Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα
Ινστιτούτο Τσίπρα: “Το αφήγημα περί φθηνής ενέργειας στην Ελλάδα”“Πριν από λίγες ημέρες στη Βουλή, ο Πρωθυπουργός δήλωσε πώς τα τιμολόγια ενέργειας των ελληνικών νοικοκυριών είναι 21% φθηνότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Πόσο ακριβής είναι αυτή η δήλωση;
Σχετικά Άρθρα
Ανατρέπεται αυτή η εικόνα αν συνυπολογιστεί η αγοραστική δύναμη των ελληνικών νοικοκυριών;
Τι συμβαίνει με το χάσμα μεταξύ τιμών χονδρικής και λιανικής στην ενέργεια;
Το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα και η Ομάδα Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Κλιματικής Κρίσης, καταθέτουν δημόσια την επεξεργασία τους για το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας και τη σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε 27
Η επεξεργασία αποδεικνύει ότι το αφήγημα περί “φθηνής ενέργειας” στην Ελλάδα είναι εντελώς ανακριβές και παραπλανητικό.”
Αναλυτικά:«Τα τιμολόγια των ελληνικών νοικοκυριών το πρώτο εξάμηνο του 2025, ήταν 21% φθηνότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο» – Κυριάκος Μητσοτάκης, 27 Φεβρουαρίου 2026.
Προκειμένου να δούμε καθαρά πως κινείται η Ελλάδα σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στις τιμές τις ηλεκτρικής ενέργειας, πρέπει να εξετάσουμε τη χονδρική αγορά, εκεί όπου το ρεύμα διαπραγματεύεται ως προϊόν πριν φτάσει στα νοικοκυριά. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι επίσημοι φορείς, όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι Ρυθμιστικές Αρχές, εστιάζουν στη χονδρική αγορά και όχι στη λιανική, καθώς η χονδρική αποτελεί τον μοναδικό καθαρό δείκτη σύγκρισης της ενεργειακής απόδοσης μιας χώρας, πριν δηλαδή προστεθούν φόροι, τέλη δικτύου και κοινωνικές πολιτικές.
Η Ελλάδα είναι η 4η ακριβότερη χώρα στην Ε.Ε. σε κόστη ενέργειας και προμήθειας.
Η μετατόπιση επί τα χείρω φαίνεται σαφώς στο Σχήμα 5: η φαινομενικά χαμηλότερη λιανική τιμή (-21%) δεν οφείλεται σε πραγματικά φτηνότερη ηλεκτρική ενέργεια, που όπως διαπιστώσαμε είναι από τις πιο ακριβές στην Ευρώπη, αλλά στην υφιστάμενη επιδοματική και φορολογική πολιτική και στο γεγονός ότι δεν συνυπολογίζεται η αγοραστική δύναμη του Έλληνα πολίτη. Σε όρους αγοραστικής δύναμης, η τελική λιανική τιμή που πληρώνει ένας πολίτης δεν είναι καθόλου φτηνή και προσεγγίζει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Επιπλέον, το υψηλό κόστος του ρεύματος ως προϊόν συνεχίζει να επιβαρύνει την οικονομία και, στην πραγματικότητα, μετακυλίεται έμμεσα πάλι στους ίδιους τους πολίτες, καθώς οι επιδοτήσεις χρηματοδοτούνται από δημόσιους πόρους που προέρχονται από τη φορολόγησή τους. Έτσι, το αφήγημα περί «φθηνής ενέργειας στην Ελλάδα» αποδεικνύεται εντελώς ανακριβές.