πέρα από το τάβλι, ο κ. Μητσοτάκης έκανε βόλτα στα μαγαζιά και σε καφέ, έπαιξε τένις με παντελόνι κοστουμιού και πουκάμισο και έριξε και μερικά σουτάκια στο γήπεδο του Μίλωνα. Ακολούθησε, τη Δευτέρα (29.06), περιοδεία στο Αιγάλεω.
Η αλήθεια είναι ότι ακόμη και κορυφαίοι υπουργοί παραδέχονται σε ιδιωτικές συζητήσεις ότι ο Πρωθυπουργός έχει στο μυαλό του ως βασικό σενάριο τον Μάρτιο. Προσθέτουν, ωστόσο, ότι ο κ. Μητσοτάκης διατηρεί τη δυνατότητα της ευελιξίας για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες τον Σεπτέμβριο.
Σε κάθε περίπτωση, τις αποφάσεις του θα τις λάβει το αργότερο έως το τέλος Αυγούστου, καθώς η ΔΕΘ πέφτει νωρίς και θα πρέπει να διαμορφωθούν, πρώτον, η ομιλία του στο Βελλίδειο (5 Σεπτεμβρίου) και, δεύτερον και κυριότερο, τα πολιτικά μηνύματα που θα στείλει στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου της επομένης.
Με δεδομένα όλα τα παραπάνω, το τελευταίο διάστημα αναπτύσσεται μεταξύ κυβερνητικών στελεχών μια «αιρετική» γραμμή σκέψης, η οποία αναφέρει ότι ο χρόνος δεν λειτουργεί απαραίτητα εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τα στελέχη αυτά παραπέμπουν στην «εικόνα της Βαβέλ» που, όπως λένε, παρουσίασαν τα στελέχη του κόμματος ΕΛ.Α.Σ. του Αλ. Τσίπρα τις τελευταίες δύο εβδομάδες, τα οποία κάθε φορά που έβγαιναν στις τηλεοράσεις τρόμαζαν τον κόσμο και θύμιζαν σε πολλούς τον ΣΥΡΙΖΑ του 2014 – έστω σε μικρογραφία.
Οι ίδιοι κύκλοι προσθέτουν στην εξίσωση την υπόκωφη ένταση που επικρατεί στο ΠΑΣΟΚ για τη δημοσκοπική πτώση του κόμματος, αλλά και τις αστάθμητες μεταβλητές στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, όπου καταγράφονται αποχωρήσεις και συνυπάρχουν ελάχιστα πολιτικά με πολλά απολίτικα στελέχη, δίχως εμπειρία. Υπό το φως αυτής της ανάλυσης, αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο χρόνος είναι μια παράμετρος που αποκτά νέο ενδιαφέρον και για τη Νέα Δημοκρατία.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η οικονομική διάσταση. Τα δύο νέα κόμματα, ΕΛ.Α.Σ. και Ελπίδα της Μ. Καρυστιανού, δεν λαμβάνουν χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, όπως τα υπάρχοντα κοινοβουλευτικά κόμματα. Αντικειμενικά, η παράταση της άτυπης προεκλογικής περιόδου, που ήδη ξεκίνησε, μέχρι την άνοιξη του 2027 συνεπάγεται και μεγαλύτερες ανάγκες για πόρους που θα υποστηρίξουν μια long-play αντιπαράθεση.
Ενώ μπορεί και να αναζωπυρώσει ερωτήματα που ήδη τίθενται από πλευράς πολιτικών σχολιαστών για τις πηγές χρηματοδότησης – τα οποία, εδώ που τα λέμε, δεν είναι και δύσκολα διαχειρίσιμα, αν δει κανείς τα χρέη πολλών εκ των υπαρχόντων κοινοβουλευτικών κομμάτων.
Κάπου εδώ τελειώνουν και τα επιχειρήματα υπέρ των εκλογών την άνοιξη του 2027, που βασίζονται στην εκτίμηση ότι οι γκάφες και οι υστερήσεις από την πλευρά άπειρων στελεχών των νέων κομμάτων θα ενισχύουν το αφήγημα της «σταθερότητας», με το οποίο θα κατέβει ο κ. Μητσοτάκης (και αυτή τη φορά) στις εθνικές κάλπες.
Διότι απέναντι σε αυτή την οπτική υπάρχει πάντα το απρόβλεπτο. Για παράδειγμα, μια νέα υπόθεση που θα μπορούσε να προκαλέσει φθορά στην κυβέρνηση είναι πάντα πιθανή (όπως αυτή του Δ. Αβραμόπουλου μόλις την περασμένη εβδομάδα) ή ακόμη και ένα νέο επεισόδιο του ευρω-εισαγγελικού σίριαλ γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που ξεδιπλώνεται σε «τεύχη».
Αν προσθέσει κανείς ότι τον Οκτώβριο ο Ερντογάν φέρνει προς ψήφιση τον νόμο για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και ότι θα έρθει ένας δύσκολος χειμώνας, με τα εισοδήματα των νοικοκυριών να σαρώνονται από την ακρίβεια, αντιλαμβάνεται ότι όλα παραμένουν ανοιχτά.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News