Η άτακτη υποχώρηση και υιοθέτηση -αν και με τρόπο που γεννά αδικίες – της πρότασης που μετ’ επιτάσεως εδώ και μήνες ζητούσαν οι επιχειρήσεις και στήριζε η Αντιπολίτευση για επαναφορά της ρύθμισης των 120 δόσεων για παλαιές οφειλές, αποτελεί χειροπιαστή απόδειξη ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εγκλωβισμένη στις νεοφιλελεύθερες εμμονές της αδυνατεί να δείξει έγκαιρα την αναγκαία ευελιξία για την αντιμετώπιση της κρίσης, που προκαλεί ασφυξία σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, προκαλώντας επιπλέον ζημιά.Όπως λέει χαρακτηριστικά ο κ. Μητσοτάκης απαντώντας σε ερώτηση για τις 120 δόσεις «είναι αυτό στο οποίο μπορούμε να πάμε, διότι μην ξεχνάτε ότι για κάθε συμπολίτη μας τον οποίο θέλουμε να βοηθήσουμε και τον οποίο ενδεχομένως να πρέπει να βοηθήσουμε, γιατί κάποια στιγμή μπορεί να βρέθηκε σε μια δυσκολία, υπάρχουν πολλοί άλλοι συμπολίτες μας οι οποίοι είναι νομοταγείς. Και δεν μπορούμε να διακινδυνεύσουμε μια κουλτούρα πληρωμών την οποία χτίζουμε με πολύ μεγάλη επιμονή στη χώρα. Άρα, θεωρώ ότι αυτή η παρέμβαση είναι ισορροπημένη».
Στην «γραμμή» απόρριψης του αιτήματος της αγοράς για 120 δόσεις κινείται ευλαβικά και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, λίγες μόλις μέρες πριν το μέτρο τελικά ανακοινωθεί από τον πρωθυπουργό. Απαντώντας ειδικά στο ΠΑΣΟΚ για τις 120 δόσεις, είπε ότι η πρόταση είναι «στα λόγια» και ότι θα έπρεπε να συνοδεύεται από πρόβλεψη και κοστολόγηση. Αντέτεινε ότι η κυβέρνηση έχει ήδη θεσπίσει τις 72 δόσεις και ότι στον εξωδικαστικό υπάρχουν άλλου τύπου ρυθμίσεις που φτάνουν ή ξεκινούν από 120 δόσεις. Επανέλαβε δε την ανάγκη «να μην στείλουμε ένα μήνυμα ως κράτος ότι είτε είσαι συνεπής, είτε δεν είσαι συνεπής, έχεις πάνω κάτω την ίδια αντιμετώπιση».
Συνοψίζοντας, βάσει της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου 2026: οι 120 δόσεις είναι μία πρόταση της Αντιπολίτευσης μη κοστολογημένη και μη συνετή δημοσιονομικά, ενώ εκπέμπουν και λανθασμένο μήνυμα πλήττοντας την «κουλτούρα πληρωμών». Αντίθετα, οι 72 δόσεις είναι η πιο ισορροπημένη λύση.
Η ίδια κυβέρνηση όμως στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, διά στόματος του ίδιου του πρωθυπουργού, ανακοινώνει τελικά τις 120 δόσεις.
Η ρύθμιση βέβαια, ακόμη και μετά την ανακυβίστηση, παραμένει περιορισμένη και άδικη αφού δεν καλύπτει το σύνολο όσων αντιμετωπίζουν προβλήματα, με αποτέλεσμα για πολλούς να καταλήγει δώρο άδωρον. Ο αποκλεισμός από τη ρύθμιση των συνεπών οφειλετών, που με θυσίες πληρώνουν κανονικά μια υφιστάμενη ρύθμιση, είναι σε αυτά που η κυβέρνηση θα βρει μπροστά της και ίσως αναγκαστεί να ξαναεκτεθεί σε ένα επόμενο υπουργικό Συμβούλιο. Η μη ένταξη των χρεών του 2025, και το υψηλό επιτόκιο χωρίς απομείωση προσαυξήσεων επίσης υπονομεύουν την αποτελεσματικότητά της.
Τι άλλαξε σε τρεις μήνες;
Αυτό που κυρίως άλλαξε μέσα στο διάστημα των τριών μηνών που ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε τη στροφή των 180 μοιρών ήταν η πίεση από την αγορά, με τους φορείς που την εκπροσωπούν να εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια μετά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, η σφοδρότητα της κριτικής από την Αντιπολίτευση με τεκμηριώμενες προτάσεις για το θέμα, τις οποίες η κυβέρνηση έσπευσε βέβαια να λοιδορήσει για να υιοθετήσει -όπως αποδεικνύεται – στη συνέχεια, ενώ σαφώς ρόλο παίζουν και οι επίμονα αρνητικές για την κυβέρνηση δημοσκοπήσεις.
Η συγκυρία όμως είναι εξαιρετικά κρίσιμη και η οικονομική δυστοκία επιχειρήσεων και νοικοκυριών μεγάλη, για να χωράνε ιδεοληψίες και μικροκομματικοί τακτικισμοί, που επιβάλλουν την απόρριψη σχεδίων με την καραμέλα περί έλλειψης κοστολόγησης χωρίς καν να εξεταστούν, επειδή απλώς τις διατυπώνει το δεύτερο ή το τρίτο σε δημοσκοπικό ποσοστό κόμμα. Απαιτείται στρατηγική για την αντιμετώπιση μια έκτακτης κατάστασης και οι εισηγήσεις φορέων της αγοράς και της Αντιπολίτευσης μπορούν να συμβάλλουν στην κατάρτισή της πριν η ζημιά για τους πολλούς γίνει μη αναστρέψιμη.
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και εκθέτει ανεπανόρθωτα όσους την αγνοούν.