Αποχαρακτηρισμένο έγγραφο του Λευκού Οίκου των ΗΠΑ, από μια συνομιλία μεταξύ του καγκελάριου της Γερμανίας Χέλμουτ Κολ και του προέδρου των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους (πρεσβύτερου) την 21η Μαρτίου 1992, παρουσία του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Τζέιμς Μπέικερ, καταγράφει την άγνωστη στάση των μεγάλων δυνάμεων απέναντι στην αναγνώριση της «Μακεδονίας», καθώς και στο πρόβλημα της ονομασίας που είχε με την Ελλάδα, όπως και τη μεγαλύτερη «κατανόηση» που επιδεικνύουν για τη θέση του πρωθυπουργού της Ελλάδας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, γράφει η ειδησεογραφική ιστοσελίδα mkd.mk της Βόρειας Μακεδονίας (στη φωτογραφία, επάνω, Χέλμουτ Κολ, αριστερά, και Τζορτζ Μπους).
Το αποχαρακτηρισμένο έγγραφο του Λευκού Οίκου στο οποίο περιλαμβάνεται ο διάλογος του Χέλμουτ Κολ με τον Τζορτζ Μπους για την πΓΔΜ και τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη
Η απομαγνητοφώνηση της συνομιλίας ανάμεσα στον Χέλμουτ Κολ και τον Τζορτζ Μπους, με την παρέμβαση Μπέικερ
«Το πλαίσιο της δήλωσης “Κανείς δεν ανέφερε τη Μακεδονία” και η συγκεκριμένη συζήτηση μεταξύ των πιο ισχυρών ανθρώπων της παγκόσμιας πολιτικής εκείνης της ιστορικής περιόδου, συνδέεται με τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η Γερμανία άσκησε έντονη πίεση για την ταχεία αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Κροατίας και της Σλοβενίας, ενώ η Μακεδονία, παρά το γεγονός ότι πληρούσε όλα τα κριτήρια της Επιτροπής Διαιτησίας (Επιτροπή Μπαντεντέρ), έμεινε στην άκρη και μπλοκαρίστηκε λόγω της διαμάχης για το όνομα με την Ελλάδα», σημειώνει η ιστοσελίδα της Βόρειας Μακεδονίας.
«Παράδειγμα ρεαλπολιτίκ»
Και συνεχίζει: «Οι μακεδόνες ιστορικοί και πολιτικοί αναλυτές αυτήν την περίοδο, από τις πρώτες ημέρες της ανεξαρτησίας της Μακεδονίας ως κυρίαρχου κράτους, αξιολογούν τη συμπεριφορά των μεγάλων δυνάμεων ως πολιτικό κυνισμό, δηλαδή ως παράδειγμα ρεαλπολιτίκ και κυνισμού.
»Στις συναντήσεις στις οποίες αποφασίστηκε η τύχη των πρώην γιουγκοσλαβικών δημοκρατιών, η έμφαση δόθηκε στις περιοχές συγκρούσεων, ενώ η ειρηνική αυτοδιάθεση της Μακεδονίας περιθωριοποιήθηκε.
»Αν και ο Χέλμουτ Κολ αργότερα έπαιξε εποικοδομητικό ρόλο και έδειξε κατανόηση για τις μακεδονικές θέσεις, στις κρίσιμες ημέρες του 1991 και του 1992 η ευρωπαϊκή διπλωματία ενέδωσε στις ελληνικές απαιτήσεις (όπως στη σύνοδο κορυφής της Λισαβόνας), καθυστερώντας την επίσημη αναγνώριση της Μακεδονίας.
«Ετσι, η ιστορία έχει καταγράψει, όπως επιβεβαιώνεται από το αποχαρακτηρισμένο έγγραφο του Λευκού Οίκου, το υποκριτικό παιχνίδι της Γερμανίας και της ΕΕ ως δήθεν “έντιμων διαμεσολαβητών” στο ζήτημα της ονομασίας της Μακεδονίας και της εύνοιας εξαρχής για την Ελλάδα».
Η mkd.mk αναφέρει στη συνέχεια ότι ο πρώην διπλωμάτης της ΠΓΔΜ, Ρίστο Νίκοφσκι, σε ένα από τα άρθρα του περιγράφει με ακρίβεια αυτήν την περίοδο των προσπαθειών της ΠΓΔΜ να αναγνωριστεί διεθνώς:
«Εμποδίστηκε από τη Γερμανία»
«Τα χρόνια περνούν, οι Μακεδόνες διαγράφονται ολοένα και περισσότερο ως λαός, ο μακεδονισμός καταδικάζεται δημόσια… Και κανείς σε αυτήν τη χώρα δεν ασχολείται με αυτό το φαινόμενο!
»Σε αυτό το κενό, αυτή είναι μια μικρή προσπάθεια να ρίξουμε επιπλέον φως στον Γολγοθά μας. Για παράδειγμα, είναι ιστορικό γεγονός ότι η αναγνώριση της Μακεδονίας ουσιαστικά εμποδίστηκε από τη Γερμανία.
»Πρώτον, στην ΕΕ (τότε ακόμα ΕΚ) υπήρχε συναίνεση ότι δεν έπρεπε να υπάρξει μεμονωμένη αναγνώριση των γιουγκοσλαβικών δημοκρατιών. Δεύτερον, οι Βρυξέλλες σχημάτισαν μια επιτροπή (τη λεγόμενη Μπαντεντέρ) για να προτείνει ποια από αυτές πληρούσε τα κριτήρια.
»Τρίτον, η κοινή αναγνώριση συμφωνήθηκε για τις 15 Ιανουαρίου 1992, σε υπουργική συνάντηση της ΕΕ, όταν θα παρουσιαζόταν και η πρόταση της επιτροπής.
»Ωστόσο, στις 23 Δεκεμβρίου 1991, με δική του πρωτοβουλία, το Βερολίνο αναγνώρισε τη Σλοβενία και την Κροατία.
»Η Γερμανία υπονόμευσε την πρόταση της επιτροπής Μπαντεντέρ και την κατέστησε άνευ νοήματος, αφού ενημερώθηκε ότι πρότεινε μόνο τη Μακεδονία και τη Σλοβενία για αναγνώριση.
»Αυτό παραβίασε όλες τις προηγούμενες συμφωνίες. Επιπλέον, υπό ανοιχτή γερμανική πίεση, η ΕΕ αναγνώρισε αυτές τις δύο χώρες στις 15 Ιανουαρίου 1992. Ο καγκελάριος Χέλμουτ Κολ δήλωσε ότι αποτελούσε μια μεγάλη νίκη για την εξωτερική πολιτική της πρόσφατα ενωμένης Γερμανίας.
«Τι κυνισμός και θράσος»
»Επέδειξαν τη νέα τους δύναμη και το θύμα ήταν η Μακεδονία. Πιο συγκεκριμένα, ήταν ένα θανάσιμο πλήγμα για το μέλλον της χώρας μας. Το γεγονός είναι ότι η Γαλλία προειδοποίησε τη Γερμανία να μην προχωρήσει σε πρόωρη αναγνώριση και η έγκριτη Le Monde συνέκρινε αυτήν την πράξη με τη συγκρότηση της φασιστικής NDH (σ.σ. Η Nezavisna Država Hrvatska [NDH – Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας] ήταν ένα φασιστικό, δορυφορικό κράτος-μαριονέτα του Αξονα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου).
»Το 2011, σε μια συνέντευξη για την Deutsche Welle – και στο ερώτημα γιατί δεν αναγνωρίσατε και τη Μακεδονία – ο υπουργός Εξωτερικών (της Γερμανίας) Γκένσερ, ο οποίος υλοποίησε το σχέδιο, απάντησε ξεδιάντροπα: “κανείς δεν το ανέφερε”! Τι κυνισμός και θράσος».