
Το Ριφιφί
Η ομάδα περνά ατελείωτες ώρες στη μάντρα του Μανώλη, προκειμένου να είναι έτοιμη για την επιχείρηση. Εκεί εκπαιδεύεται στη χρήση κομπρεσέρ και εξοπλισμού οξυγονοκόλλησης, μαθαίνει να μεταφέρει βαριά υλικά και μπάζα με μικρό βαγονέτο και προπονείται ώστε να το κινεί όσο πιο γρήγορα γίνεται. Για τις ανάγκες της αποστολής, εξασφαλίζουν επίσης ένα βανάκι, ρούχα εργασίας και τον απαραίτητο εξοπλισμό από αποθήκη της ΕΤΥΔΑΠ. Όταν φτάνει η κρίσιμη ημέρα, η ομάδα εμφανίζεται με το βανάκι πάνω από το φρεάτιο, απέναντι από την τράπεζα, προσποιούμενη το συνεργείο της ΕΤΥΔΑΠ. Η Όλγα, έχοντας μελετήσει λεπτομερώς τα σχέδια του υπόγειου δικτύου ύδρευσης και της αποχέτευσης, καθοδηγεί τους υπόλοιπους καθώς ξεκινούν τη διάνοιξη με το κομπρεσέρ. Η επιχείρηση εξελίσσεται χωρίς αρχικά να αντιμετωπίζει κάποιο ανυπέρβλητο πρόβλημα, όμως ξαφνικά τα τοιχώματα καταρρέουν και εγκλωβίζουν ένα από τα μέλη της ομάδας. Το ατύχημα με τον Βάκη, που λίγο έλειψε να του κοστίσει τη ζωή, κάνει την Όλγα να επανεξετάσει ολόκληρο το σχέδιο. Συγκεντρώνει την ομάδα στη μάντρα και τους ζητά να σταματήσουν. Για να τους εξηγήσει την απόφασή της, μιλά για πρώτη φορά ανοιχτά για το προσωπικό της δράμα και για τον τραγικό χαμό του παιδιού και του συζύγου της. Η Όλγα δεν αντέχει στην ιδέα ότι η επιχείρηση στην τράπεζα μπορεί να προκαλέσει ακόμη μία απώλεια. Η εξομολόγησή της, όμως, δεν οδηγεί στη διάλυση της ομάδας. Αντίθετα, οι υπόλοιποι παραμένουν ενωμένοι και αρνούνται να εγκαταλείψουν την προσπάθεια. Το κομπρεσέρ παίρνει ξανά μπροστά και οι εργασίες συνεχίζονται με τη χρήση της γεννήτριας, των υποστυλωμάτων, των ραγών και του βαγονέτου που είχαν προβλέψει. Η πορεία τους σταματά μόνο όταν συναντούν την ατσάλινη πλάκα, η οποία τους χωρίζει από τον τοίχο των θυρίδων. Η ομάδα καταφέρνει να φτάσει στον χώρο των θυρίδων και αρχίζει να παραβιάζει όσες περισσότερες μπορεί, πριν ξημερώσει η Δευτέρα και ανοίξει η τράπεζα. Στα ευρήματα δεν υπάρχουν μόνο χρήματα, κοσμήματα και ράβδοι χρυσού. Ανάμεσά τους βρίσκονται και έγγραφα που μπορούν να εκθέσουν πολιτικά πρόσωπα τα οποία κατέχουν υψηλές θέσεις. Τα μέλη της ομάδας συγκεντρώνουν τα πάντα σε σάκους και επιστρέφουν από την ίδια διαδρομή. Αφού βγουν από το φρεάτιο, φορτώνουν τα κλοπιμαία στο βανάκι και κατευθύνονται στη μάντρα. Εκεί κρύβουν τα μπάζα, με σκοπό να επιστρέψουν αργότερα για να μοιράσουν όσα πήραν. Η ομάδα αποφασίζει να μην κάνει καμία βιαστική κίνηση. Ύστερα από όσα έχουν περάσει, θέλουν να προχωρήσουν με απόλυτη προσοχή, ώστε να μην χαλάσει το σχέδιο στο τελευταίο στάδιο. Η άφιξη, όμως, περιπολικών έξω από τη μάντρα ανατρέπει τα πάντα. Οι σειρήνες και η εντολή από τη ντουντούκα να βγουν όλοι έξω με τα χέρια ψηλά αφήνουν την ομάδα παγωμένη. Τα δύσκολα γυρίσματα Ο Σωτήρης Τσαφούλιας έχει αναφερθεί και στις απαιτήσεις που είχε η παραγωγή, εξηγώντας ότι η αναπαράσταση της Αθήνας της δεκαετίας του 1990 ήταν πιο δύσκολη από την αποτύπωση μιας πολύ παλαιότερης εποχής. Οι δρόμοι, τα πεζοδρόμια και τα φανάρια είχαν αλλάξει, γεγονός που απαιτούσε ιδιαίτερη προσοχή. Η ομάδα παραγωγής έπρεπε να προσέξει κάθε λεπτομέρεια στις σκηνές με λεωφορεία και αυτοκίνητα, αλλά και τη συνολική αισθητική της σειράς. Το ζητούμενο ήταν να διατηρηθεί η αίσθηση της εποχής στην οποία εκτυλίσσεται η ιστορία. Για τον λόγο αυτό κατασκευάστηκαν αρκετά σκηνικά, με τον σκηνοθέτη να αποδίδει τα εύσημα στην εταιρεία παραγωγής.Δευτέρα στις 22:00 – Επεισόδιο 04
Τρίτη στις 22:00 – Επεισόδιο 05
Τετάρτη στις 22:00 – Τελευταίο Επεισόδιο (06)


