Όταν το «επιτελικό κράτος» αποφασίζει να κάνει skip τις δικές του νομοθεσίες, το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: Μια καλοκουρδισμένη παράσταση για έναν ρόλο, με φόντο τη Βουλή. Αυτή τη φορά, το έργο αφορά τους Γενικούς Διευθυντές στη Βουλή.
Η πραγματικότητα έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι οι κανόνες είναι για τους «άλλους». Με διαδικασίες fast track και τη γνωστή μέθοδο «από το παράθυρο», επιχειρείται τώρα ένα γενναίο λίφτινγκ: Ανανέωση στις θητείες στους Γενικούς Διευθυντές και ορισμοί νέων, με συνοπτικές, σχεδόν αθόρυβες διαδικασίες.
Γιατί να μπλέκεις με γραπτά, βαθμολογίες και αδιάβλητους διαγωνισμούς όταν μπορείς να καθαρίσεις αλλιώς;
Η θεσμική παράκαμψη είναι τόσο κραυγαλέα που δεν κρύβεται κάτω από το χαλί.
Και μετά, αναρωτιούνται ορισμένοι γιατί βγαίνει η Ντόρα Μπακογιάννη και ρίχνει τροχιοδεικτικά πυρά, καταγγέλλοντας ηγεμονικές και αλαζονικές συμπεριφορές εντός της κυβέρνησης.
Όταν η ίδια η Βουλή δίνει το παράδειγμα της παράκαμψης των νόμων, τότε η «αλαζονεία του 41%» δεν είναι απλώς μια αντιπολιτευτική ατάκα.
Είναι η καθημερινή πρακτική της εξουσίας. Μόνο που η αλαζονεία, ως γνωστόν, είναι ο πιο σύντομος δρόμος για το πολιτικό στραβοπάτημα.
Και τα καμπανάκια έχουν ήδη αρχίσει να χτυπάνε επικίνδυνα.
Α.Ο.