Η στεγαστική κρίση διαλύει τον κοινωνικό ιστό της χώρας, απειλεί την ίδια τη δημογραφική υπόστασή της αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει απτόητη να στηρίζει αποκλειστικά τα funds και τις κατασκευαστικές εταιρείες. Αντί κοινωνικής κατοικίας πριμοδοτεί την κερδοσκοπία που αυξάνει το κόστος στέγης. Στη μελέτη του ΔιαΝΟΕσις αναλύεται η εμπειρία άλλων ευρωπαϊκών χωρών για τη στήριξη της στέγης. Στο ελληνικό παράδειγμα αναφέρονται και οι πρωτοβουλίες των μεγάλων δήμων Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Στην Αθήνα, όπως σημειώνεται ο Δήμος επιδοτεί ιδιοκτήτες κενών κατοικιών, προκειμένου να καλύψουν τα έξοδα ανακαίνισης και επισκευής μέχρι και 10.055 ευρώ, ώστε να τις διαθέσουν για κοινωνική στέγαση για τουλάχιστον τέσσερα έτη, με την προϋπόθεση να τις νοικιάσουν έναντι 30% χαμηλότερου μισθώματος από αυτό που ορίζεται από την αγορά, όπως αυτό. Στη Θεσσαλονίκη αντιθέτως, στόχος είναι να αξιοποιηθούν κενά κτίρια των δημοσίων φορέων, επίσης με αντάλλαγμα την παροχή χαμηλότερου μισθώματος στους ενοικιαστές. Σε μια νεότερη έρευνα από το ΕΤΕΡΟΝ στις αρχές Μαρτίου, παρουσιάστηκαν επιπλέον προτάσεις για “προσιτή στέγη”. Τα προβλήματα που καταγράφονται είναι κοινά. >>Η Ελλάδα καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό επιβάρυνσης κόστους στέγασης στην Ε.Ε,για τα φτωχά νοικοκυριά το ποσοστό αυτό βρίσκεται στο 88,6%. >> Η χώρα μας παραμένει το μοναδικό κράτος-μέλος της ΕΕ με 0% απόθεμα κοινωνικής κατοικίας. >>Το 19,2% του πληθυσμού αδυνατεί να θερμάνει επαρκώς την κατοικία του, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (10,6%). >> Η ραγδαία αύξηση των καταλυμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης (246.000 τον Ιούνιο του 2025) και το πρόγραμμα Golden Visa αποτελούν τους κύριους μοχλούς αύξησης των τιμών. Στις προτάσεις σημειώνονται τα: Επέκταση της Δημόσιας Στέγασης με την κοινωνικοποίηση του υπάρχοντος αποθέματος και δημιουργία νέων δημόσιων και συνεταιριστικών κατοικιών. Η ρύθμιση της αγοράς με επιβολή ελέγχων στα ενοίκια, περιορισμούς στην εταιρική ιδιοκτησία ακινήτων και αυστηρότερο πλαίσιο για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις. Στοχευμένες ανακαινίσεις για ενεργειακά φτωχά νοικοκυριά με κοινωνικές δικλείδες ασφαλείας κατά των εξώσεων.
Σχετικά Άρθρα
“Η στέγαση στην Ευρώπη εξελίσσεται σε δομική και συστημική κρίση, με το 8,8% των νοικοκυριών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) να δαπανά πλέον πάνω από το 40% του εισοδήματός του για στέγαση”
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Neostrategy.gr .